Μια τεράστια ηθική νίκη για του Παλαιστίνιους .
Παρόλο που η μοναδική ρημάδα "δημοκρατία" της Μέσης Ανατολής, το Ισραήλ, μέσω αξιωματούχου της πριν την ψηφοφορία δήλωνε πως αν το ψήφισμα εγκριθεί δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα η ισραηλινή κυβέρνηση να συμμορφωθεί με το μέτρο.
Σύμφωνα όμως με τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τα κράτη μέλη του ΟΗΕ «συμφωνούν να αποδέχονται και να εφαρμόζουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας».
23 Δεκ 2016 | 22:39
Με αποχή των ΗΠΑ τα Ηνωμένα Έθνη ψηφίζουν για τον τερματισμό των ισραηλινών εποικισμών
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισμα που ζητά την διακοπή της εποικιστικής δραστηριότητας του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να απέχουν.
Το ψήφισμα μπήκε για ψηφοφορία στο 15μελές Συμβούλιο, την Παρασκευή, από τη Νέα Ζηλανδία, τη Μαλαισία, τη Βενεζουέλα και τη Σενεγάλη, μία ημέρα μετά από την απόσυρση της Αιγύπτου μετά από πίεση του Ισραήλ και του εκλεγμένου πρόεδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Ισραήλ και Τραμπ είχαν ζητήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες να ασκήσουν βέτο στο μέτρο.
Η απόφαση αυτή εγκρίθηκε με 14 ψήφους υπέρ και χεροκροτήματα. Είναι το πρώτο ψήφισμα που υιοθέτησε το Συμβούλιο Ασφαλείας σχετικά με το Ισραήλ και τους Παλαιστινίους εδώ και οκτώ χρόνια.
Η αποχή των Ηνωμένων Πολιτειών επέτρεψε στο Συμβούλιο Ασφαλείας να καταδικάσει τους εποικισμούς και τη συνεχή κατασκευή τους στα παλαιστινιακά εδάφη ως "κατάφωρη παραβίαση" του διεθνούς δικαίου.
Το ψήφισμα αναφέρει πως οι ισραηλινοί εποικισμοί στα παλαιστινιακά κατεχόμενα εδάφη του 1967, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, δεν έχουν «καμία νομική ισχύ». Απαίτησε να σταματήσουν «όλες οι δραστηριότητες εποικισμού των Ισραηλινών», λέγοντας ότι αυτό «είναι απαραίτητο για να βρεθεί λύση ανάμεσα στα δυο κράτη».
Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι υπαναχώρησε στο να καταδικάσει την εποικιστική πολιτική του Ισραήλ όταν την Πέμπτη δέχτηκε τηλεφωνική κλήση από τον νεοεκλεγή πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τάχθηκε υπέρ του βέτο των ΗΠΑ.
Ο Ισραηλινός πρέσβης στον ΟΗΕ, Ντάνι Ντανόν, δήλωσε ότι η κυβέρνησή του περίμενε το βέτο των ΗΠΑ «σ' αυτό το επαίσχυντο ψήφισμα».
«Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ και ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών θα εγκαινιάσει μια νέα εποχή όσον αφορά τις σχέσεις του ΟΗΕ με το Ισραήλ», δήλωσε ο Ντανόν.
Οι ισραηλινοί εποικισμοί είναι ένα σημαντικό εμπόδιο στις ειρηνευτικές προσπάθειες, καθώς είναι χτισμένοι σε γη που θα αποτελέσει το μελλοντικό κράτος των Παλαιστινίων.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών υποστηρίζει ότι οι εποικισμοί είναι παράνομοι, αλλά οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ ανέφεραν αύξηση στον τομέα των κατασκευών κατά τους τελευταίους μήνες.
Ο Ισραηλινός υπουργός Ενέργειας Yuval Steinitz κατηγόρησε τις ΗΠΑ για εγκατάλειψη του Ισραήλ με την αποχή τους.
«Αυτό δεν είναι ένα ψήφισμα εναντίον των εποικισμών, είναι ένα αντι-ισραηλινό ψήφισμα, εναντίον του εβραϊκού λαού και του κράτους των Εβραίων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απόψε απλώς εγκατέλειψαν τον μόνος φίλο της στη Μέση Ανατολή», είπε ο Steinitz στο Channel Two.
Περίπου 430.000 Ισραηλινοί έποικοι ζουν σήμερα στη Δυτική Όχθη και επιπλέον 200.000 Ισραηλινοί ζουν στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, η οποία θα είναι η πρωτεύουσα του μελλοντικού κράτους των Παλαιστινίων.
Το ψήφισμα κατοχυρώνει επίσημα την αποδοκιμασία της διεθνούς κοινότητας για τους ισραηλινούς εποικισμούς και θα μπορούσε να τονώσει περαιτέρω τις κινήσεις της Παλαιστίνης εναντίον του Ισραήλ, στα διεθνή φόρουμ.
Ο Τραμπ φαίνεται πως είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της δεξιάς πολιτικής του Νετανιάχου. Διόρισε έναν σκληροπυρηνικό φιλο-ισραηλινό πρεσβευτή και ορκίστηκε να μετακινήσει την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.
Πριν από την ψηφοφορία, ένας ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος είπε πως αν το ψήφισμα εγκριθεί δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα η ισραηλινή κυβέρνηση να συμμορφωθεί με το μέτρο. Σύμφωνα όμως με τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τα κράτη μέλη του ΟΗΕ «συμφωνούν να αποδέχονται και να εφαρμόζουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας».
