Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Τεταρτη 29 Οκτωβριου 2014


Μέλη της Χρυσής Αυγής επιχείρησαν να κατεβάσουν πανό του ΠΑΜΕ από το νοσοκομείο Χαλκίδας
Ένταση προκλήθηκε την Τετάρτη στο νοσοκομείο της Χαλκίδας, όταν μέλη της Χρυσής Αυγής πήγαν στο νοσοκομείο και επιχείρησαν να κατεβάσουν τα πανό του Π.Α.ΜΕ. Υγείας – Πρόνοιας που έγραφαν "ΔΗΜΟΣΙΑ – ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ - ΕΞΩ ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ".Άμεση ήταν η απάντηση από το σύνολο των εργαζομένων που τους εμπόδισαν και τελικά δεν κατάφεραν να κατεβάσουν τα επίμαχα πανό. Όπως καταγγέλλουν, οι υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής επιχείρησαν να βγάλουν φωτογραφίες για να στείλουν στα ΜΜΕ, αλλά και πάλι τους εμπόδισαν οι εργαζόμενοι και έτσι έφυγαν άπραγοι από την περιοχή. "Αποδείχθηκε ότι αυτό που ενοχλεί τους νεοναζί είναι τα συγκεκριμένα συνθήματα. Οι δήθεν «αντισυστημικοί» είναι ενάντια στη Δημόσια Δωρεάν Υγεία για όλους, υπέρ της ιδιωτικής δράσης στην Υγεία. Ένα ακόμη παράδειγμα που πρέπει να αξιοποιήσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός προκειμένου να τους ξαναστείλουν στα λαγούμια, εκεί που ήταν χρόνια κρυμμένοι." τονίζουν οι εργαζόμενοι.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Δήμαρχος Χαλανδρίου για ύμνο ΕΑΜ: Κάποιοι θέλουν να μας γυρίσουν σε χουντικές εποχές. Αν κάποιοι τηλεαστέρες ενοχλήθηκαν, εγώ στο Χαλάνδρι δεν είδα καμία αντίδραση
Τι δήλωσε ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος, απαντώντας στις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει η περίληψη του ύμνου του ΕΑΜ στην τοπική μαθητική παρέλαση για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου
Οκτώβριος 29 2014 09:35
"Κάποιοι θεωρούν πως πρέπει να μας γυρίσουν σε εποχές πριν [την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης] το 1982 [...] Θέλουν να μας γυρίσουν σε χουντικές και προ-χουντικές εποχές", δήλωσε στον ΣΚΑΪ ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος, απαντώντας στις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει η περίληψη του ύμνου του ΕΑΜ στην τοπική μαθητική παρέλαση για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Τόνισε πως ο ύμνος του ΕΑΜ δεν ήταν παρά η «26η ή 27η μελωδία» που παίχτηκε κατά την παρέλαση σε σύνολο 27 ακουσμάτων και διερωτήθηκε για ποιο λόγο η υπόθεση έχει αναδειχθεί σε ζήτημα. Προσέθεσε μάλιστα πως στην πρώτη επέτειο του «όχι», το 1944, στις εκδηλώσεις έλαβαν και τμήματα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, που παρέλασαν υπό τους ήχους των επίμαχων εμβατηρίων. "Αν κάποιοι τηλεαστέρες ενοχλήθηκαν, εγώ στο Χαλάνδρι δεν είδα καμία αντίδραση", σημείωσε στο τέλος ο κ. Ρούσσος.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Βενιζέλος από Κύπρο: H Ελλάδα στέλνει υποβρύχιο και φρεγάτα στην Ανατολική Μεσόγειο
Τι είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ΥΠΕΞ, Ευάγγελος Βενιζέλος μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδη
Οκτώβριος 29 2014 12:55
Φρεγάτα και υποβρύχιο του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας θα πλέουν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ΥΠΕΞ, Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο κ. Βενιζέλος, μιλώντας μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδη, είπε ότι αυτό θα γίνει στο πλαίσιο διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας. Η φρεγάτα, πρόσθεσε, αποστέλλεται στην περιοχή στο πλαίσιο της UNIFIL και το υποβρύχιο στο πλαίσιο της επιχείρησης του ΝΑΤΟ. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπενθύμισε τη συμφωνία που υπεγράφη για έρευνα και διάσωση, μέσω της οποίας ενώνονται τα FIR και οι θαλάσσιοι χώροι Κύπρου και Ελλάδας.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ιράκ: 46 μέλη σουνιτικής φυλής εκτέλεσε το Ισλαμοφασιστικό Χαλιφάτο
Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014, 16:49
Οι αληταραδες μισθοφοροι του Ισλαμοφασιστικού Χαλιφάτου εκτέλεσαν τουλάχιστον 46 μέλη μιας σουνιτικής φυλής η οποία έχει στραφεί εναντίον τους στην επαρχία Αλ Άνμπαρ στο δυτικό Ιράκ, ανακοίνωσαν γιατρός και τοπικός αξιωματούχος. Οι άνδρες της φυλής Αλμπουνίμερ δολοφονηθηκαν με σφαίρες εξ επαφης και δεμενοι στο βόρειο τμήμα της πόλης Χιτ, τομέα τον οποίο έθεσε υπό τον έλεγχό της η τακφιριστική οργάνωση την προηγούμενη εβδομάδα. Το Ισλαμοφασιστικό Χαλιφάτο ήδη ελέγχει μεγάλο μέρος της επαρχίας Αλ Άνμαρ, διευκρίνισε τοπικός αξιωματούχος ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Γιατρός του νοσοκομείου της Χιτ επιβεβαίωσε τον απολογισμό των νεκρών.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Σκεφτείτε πώς τα έφερε η ιστορία, να στεκόμαστε στις θέσεις που στεκόταν ο Σοβιετικός Στρατός το 1943. Στις ίδιες ακριβώς θέσεις. Και παρεμπιπτόντως, να πολεμάμε την ίδια φασιστική πανούκλα...
Ενδιαφέρον μήνυμα πολιτοφύλακα:
"Σκεφτείτε πώς τα έφερε η ιστορία, να στεκόμαστε στις θέσεις που στεκόταν ο Σοβιετικός Στρατός το 1943. Στις ίδιες ακριβώς θέσεις. Και παρεμπιπτόντως, να πολεμάμε την ίδια φασιστική πανούκλα. Και μη μου πει κανείς ότι δεν είναι έτσι. Σήμερα συναντήθηκα με έναν εκπρόσωπο από το αρχηγείο (σσ. του ουκρανικού στρατού) που ήρθε από το Debaltseve. Φορούσε τα διακριτικά των SS Γαλικίας στο μπράτσο του. Αν κάποιος θεωρεί ότι αυτό δεν είναι φασισμός, δεν ξέρω τι να πω. Αν αυτές οι λαμπαδηδρομίες που έλαβαν χώρα δεν είναι φασισμός, τι είναι; Θα ήθελα πολύ να απευθυνθώ στους... Ουκρανούς στρατιώτες και να τους πω: «Πάρτε βιβλία και διαβάστε τι συνέβη στη Γερμανία, πώς άρχισαν όλα. Όχι το 1941, όχι το 1939, αλλά το 1933. Διαβάστε για τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Αυτό ακριβώς είναι η «κάθαρση» που σας λένε. Είστε καθ’ οδόν να γίνετε σαν τη φασιστική Γερμανία. ‘Ουκρανία πάνω από όλα’: διαβάστε το γερμανικό σύνθημα, ‘Γερμανία πάνω από όλα’. Εσείς είστε οι φασίστες. Σας κάνουν σκλάβους τού φασισμού. ‘Ένα έθνος, μια χώρα.’ Και τα άλλα έθνη δηλαδή δεν έχουν το δικαίωμα να ζουν στη χώρα σας; Είναι πολύ ενδιαφέρον που οι υπόλοιποι δεν το βλέπουν αυτό. Το βρίσκω απλά πολύ ενδιαφέρον, γιατί αυτή τη στιγμή χτίζεται ένα ολόκληρο φασιστικό κράτος στο κέντρο της Ευρώπης και κανείς δεν το βλέπει! Περνάει στ’ αλήθεια αυτό τόσο απαρατήρητο; Ένα μεγάλο γεια στους Ουκρανούς από την Πολωνία με τα διαβατήριά σας. Πήγατε εκεί, βγάλατε κάνα φράγκο; Να δώσει ο θεός να πάτε εκεί και να συνεχίσετε να βγάζετε.» Για όλα τα κανάλια τής ουκρανικής τηλεόρασης είμαστε Ρώσοι τρομοκράτες. Η ουκρανική κυβέρνηση με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει ‘είστε Ρώσοι’. Είμαι έκθαμβος, πραγματικά έκθαμβος με αυτό το φανατισμό. Σήμερα συνάντησα έναν ταγματάρχη τής Μυστικής Υπηρεσίας τής Ουκρανίας. Ο κακομοίρης ανοιγόκλεισε τα μάτια του και εγώ του είπα: ‘Μπήκες καν στον κόπο να ανοίξεις τον προσωπικό μου φάκελο; Εδώ λέει ότι υπηρέτησα στον ουκρανικό στρατό. Πώς γίνεται να είμαι Ρώσος, μπορεί κανείς να μου το εξηγήσει αυτό;’ Θελω να πω ένα πράγμα: το κάνατε το μαϊντάν σας – καλυτέρευσε καθόλου η ζωή σας; Όχι, καθόλου δεν καλυτέρευσε. Άλλαξε κάτι;"
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Όρκοι...
«Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ. Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισομένας μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς, ότι διά μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου, τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ».(Ο Όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας)…
«Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα, να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιός του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του λαού καιυπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του» (Ο Όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη που έγραψε ο Άρης Βελουχιώτης και δόθηκε το 1942 στη Γραμμένη Οξιά).
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
29 Οκτωβρίου 1961. Όταν ψήφισαν και τα δέντρα
«Στην αρχαία Αθήνα υπήρχε βωμός τω αγνώστω Θεώ. Προτείνω εις την ΕΡΕ να αναγείρει βωμόν τω αγνώστω εκλογέα», δήλωσε ο Γεώργιος Παπανδρέου, λίγες μέρες μετά από τις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961 και την αποκάλυψη του μεγέθους της βίας και της νοθείας που έδωσαν στο κυβερνητικό κόμμα της Δεξιάς, την ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή, το 50,8% των ψήφων. Οι εκλογές διεξήχθησαν μέσα σε κλίμα φόβου των κυρίαρχων παραγόντων της ελληνικής πολιτικής ζωής, του μεγάλου κεφαλαίου, της Δεξιάς, του θρόνου, του στρατού και των Αμερικανών, που είχε προκληθεί από την ανάδειξη της ΕΔΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση με το 24,4% των εκλογών του Μαΐου 1958, εννιά μόλις χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου.
Ήδη η κυβέρνηση Καραμανλή αντιμετώπιζε μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια, καθώς είχε αποδεχτεί την εγκατάσταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε συνθήκες Ψυχρού Πολέμου, που θεωρούνταν πως εύκολα θα μπορούσε να μετατραπεί σε θερμή πολεμική σύρραξη, προκαλώντας ανησυχία ακόμη και σε μετριοπαθή τμήματα του πληθυσμού, είχε αποδεχτεί τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, που αντιμετωπίζονταν ως ξεπούλημα της Κύπρου από τη μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού, ενώ ταυτόχρονα παρέμεναν άλυτα τεράστια κοινωνικά προβλήματα φτώχειας και ανεργίας, και φούντωνε το ρεύμα εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης. Με τις πολιτικές δυνάμεις που κινούνταν μεταξύ ΕΡΕ και ΕΔΑ να έχουν συγκροτήσει την Ένωση Κέντρου, το εκλογικό σύστημα που επιλέχθηκε απέβλεπε στην αποτροπή της υπερψήφισης της Αριστεράς, θέτοντας όρια στην εκλογή βουλευτών, που θεωρούνταν πως η Αριστερά δεν θα μπορούσε να τα υπερβεί. Το εκλογικό αυτό σύστημα έγινε αποδεκτό και από την Ένωση Κέντρου, η οποία απέβλεπε στην λεηλασία των αριστερών ψήφων. Εντούτοις, το κύριο βάρος για τη διασφάλιση της μείωσης της εκλογικής δύναμης της Αριστεράς έπεσε στη διαμόρφωση κλίματος τρομοκρατίας σε βάρος των ψηφοφόρων της και των αγωνιστών της, καθώς και στην οργανωμένη αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος. Όλα αυτά μεθοδεύτηκαν βάσει σχεδίου που πήρε τον συνθηματικό τίτλο «Σχέδιο Περικλής», στην επεξεργασία του οποίου πρωτοστάτησε η επιτροπή για την αντιμετώπιση του κομμουνισμού, που συγκροτήθηκε μετά τις εκλογές του 1958, υπό την προεδρία του ίδιου