Σχολιο.- Λοιπον, εχουμε ομως και τον καινουργιο ακροδεξιο πλανηταρχη.. " ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ ντόναλντ τραμπ, προφανώς, παρενέβη για να βοηθήσει να αναβάλει την ψηφοφορία του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ για παράνομους εβραϊκούς οικισμούς στη δυτική όχθη, σύμφωνα με πληροφορίες για την άσκηση πίεσης εκ μέρους του Ισραήλ, και συζητάμε για την Αίγυπτο - Συνέταξε ψήφισμα με τον πρόεδρο της χώρας, αμπντέλ fattah al-Sisi.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Άνεργοι χωρίς επιδόματα
Μαύρες γιορτές και γκρίζα ζωή επιφυλλάσουν εργοδότες, κυβέρνηση και τρόικα στους άνεργους. Καθώς οι απολύσεις συνεχίζονται μαζικά από τους πρώτους, ο αριθμός των εγγεγραμμένων στον ΟΑΕΔ ανέργων ξεπέρασε τον Νοέμβριο το ένα εκατομμύριο – 1.066.416 έναντι 988.386 τον προηγούμενο μήνα. Την ίδια στιγμή, Τσίπρας και σία φροντίζουν ώστε αφενός το επίδομα ανεργίας να ισοδυναμεί με ξεροκόμματο και, αφετέρου, να το παίρνουν όσο το δυνατόν λιγότεροι – έτσι, οι δικαιούχοι είναι μόλις 118.361, δηλαδή περίπου ο ένας στους δέκα (11,09%), ενώ ο αριθμός τους είναι μειωμένος σημαντικά σε σύγκριση τόσο με τον Οκτώβριο όσο και με τον Νοέμβριο του 2015, κατά 19,04% και 7,98% αντιστοίχως.
Όσο για τους τοκογλύφους δανειστές, απαιτούν περισσότερα προνόμια, επιδοτήσεις και μείωση φορολογίας για τις επιχειρήσεις, απελευθέρωση των απολύσεων και επιδότηση των θέσεων εργασίας, ώστε να γλιτώνουν και τις ασφαλιστικές εισφορές! Γι’ αυτούς, βλέπετε, δεν είναι οι εργαζόμενοι που δίνουν ζωή σε μια επιχείρηση με την υπεραξία τους, αλλά η επιχείρηση που τους κάνει τη …χάρη και τους δίνει δουλειά.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κέρδη για τις επιχειρήσεις φτώχεια για τους εργαζόμενους
του Γιαννη Ελαφρου
Τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης της ελλη¬νικής οικονομίας δι¬αφημίζουν οι υπουρ¬γοί. Την ώρα που εκα¬τοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι στή¬νονται από τα ξημερώματα στις τρά¬πεζες για να πάρουν τις κουτσου¬ρεμένες συντάξεις, το πετσοκομμέ¬νο ΕΚΑΣ και το εφάπαξ επίδομα των 300 ευρώ, με την αγωνία εκεί¬νου που έχει να καλύψει επείγουσες υποχρεώσεις (χρέη, λογαριασμούς και εκείνα τα δωράκια για τα εγγο¬νάκια). Οι αριθμοί ευημερούν, οι άνθρωποι όχι, θα έλεγε κανείς. Όχι, ακριβώς. Γιατί μερικά πολύ σοβαρά στοιχεία, που βγήκαν προ δεκαημέ¬ρου και πέρασαν σχεδόν απαρατήρη¬τα, δείχνουν πως οι επιχειρήσεις αρ¬χίζουν πάλι να «ευημερούν». Η κερ¬δοφορία του ελληνικού κεφαλαίου αρχίζει να ανακάμπτει, στηριγμένη στην πέρα από κάθε όριο εκμετάλ¬λευση της εργασίας. Μεγάλη επιτυ¬χία της «πρώτης φορά Αριστερά» κυ¬βέρνησης.
Σύμφωνα με έρευνα της ICAP, έξι στις δέκα επιχειρήσεις το 2015 ήταν κερδοφόρες. Δεν πρόκειται για κά¬ποια μικρή δειγματοληψία, αλλά για οικονομική ανάλυση των στοι¬χείων 10.531 εταιρειών με διαθέσι¬μους δημοσιευμένους ισολογισμούς των δυο τελευταίων ετών. Μάλιστα, η ICAP βάζει τίτλο στην ανακοίνωσή της «Έτος ορόσημο το 2015, με επι¬στροφή στη κερδοφορία», μετά από πέντε έτη φθίνουσας πορείας! Εξετά¬στηκαν 2.051 βιομηχανικές εταιρεί¬ες, 3.660 εμπορικές, 3.336 εταιρείες παροχής υπηρεσιών, 802 τουριστι¬κές και 682 κατασκευαστικές. Από την έρευνα εξαιρέθηκαν οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές εταιρείες.
Εντυπωσιακό είναι πως η άνοδος των κερδών προ¬ήλθε παρά την μείωση του κύκλου εργασιών το 2015, κατά 3%, με τις συνολικές πωλήσεις να ανέρχονται σε 114,4 δισ. ευρώ. Από την άλ¬λη όμως, υπήρξε σημαντική αύξηση των μικτών κερδών, κατά 9,9%, σε σχέση με το 2014. «Η πλέ¬ον θεαματική μεταβολή σημειώθηκε στο τελικό καθαρό αποτέλεσμα του συνόλου των εταιρειών. Συγκεκρι¬μένα, το 2015 υπήρξε ανατροπή των μέχρι τότε αρνητικών αποτελεσμά¬των και καταγράφηκαν κέρδη προ φόρου ύψους 1,89 δισ. ευρώ, ένα¬ντι ζημιών 213 εκατ. της προηγού¬μενης χρήσης» (δηλαδή του 2014).
Όσον αφορά τον μέσο μισθό, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, αυ¬τός έχει κατρακυλήσει από το 2012 μέχρι τον Ιανουάριο του 2016 κατά 15,5% για τις θέσεις πλήρους απα-σχόλησης και κατά 34% για τις θέ¬σεις μερικής απασχόλησης. Θυμί¬ζουμε πως το 2012, επί κυβέρνησης Παπαδήμου (με τη στήριξη ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας), επεβλήθη μείωση του κατώτατου μισθού κατά 32% για τους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών και κατά 22% για τους μεγαλύτερους εργαζόμενους. Τα 751 ευρώ, που ήταν ο κατώτατος μισθός το 2012, αποτελούσε προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ και βέβαια έμεινε στα αζήτητα. Παραμένει, επί¬σης, η προκλητικά «ρατσιστική» δι¬άκριση σε βάρος των νέων…
Βεβαίως, η εικόνα στην πραγμα¬τική αγορά εργασίας είναι ακόμα χει¬ρότερη, με την μαυρίλα και την κα¬φρίλα των επιχειρηματιών να κυρι¬αρχεί. Όταν για παράδειγμα μαθαί¬νει όλη η Ελλάδα πως σε τρεις από τις επιχειρήσεις – βιτρίνα παλιότερα, όπως το Μέγκα, ο Πήγασος (εφημε¬ρίδες Έθνος, Ημερησία κλπ.) και ο ΔΟΛ (Τα Νέα, Το Βήμα κλπ.) εκα-τοντάδες εργαζόμενοι στην κάθε μια είναι για πέντε μήνες απλήρωτοι, κα¬ταλαβαίνετε τι γίνεται στα ενδότερα…
Μετά από όλα αυτά δεν έχει έρ¬θει η ώρα το εργατικό κίνημα να θέ¬σει επιτακτικά τα ζητήματα της αύξη¬σης των μισθών και των μεροκαμά¬των, των σταθερών ασφαλισμένων με συλλογικές συμβάσεις θέσεων εργα¬σίας, της μείωσης του χρόνου εργα¬σίας με αύξηση αμοιβής; Για να σπά¬σουν τα δεσμά των ευρωμνημονίων και της ΕΕ; Για να μην ζήσουμε σαν σκλάβοι, να κερδίσει η εργασία και να χάσει το κεφάλαιο.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Μια άλλη ιστορία από το Ιρκούτσκ
της Μαριάννας Τζιαντζή
Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, πάνω από πενήντα άνθρωποι πέθαναν δηλητηριασμένοι στη σιβηριανή πόλη Ιρκούτσκ επειδή ήπιαν το «μπογιαρισνίκ», ένα καλλυντικό, μια λοσιόν σώματος, που περιέχει μεθανόλη, ένα φτηνό υποκατάστατο του οινοπνεύματος. Και αυτό συμβαίνει συστηματικά καθώς το βαρύ κρύο δεν αντέχεται.
Μυαλό κουκούτσ’ δεν έχουνε κει πάνω στο Ιρκούτσκ; αναρωτιόμαστε εμείς οι Νότιοι. Μάλλον δεν είναι θέμα καθυστέρησης και βλακείας αλλά φτώχειας και απελπισίας.
Το Ιρκούτσκ, με περίπου 800.000 κατοίκους, είναι η μεγαλύτερη πόλη της Σιβηρίας και κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στη μυθολογία των παλιών Ελλήνων αριστερών. Το θεατρικό έργο «Μια ιστορία του Ιρκούτσκ» του Αλεξέι Αρμπούζοφ παίχτηκε στην Αθήνα το 1962, τρία χρόνια μετά την πρεμιέρα του στη Μόσχα. Οι πρωταγωνιστές του (Αλέκος Αλεξανδράκης και Αλίκη Γεωργούλη) ήταν πασίγνωστοι αριστεροί εκείνης της εποχής, όπως και οι περισσότεροι ηθοποιοί της παράστασης (Αλέκα Παϊζη, Νότης Περγιάλης, Γιάννης Φέρτης, Κώστας Καζάκος, Κώστας Μπάκας και Θόδωρος Καλλιφατίδης, που αργότερα έγινε συγγραφέας). Η σκηνοθεσία ήταν του Λεωνίδα Τριβιζά ενω το εξώφυλλο του προγράμματος το είχε φιλοτεχνήσει η χαράκτρια Βάσω Κατράκη. Το έργο αυτό σημείωσε εξαιρετική επιτυχία στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο.