του Καραμανλή. Επίλεκτα μέλη της επιτροπής υπήρξαν δημοσιογράφοι, όπως ο Σάββας Κωνσταντόπουλος, διανοούμενοι, όπως ο Αιμίλιος Χουρμούζιος (και οι δύο πρώην αρχειομαρξιστές), αλλά και στρατιωτικοί, όπως ο μετέπειτα δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, που είχε αναλάβει και χρέη γραμματέα της επιτροπής. Κατά την προεκλογική περίοδο κυριάρχησε –κυρίως στην ύπαιθρο- κλίμα τρόμου, που εξαπολύθηκε από τη χωροφυλακή και τα ΤΕΑ. Λίγες μέρες πριν τις εκλογές δολοφονήθηκε από χωροφύλακες στη Θεσσαλονίκη ο νεαρός εργάτης Στέφανος Βελδεμίρης, ενώ την ίδια τη μέρα των εκλογών βρέθηκε νεκρός στην Τρίπολη ο στρατιώτης Διονύσης Κερπενιώτης. Και οι δύο ήταν στελέχη της Νεολαίας ΕΔΑ. Δεκάδες ήταν οι επιθέσεις κατά υποψηφίων βουλευτών του Πανδημοκρατικού Αγροτικού Μετώπου (ΠΑΜΕ), που συγκροτούσαν η ΕΔΑ και το Εθνικό Αγροτικό Κόμμα. Ακόμη και μέσα στο λεκανοπέδιο Αττικής, με πιο χαρακτηριστική την επίθεση ακροδεξιών τραμπούκων, υπό την κάλυψη της αστυνομίας, στο εκλογικό κέντρο του ΠΑΜΕ στο Αιγάλεω, κατά την οποία τραυματίστηκε και ο ήρωας της Εθνικής Αντίστασης στρατηγός Γεράσιμος Αυγερόπουλος. Εκτός από την άσκηση τρομοκρατίας, η εκλογική επικράτηση της Δεξιάς μεθοδεύτηκε και με προκλητική καλπονοθεία. Όπως αποδείχτηκε αμέσως μετά τις εκλογές, ήταν χιλιάδες οι αστυνομικοί που διπλοψήφισαν, πολλοί από τους οποίους δήλωσαν ως τόπο κατοικίας άχτιστα οικόπεδα στη λεωφόρο Καβάλας, η οποία χαρακτηρίστηκε «λεωφόρος νοθείας». Στα τμήματα όπου ψήφιζε ο στρατός η ΕΡΕ εμφανίστηκε να παίρνει ποσοστά πάνω από 90%. Τα αποτελέσματα έφερναν την ΕΡΕ νικήτρια και μάλιστα με ποσοστό κατά πολύ μεγαλύτερο από το 41,1% του 1958. Η Ένωση Κέντρου –που συνεργαζόταν με το Κόμμα των Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη- εμφανίστηκε να παίρνει 36,6%, ενώ το ΠΑΜΕ μόλις 14,6%. Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και οι αθρόες αποκαλύψεις του οργίου της βίας και νοθείας τις αμέσως επόμενες μέρες, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις τόσο της Αριστεράς όσο και του Κέντρου, η ηγεσία του οποίου ανακάλυπτε πως υπήρξε και η Ένωση Κέντρου θύμα του δεξιού εκλογικού πραξικοπήματος. Αντιδρώντας άμεσα, ο ηγέτης του Κέντρου Γεώργιος Παπανδρέου αρνήθηκε να αναγνωρίσει το εκλογικό αποτέλεσμα, κηρύσσοντας «Ανένδοτο Αγώνα» για τη διενέργεια νέων εκλογών. Η πρωτοβουλία του αυτή έδωσε στην Ένωση Κέντρου τη δυνατότητα να ηγεμονεύσει στο κίνημα Δημοκρατικής Αντίστασης που πήρε τεράστιες διαστάσεις και μετά και από τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, το 1963, οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή. Η Αριστερά, αν και συμμετείχε ενεργά και μαχητικά στο κίνημα Δημοκρατικής Αντίστασης, έχασε την πρωτοβουλία κινήσεων. Κυρίως, λόγω της αντιφατικής πολιτικής της, που από τη μια επιδίωκε την αυτοτελή ανάπτυξη των δυνάμεών της και από την άλλη την πάση θυσία σύμπλευση με το Κέντρο, για τη συγκρότηση της ενότητας των δημοκρατικών δυνάμεων. Εντούτοις, στο κάλεσμά της για ενότητα, ο Γεώργιος Παπανδρέου επέμενε σταθερά να απαντάει με τον «διμέτωπο αγώνα» κατά της ΕΡΕ και της ΕΔΑ.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
“Ποιός είναι λοιπόν πατριώτης;”
28/10/2014 17:00Ο Νίκος Μπογιόπουλος