Το Ιρκούτσκ ήταν ο τελικός προορισμός του θρυλικού Μιχαήλ Στρογκόφ, του ήρωα του ομώνυμου βιβλίου του Ιουλίου Βερν, αλλά ήταν και παραδοσιακός τόπος εξορίας. Εδώ είχαν στείλει τους περισσότερους Δεκεμβριστές που είχαν εξεγερθεί κατά του τσάρου Νικολάου Α΄ το 1825 και αυτοί μετέφεραν σ’ αυτή την πόλη κάτι από την κουλτούρα και τις συνήθειες της πρωτεύουσας. Η πρακτική της εξορίας των πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος συνεχίστηκε και αργότερα επί Στάλιν. Ήρωες, επαναστάτες και προδότες εγκαταστάθηκαν εδώ ή πέρασαν από εδώ για να καταλήξουν σε ακόμα πιο βόρεια και δυσπρόσιτα χωριά της Σιβηρίας. Το ίδιο το Ιρκούτσκ, με τα πλούτη που συγκέντρωνε από το διαμετακομιστικό εμπόριο (γουναρικά και χρυσός) ήταν -και παραμένει- το «Παρίσι της Σιβηρίας». Σήμερα είναι περιζήτητος τουριστικός προορισμός. Ελάχιστοι θα έλεγαν όχι σε ένα ταξίδι με τον Υπερισιβηρικό σιδηρόδρομο μέχρι το Ιρκούτσκ και σε μια επίσκεψη στη λίμνη Βαϊκάλη που απέχει μόνο 60 χλμ. από την πόλη.
Δεν είναι τυχαία πόλη, το Ιρκούτσκ, λοιπόν. Έχει παράδοση ιστορική, πολιτική, αρχιτεκτονική. Τότε τι έχουν τα έρμα και ψοφούν;
Στην αγγλόφωνη εφημερίδα The Moscow Times αναφέρεται ότι τα περισσότερα θύματα ήταν ηλικίας 35-50 ετών. Αρχικά οι νεκροί ήταν καμιά 35αριά, αλλά σύντομα άρχισαν να βρίσκουν και άλλους πεθαμένους, μόνους σε διαμερίσματα ή σε σωλήνες αποχέτευσης. (Χώνονταν εκεί για να ζεσταθούν;) Στην ίδια εφημερίδα αναφέρεται ότι λόγω της οικονομικής κρίσης, όλο και περισσότεροι Ρώσοι στρέφονται στην κατανάλωση καλλυντικών και φαρμακευτικών προϊόντων ως υποκατάστατων του αλκοόλ.
Φέτος το καλοκαίρι, με αφορμή τη βαριά δηλητηρίαση μιας Αγγλίδας τουρίστριας από μπόμπα σε μπαρ στη Ζάκυνθο, γράφτηκαν πολλά για τη φονική μεθανόλη που χρησιμοποιείται για τη νόθευση των αλκοολούχων ποτών. Ανάμεσα στα πολυάριθμα δημοσιεύματα, ξεχωρίζει το άρθρο του Άλκη Γαλδαδά στο ένθετο «Science» του Βήματος με τίτλο «Ποτά που μας πίνουν»
και πού εξηγεί πώς ακριβώς δρα η μεθανόλη στον ανθρώπινο οργανισμό:
«Για έναν ενήλικο, πολύ γενικά, διότι παίζουν ιδιαίτερο ρόλο το φύλο και η φυλή ακόμη, 2 γραμμάρια μεθανόλης μέσα σε μία ημέρα είναι ανεκτή ποσότητα αλλά στα 8 γραμμάρια η ποσότητα γίνεται τοξική. Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως τα συμπτώματα από τη δηλητηρίαση εξαιτίας της μεθανόλης μοιάζουν πολύ με τα συμπτώματα της μέθης από την αιθυλική αλκοόλη, δηλαδή το οινόπνευμα που βρίσκεται μέσα σε ένα καθαρό ποτό. Ταχυκαρδία, επιτάχυνση της αναπνοής, χειροτέρευση στην όραση, έντονος πονοκέφαλος..» Μόνο που ενώ για τη μέθη αρκούν μερικές ώρες ύπνου για να συνέλθει κανείς, στην περίπτωση της δηλητηρίασης από μεθανόλη απαιτείται νοσοκομειακή βοήθεια άμεσα.
Η διαφορά από τις δηλητηριάσεις λόγω ποτού-μπόμπας στα Greek islands και σε άλλα μέρη «από το Μπαλί και την Ινδονησία μέχρι τη Ζάκυνθο και το Λονδίνο» έγκειται ότι στο Ιρκούτσκ οι πότες ήξεραν τι έπιναν. Δεν ήταν αφελείς τουρίστες ούτε μαθητές που ξεσάλωναν στην πενθήμερη εκδρομή. Και η ανάγκη να πιουν ώστε να αντέξουν όχι μόνο την παγωνιά αλλά την ίδια τη ζωή τους, φάνηκε πιο ισχυρή από το ένστικτο της επιβίωσης. Το κάθε άλλο παρά μεμονωμένο περιστατικό της μαζικής δηλητηρίασης στο Ιρκούτσκ υπονοεί περισσότερα για την κατάντια της ζωής και της κοινωνίας παρά για την ανθρώπινη φύση - και ας μην έχουμε τις γνώσεις και τα εργαλεία να αναλύσουμε και να ερμηνεύσουμε αυτή την κατάντια.
Ξανά λοιπόν μια ιστορία από το Ιρκούτσκ. Εκείνη η παλιά θεατρική ιστορία ταυτίστηκε με το λεγόμενο «λιώσιμο των πάγων» που συντελέστηκε κατά τη χρουστσοφική περιόδο, αγαπημένο τέκνο της οποίας ήταν ο συγγραφέας Αρμπούζοφ. Τότε οι αριστεροί της ΕΔΑ που πήγαιναν στο θέατρο ήταν περήφανοι για τα καλλιτεχνικά επιτεύγματα της ΕΣΣΔ. Σήμερα δεν χρειάζεται να είναι κανείς αριστερός για να νιώσει θλίψη και ντροπή για την ικανότητα των καταπιεσμένων να αυτοκαταστρέφονται.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Οι μοναδικες αρχαιες Σπαρτιατισσες
Ενώ όμως οι άνδρες για να παντρευτούν άλλη γυναίκα, έπρεπε να χωρίσουν την προηγούμενη, επιτρεπόταν σε μια γυναίκα να έχει σεξουαλικές σχέσεις με δυο άνδρες! Αν ένας άνδρας λόγω μεγάλης ηλικίας ή ανικανότητας ήθελε να αποκτήσει παιδιά, έφερνε στο σπίτι όποιον άνδρα θαύμαζε τη διάπλαση και τον χαρακτήρα για να κάνει παιδιά με τη γυναίκα του. Επίσης, αν κάποιος έβλεπε μια γυναίκα να έχει ωραία παιδιά, ζητούσε, με συγκατάθεση του συζύγου της, να γεννήσει τα παιδιά του. Φυσικά, ο σκοπός του νόμου ήταν η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού και η γέννηση όσο το δυνατόν περισσότερων γερών παιδιών. Τα παιδιά νομικά μπορούσαν να θεωρηθούν ότι ανήκαν είτε στον φυσικό τους πατέρα ή στον σύζυγο της γυναίκας κατόπιν συμφωνίας των ανδρών. Έτσι, δεν είναι εύκολο να καθηλωθεί μια έννοια μοιχείας στη Σπάρτη. Οι Σπαρτιάτισσες από τη στιγμή που παντρεύονταν είχαν τα μαλλιά τους κοντά, σε αντίθεση με τους μακρυμάλληδες άνδρες, και ενδεχομένως να φορούσαν πέπλο, όταν εμφανίζονταν δημόσια.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ
Σε καμία Ελληνική πόλη στην αρχαία Ελλάδα οι γυναίκες δεν απολάμβαναν την ίδια ελευθερία και κοινωνική θέση όπως οι Σπαρτιάτισσες.
Μόνο στη Σπάρτη οι γυναίκες διέθεταν οικονομική δύναμη και επιρροή.
Τα κορίτσια ασχολούνταν με τον αθλητισμό και ελάμβαναν δημόσια εκπαίδευση εν αντιθέσει με άλλες πόλεις, όπου οι περισσότερες γυναίκες ήσαν τελείως αγράμματες.
Επισκέπτες από άλλες Ελληνικές πόλεις σχολίαζαν για τις Σπαρτιάτισσες ότι όχι μόνο είχαν άποψη, που δεν φοβόντουσαν να εκφράσουν δημόσια, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις ανάγκαζαν τους συζύγους τους να τις αποδεχθούν!
Η θέση της γυναίκας στο μεγαλύτερο τμήμα του αρχαίου ελληνικού κόσμου και ιδιαίτερα στην Αθήνα, ήταν παρόμοια με την σημερινή κατάσταση των γυναικών στα υπανάπτυκτα κράτη. Οι γυναίκες στις άλλες ελληνικες πολεις νυμφεύονταν αποκλειστικά για σκοπούς τεκνοποίησης των νόμιμων κληρονόμων, καθώς η σεξουαλική ευχαρίστηση αναζητείτο στον αγοραίο έρωτα σε σαφώς μονόπλευρες σχέσεις στις οποίες κυριαρχούσε το ενήλικο αρσενικό. Οι σύζυγοι και κόρες των πολιτών στις άλλες ελληνικες πολεις αποκλείονταν από όλες τις δημόσιες και πνευματικές δραστηριότητες, παρέμεναν εντός της οικίας και δεν είχαν τη δυνατότητα να ασκηθούν. Οι γυναίκες στις άλλες ελληνικες πολεις δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν, ή να έχουν περιουσία και δεν θεωρείτο αναγκαίο να τους παρασχεθεί η στοιχειώδης εκπαίδευση.
Η κατάσταση των γυναικών στην Σπάρτη κρίνεται με βάση το σκηνικό αυτού του ουσιαστικά «εχθρικού» περιβάλλοντος, όπου οι γυναίκες θεωρούνται «κατάρα για την ανθρωπότητα» και «πανούκλα χειρότερη από πυρκαγιά ή οποιαδήποτε οχιά» (Ευριπίδης).
Οι αρχαίες Σπαρτιάτισσες δεν ήταν τόσο ελεύθερες όσο οι σύγχρονες γυναίκες. Οι κύριοι ρόλοι τους στην κοινωνία, ήταν της συζύγου και μητέρας. Οι πατέρες επέλεγαν τους συζύγους γι’ αυτές και δεν είχαν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Παρ’ όλα αυτά, απολάμβαναν τέτοιας κοινωνικής θέσης και δικαιωμάτων που ήταν «σκανδαλώδη» για το σύνολο του αρχαίου κόσμου.