Τη νύχτα της 30ης προς 31η Μάη του 1941, μέσα στη βαθιά Κατοχή, ο Γλέζος και ο Σάντας κατεβάζουν τη μισητή σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό από την Ακρόπολη. Ποιός Έλληνας δεν είναι περήφανος για εκείνη την πράξη; Ναι, αλλά τότε υπήρχαν και εκείνοι που έλεγαν αυτά: Η εφημερίδα «Βραδυνή» της 1ης Ιουνίου 1941 καταγγέλλει σαν «παράφρονες ή όργανα ξένης προπαγάνδας» αυτούς που κατέβασαν την χιτλερική σημαία η οποία αξίζει «την προσήκουσαν τιμήν και τον ειλικρινή σεβασμόν»… Μέσα στη ναζιστική σκλαβιά ορθώθηκε το ανάστημα του αδούλωτου λαού για την αποτίναξη του φασιστικού ζυγού, για την εθνική απελευθέρωση και την αναδημιουργία της Ελλάδας: «Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα (…). Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ' ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό. Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θα’ναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας» (Από το ιστορικό γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη, γραμματέα του ΚΚΕ, 31 Οκτώβρη 1940) Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν και εκείνοι οι προσκυνημένοι, τα ελληνόφωνα όργανα του κατακτητή, τα φασιστικά Τάγματα Ασφαλείας και της θηριωδίας, προς τα οποία επιδαψίλευαν δάφνες ο Χίτλερ και ο Χίμλερ:
Η 28η Οκτωβρίου είναι η ημέρα μνήμης και τιμής για τους πραγματικούς πατριώτες, τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού που έδωσαν τον αγώνα για το ψωμί, την τιμή και τη λευτεριά. Και ο όρκος τους ήταν αυτός: «Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα, να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιός του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του λαού καιυπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του» (Ο Όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη που έγραψε ο Άρης Βελουχιώτης και δόθηκε το 1942 στη Γραμμένη Οξιά). Αλλά και τότε δεν έλειψαν εκείνοι που βρέθηκαν απέναντι στον ελληνικό λαό. Εκείνοι που βγήκαν από τις τάξεις του φασιστικού και δολοφονικού μεταξικού καθεστώτος, από τις τάξεις εκείνων που διόρισαν πρωθυπουργό τον Μεταξά το 1936, τους απόντες από το μεγαλειώδες «Όχι» του ελληνικού λαού στα βουνά, στις πόλεις και τα χωριά. Υπήρχαν οι δοσίλογοι και οι μαυραγορίτες, οι γερμανοτσολιάδες και οι ταγματασφαλίτες. Αυτοί που όταν ο ελληνικός λαός πολεμούσε και απελευθέρωνε τη χώρα από τους κατακτητές, εκείνοι έδιναν τον παρακάτω όρκο: «Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ. Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισομένας μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς, ότι διά μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου, τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ». (Ο Όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας)…
Έτσι ήταν τα πράγματα τότε. Τότε, στις 29 Οκτώβρη του 1944, την ώρα που οι απόντες και οι άκαπνοι από τον αγώνα ενάντια στον φασισμό επέστρεφαν στην Ελλάδα συνοδεύοντας τον Σκόμπυ, ο Άρης Βελουχιώτης, μιλώντας στην απελευθερωμένη Λαμία παρουσίαζε την πολιτική του ΕΑΜ εκ μέρους του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ και τόνιζε: «Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ υποσχέθηκαν στο λαό την πάλη ενάντια στον κατακτητή και την απελευθέρωση της χώρας μας. Αυτές τις υποσχέσεις τις