Η ελευθερία και κοινωνική υπόσταση των Σπαρτιατισσών άρχιζε από την γέννησή τους. Οι νόμοι της Σπάρτης απαιτούσαν τα θηλυκά βρέφη και παιδιά να έχουν την ίδια φροντίδα και ανατροφή, όπως τα αδέρφια τους – σε αντίθεση με άλλες ελληνικές πόλεις, όπου τα κορίτσια είχαν περισσότερες πιθανότητες να «απορριφθούν» κατά τη γέννηση, καθότι τρεφόντουσαν με λιγότερο θρεπτικές τροφές από τους αδελφούς τους και δεν τους επιτρεπόταν να ασκηθούν.
Επιπλέον όπως και τα αδέλφια τους, τα κορίτσια στην Σπάρτη παρακολουθούσαν δημόσιο σχολείο, αν και για μικρότερο χρονικό διάστημα από ότι τα αγόρια. Στο σχολείο είχαν τη δυνατότητα και ενθαρρύνονταν να συμμετέχουν στις αθλητικές δραστηριότητες. Αλλά όπως επισημαίνει ο Πλάτων στον Πρωταγόρα (342d) η εκπαίδευση δεν ήταν καθαρά σωματική. Στην Σπάρτη «δεν ήταν μόνο οι άνδρες αλλά και οι γυναίκες που υπερηφανεύονταν για την πνευματική καλλιέργειά τους». Αυτό ήταν κάτι περισσότερο από απλή παιδεία…….ήταν συστηματική εκπαίδευση στη ρητορική και φιλοσοφική σκέψη.
Όταν τα κορίτσια έφθαναν σε σεξουαλική ωριμότητα δεν βιαζόντουσαν να έλθουν σε γάμο, σε αντίθεση με τα κορίτσια στον υπόλοιπο αρχαίο κόσμο, τα οποία υπέφεραν ψυχολογικά και σωματικά, υφιστάμενα σωματικές βλάβες από το πρόωρο σεξ και συχνά πέθαιναν κατά την λοχεία. Αντίθετα οι Σπαρτιατικοί νόμοι ανέφεραν ρητά ότι τα κορίτσια πρέπει να παντρεύονται μόνο εφόσον ήταν σε ηλικία κατάλληλη να «απολαύσουν τον έρωτα». Η λογική ήταν απλή…..για τα νεαρά κορίτσια που δεν ήταν ακόμη έτοιμα ψυχολογικά για σεξουαλική επαφή, το σεξ αποτελούσε ουσιαστικά μια «πράξη βίας». Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι οι Σπαρτιάτες καταδίκαζαν τη βία στο γάμο και θεωρούσαν το σεξ με παιδιά ως «πράξη βίας».
Επιπλέον τα κορίτσια στην Σπάρτη δεν παντρευόντουσαν πολύ μεγαλύτερους άνδρες, πρακτική η οποία ήταν συνήθης σε άλλες ελληνικές πόλεις. Εκτιμάται ότι οι περισσότερες γυναίκες Σπαρτιάτισσες ήταν μόνο τέσσερα έως πέντε έτη νεώτερες από τους συζύγους τους. Το δε γεγονός του ενδιαφέροντος της Σπάρτης για την γέννηση υγιών παιδιών δεν αναιρεί την προστασία των κοριτσιών από τις αρχές του γάμου. Όλοι οι γάμοι στην αρχαία Ελλάδα αποσκοπούσαν στην τεκνοποίηση, αλλά σε άλλες πόλεις οι άνδρες ήταν πρόθυμοι να αποδεχθούν τα αναπόφευκτα υψηλότερα ποσοστά θανάτου από το σεξ με νεαρά κορίτσια.
Επειδή οι άρρενες πολίτες της Σπάρτης ήταν υποχρεωμένοι να αφιερώνουν τη ζωή τους στις στρατιωτικές και άλλες μορφές της δημόσιας υπηρεσίας, οι οικοδέσποινες της Σπάρτης φρόντιζαν τα κτήματα των συζύγων τους. Αυτό σήμαινε ότι οι Σπαρτιάτισσες έλεγχαν τον οικογενειακό πλούτο και στην πραγματικότητα, το σύνολο της αγροτικής οικονομίας (το εμπόριο και οι κατασκευές ήταν στην αρμοδιότητα των περίοικων). Ο Σπαρτιάτης πολίτης ήταν εξαρτώμενος από την απόδοση της γυναίκας του προκειμένου να πληρώσει το φαγητό και τα δίδακτρα του γιου του κατά τη διάρκεια της «αγωγής». Αυτή η οικονομική δύναμη ήταν ιδιαίτερα έντονη στην Σπάρτη, σε αντίθεση με πόλεις όπως η Αθήνα, όπου ήταν παράνομο για μια γυναίκα να ελέγχει περισσότερα χρήματα από ότι χρειάζεται για να αγοράσει ένα δοχείο σιτηρών.
Το σπουδαιότερο είναι ότι οι Σπαρτιάτισσες μπορούσαν να κληρονομήσουν και να μεταφέρουν τον πλούτο. Οι Αθηναίες αντίθετα δεν ήσαν ποτέ κληρονόμοι και όλα τα περιουσιακά στοιχεία περνούσαν στον επόμενο αρσενικό συγγενή, ο οποίος το πολύ να αναγκαζόταν να παντρευτεί την κληρονόμο, προκειμένου να διεκδικήσει την κληρονομιά – μια ρύθμιση που συχνά οδηγούσε τους άνδρες να απορρίπτουν προηγούμενη σύζυγό τους, αν και άμεμπτη, μόνο και μόνο για να οικειοποιηθούν την κληρονομιά ενός συγγενή.