τηρήσαμε». Σε εκείνη την ιστορική ομιλία, που στην ουσία αποτελούσε μια οξυδερκή ανακεφαλαίωση του τετραετούς αγώνα που είχε προηγηθεί, της πολιτικοϊδεολογικής σύγκρουσης που είχε έρθει στο προσκήνιο, αλλά που αποδείχτηκε και ασφαλής πρόγνωση όσων ακολούθησαν, ανάμεσα στα άλλα έλεγε: «(...) Μας κατηγορούν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές και ισχυρίζονται ότι το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ είναι σκεπασμένες κομμουνιστικές οργανώσεις. Μα αυτή η κατηγορία μπορεί ν' αποτελέσει ντροπή ή έπαινο; Το Κομμουνιστικό Κόμμα δε βαδίζει τώρα για τον κομμουνισμό. Το ΚΚΕ έχει βέβαια στο Πρόγραμμά του σαν τελική του επιδίωξη τον κομμουνισμό. Μα όχι για τώρα. Τον κομμουνισμό θα τον επιβάλλετε σεις, ο λαός κι όχι το ΚΚΕ (...) Μα ας πούμε ότι το ΚΚΕ θα εφαρμόσει τον κομμουνισμό. Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησιές και γδέρνει τους παπάδες. Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησιές, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα; Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου; (...) Συνεπώς, καταλαβαίνετε τώρα ότι αυτοί που διαδίδουν αυτές τις συκοφαντίες επιδιώκουν άλλους σκοπούς, προσπαθώντας με το μέσο αυτό της συκοφαντίας να εξαπατήσουν το λαό και να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους πάνω του. Αν, μάλιστα, εξετάσουμε βαθύτερα το πράμα αυτό, θα δούμε ότι αυτοί είναι άθρησκοι, γιατί σ' αυτούς δεν υπάρχει ίχνος θρησκευτικής συνείδησης κι ο μόνος που λατρεύουν είναι ο Θεός Μαμμωνάς, ο Θεός του χρήματος (...) Θα δώσουμε στο λαό τα οικονομικά μέσα για να μπορεί να μη σκορπάει την οικογένειά του στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει. Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ; Όταν έξαφνα στα 1929 - 31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης που μάστιζε τότε τη χώρα μας, να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Άγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Έλληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν. Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Αυτοί λοιπόν οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και την διάλυση του κράτους, αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία. Μας κατηγορούν επίσης, ότι εμείς επιβουλευόμαστε την τιμή. Βλέπετε,όλοι αυτοί οι "ηθικοί", που όταν περπατάνε μπερδεύουνται τα κεφάλια τους στα σύρματα, μιλάνε για τιμή! Αυτοί που πούλησαν τις γυναίκες και τις αδελφές στον κατακτητή, για να κάνουν τα νταραβέρια μαζί του και μας σκλάβωσαν διπλά, αυτοί πάνε τώρα να μας πείσουν ότι είναι οι κέρβεροι της τιμής και της ηθικής. Με αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευσή του (...). Όταν ήταν εδώ ο κατακτητής, αυτοί θέλανε τότε την τάξη. Εμείς θέλαμε την αταξία για να κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή του κατακτητή. Τώρα αυτοί θέλουνε την αταξία. Μα εμείς θέλουμε την τάξη. Αυτοί είναι οι οργανωτές του εμφυλίου πολέμου για να εκμεταλλεύουνται το λαό μας. Αυτοί είναι οι λύκοι, που προσπαθούν να κατασπαράξουν το κοπάδι, εμάς, εσάς, όλους μας, το λαό δηλαδή (...)». Έτσι ήταν τότε τα πράγματα. Είναι υπόθεση του καθενός να απαντήσει αν εκείνο το ερώτημα - «Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς;» - ισχύει και σήμερα…