Η εν λόγω οικονομική δύναμη είχε ως αποτέλεσμα την κοινωνική άνοδο των Σπαρτιατισσών. Αυτό καταδεικνύεται σαφώς από τις σύγχρονες περιγραφές σύμφωνα με τις οποίες είχαν «άποψη» (ακόμη και πολιτική). Ο Αριστοτέλης υποστήριζε ότι «οι Σπαρτιάτες διοικούνταν από τις συζύγους τους» και ανέφερε την ελευθερία των Σπαρτιατισσών ως έναν από τους δύο λόγους για τους οποίους το Σύνταγμα της Σπάρτης ήταν κατακριτέο.
Όταν η σύζυγος του βασιλέα Λεωνίδα ρωτήθηκε γιατί οι Σπαρτιάτισσες ήταν οι μόνες γυναίκες στην Ελλάδα που «κυβερνούν» τους συζύγους τους, η Γοργώ απάντησε…..«επειδή είμαστε οι μόνες γυναίκες που γεννούν άνδρες». Με άλλα λόγια, μόνο οι άνδρες που είχαν την αυτοπεποίθηση να δεχθούν τις γυναίκες ως ίσες ήσαν πραγματικοί άνδρες.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΑΥΤΕΣ ήταν οι μοναδικές αρχαίες Σπαρτιάτισσες!
Όταν ρωτήθηκε η Γοργώ (κόρη του βασιλιά Κλεομένη Α’ και σύζυγος του βασιλιά Λεωνίδα Α’) από κάποια γυναίκα της Αττικής «γιατί μόνο εσείς οι Λάκαινες έχετε εξουσία πάνω στους άνδρες», απάντησε: «Επειδή είμαστε και οι μόνες που γεννάμε άνδρες».
Οι γυναίκες αποτελούν το μισό του πληθυσμού, όμως οι ιστορικές πηγές δεν αφιερώνουν ούτε το μισό της προσοχής που τις αξίζει και που απαιτεί ο ρόλος τους. Όμως, οι γυναίκες της Σπάρτης αποτελούσαν εξαίρεση. Ήταν οι μόνες γυναίκες στην αρχαιότητα που, αντί να μένουν σιωπηλές, είχαν τη δική τους γνώμη και φρόντιζαν να τη διατυπώνουν. Αφού λοιπόν στα μάτια των υπολοίπων Ελλήνων οι Σπαρτιάτες φαίνονταν παράξενοι με τα ήθη και τις συνήθειές τους, άλλο τόσο και περισσότερο παράξενες έμοιαζαν και οι γυναίκες τους.
Η αποστολή που τις απέδωσε ο ημι – μυθικός νομοθέτης Λυκούργος ήταν να γεννούν αγόρια που θα αποτελούσαν τους στρατιώτες της επόμενης γενιάς, με μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι ήταν σωματικά κατάλληλες. Τα κορίτσια δεν ήταν υποχρεωμένα να υποστούν επιθεώρηση από τις αρχές κατά τη γέννησή τους και η απόφαση να ανατραφούν αφηνόταν εξολοκλήρου στους γονείς. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να ασκούν το σώμα τους στο τρέξιμο, στην πάλη, στο ρίξιμο δίσκου και ακοντίου, ενώ συμμετείχαν γυμνές σε θρησκευτικές πομπές, όρχηση και τραγούδια.
Ο Αριστοτέλης επέκρινε τον σπαρτιατικό νόμο που επέτρεπε στις γυναίκες, σε αντίθεση με τους άνδρες, να ζουν άσωτα και με πολυτέλεια. Από τις μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι οι γυναίκες δε χρειαζόταν να ασκούνται ύστερα από τη γέννηση παιδιών ή αφού πέρασαν την ηλικία που μπορούσαν να τεκνοποιήσουν.
Έτσι, τα συμφραζόμενα μας οδηγούν πως οι γυναίκες έπρεπε να παντρευτούν, όταν έφταναν σε κατάλληλη ηλικία για γέννηση παιδιών. Ο Πλούταρχος γράφει ότι συνήθιζαν να παντρεύονται «όχι μικρά κορίτσια ή ανώριμες για γάμο, αλλά στον ανθό της νιότης τους και ώριμες». Δηλαδή, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα παντρεύονταν γύρω στα δεκατέσσερα, ο νόμος της Σπάρτης όριζε ότι η γυναίκα έπρεπε να είναι τελείως αναπτυγμένη σωματικά, επομένως σε μια ηλικία δεκαοχτώ με είκοσι.
Στη Σπάρτη, αντίθετα από την Αθήνα, ο επίσημος αρραβώνας από τον πατέρα της νύφης δεν ήταν αναγκαίος για έναν νόμιμο γάμο και έτσι δεν υπήρχε επίσημη υπόσχεση από τον πατέρα να δώσει προίκα για την κόρη του. Αυτό το νομοθέτησε ο Λυκούργος με το σκεπτικό καμιά να μη μένει άγαμη εξαιτίας της φτώχιας ούτε να είναι περιζήτητη εξαιτίας του πλούτου, αλλά ο καθένας να συγκεντρώνει την προσοχή του στον χαρακτήρα και στα προσόντα του κοριτσιού. Άρα, οι γάμοι διευθετούνταν ατομικά, χωρίς να σημαίνει πως δεν υπήρχε μια συμφωνία του γαμπρού με τον πατέρα της νύφης. Επιπλέον, υπήρχε και η λεγόμενη αρπαγή, που ο σύζυγος απλώς την έκλεβε λόγω ενός εθίμου, αν και υπάρχουν μαρτυρίες πως αυτό γινόταν εν γνώσει του πατέρα.
Ενώ όμως οι άνδρες για να παντρευτούν άλλη γυναίκα, έπρεπε να χωρίσουν την προηγούμενη, επιτρεπόταν σε μια γυναίκα να έχει σεξουαλικές σχέσεις με δυο άνδρες! Αν ένας άνδρας λόγω μεγάλης ηλικίας ή ανικανότητας ήθελε να αποκτήσει παιδιά, έφερνε στο σπίτι όποιον άνδρα θαύμαζε τη διάπλαση και τον χαρακτήρα για να κάνει παιδιά με τη γυναίκα του. Επίσης, αν κάποιος έβλεπε μια γυναίκα να έχει ωραία παιδιά, ζητούσε, με συγκατάθεση του συζύγου της, να γεννήσει τα παιδιά του. Φυσικά, ο σκοπός του νόμου ήταν η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού και η γέννηση όσο το δυνατόν περισσότερων γερών παιδιών. Τα παιδιά νομικά μπορούσαν να θεωρηθούν ότι ανήκαν είτε στον φυσικό τους πατέρα ή στον σύζυγο της γυναίκας κατόπιν συμφωνίας των ανδρών. Έτσι, δεν είναι εύκολο να καθηλωθεί μια έννοια μοιχείας στη Σπάρτη. Οι Σπαρτιάτισσες από τη στιγμή που παντρεύονταν είχαν τα μαλλιά τους κοντά, σε αντίθεση με τους μακρυμάλληδες άνδρες, και ενδεχομένως να φορούσαν πέπλο, όταν εμφανίζονταν δημόσια.
Πάντως, ο ηθικιστής και συντηρητικός Αριστοτέλης αναφέρεται σε σεξουαλική ασυδοσία, όταν μιλούσε για τις γυναίκες της Σπάρτης, που επέβαλλαν τη βούλησή τους και πως αποτελούσε την πολιτική και ηθική χρεοκοπία της Σπάρτης. Όπως και ο μορφωμένος Αριστοτέλης, έτσι και οι υπόλοιποι Έλληνες ασπάζονταν την τυπική φαλλοκρατική άποψη ότι οι γυναίκες ήταν κατώτερες απ’ τους άνδρες και αυτή η ελευθεριότητα των Σπαρτιατισσών τους ξένιζε αφάνταστα! Είχαν την άποψη ότι οι Σπαρτιάτισσες ζούσαν μια τρυφηλή και ακόλαστη ζωή, με την παρότρυνση των υποχωρητικών συζύγων τους. Η αλήθεια είναι όμως πως οι γυναίκες αυτές γαλουχούνταν στα πλαίσια ενός δημοσίου εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να διαφέρει εντυπωσιακά από την τυπική συμπεριφορά των υπολοίπων Ελληνίδων.
Πέρα των ερωτικών σχέσεων με άλλους άνδρες, πολύ σημαντικό στοιχείο για να θεωρήσει ο Αριστοτέλης τη Σπάρτη γυναικοκρατούμενη κοινωνία ήταν το δικαίωμα τους να κατέχουν και να διαχειρίζονται οι ίδιες περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων και έγγειων ιδιοκτησιών, χωρίς να υπόκεινται σε κάποιο νομικό καθεστώς επιτροπείας. Όταν οι υπόλοιπες Ελληνίδες μεταβίβαζαν την περιουσία τους στον σύζυγό τους ή στον πλησιέστερο συγγενή, οι Σπαρτιάτισσες πατρούχοι ήταν ιδιοκτήτριες της περιουσίας που είχαν κληρονομήσει!
Επίσης, ήταν απαλλαγμένες από τις κοπιαστικές οικιακές εργασίες, σε αντίθεση με τις άλλες Ελληνίδες που όλος τους ο κόσμος ήταν το σπίτι τους. Δε μαγείρευαν, δεν έραβαν, δεν καθάριζαν: όλα αυτά τα έκαναν γυναίκες είλωτες. Είναι πιθανόν ότι δε θήλαζαν καν τα παιδιά τους. Είτε συνέβαινε είτε όχι, η φήμη των Σπαρτιατισσών τροφών, που προφανώς ήταν είλωτες, ήταν τόσο μεγάλη, ώστε, για παράδειγμα, ο Αλκιβιάδης είχε ανατραφεί από μια είλωτα τροφό. Γενικά, οι υπόλοιποι Έλληνες, έχοντας διαστρεβλωμένη άποψη, θεωρούσαν πως επικρατούσε ένα κλίμα ηθικής εξαχρείωσης και ότι οι Σπαρτιάτισσες, όχι μόνο επέβαλλαν τη βούλησή τους στους άνδρες, αλλά ασκούσαν και επιρροή στις κρατικές υποθέσεις!
Στη Σπάρτη δεν υπήρχαν γιορτές αποκλειστικά για τις γυναίκες. Οι κοπέλες που βρίσκονταν στο κατώφλι του γάμου διαγωνίζονταν στον χορό και στο τραγούδι, ενώ οι παντρεμένες τραγουδούσαν σκωπτικά τραγούδια και χλεύαζαν τους εργένηδες.
Ένα άλλο ιδιαίτερο γνώρισμά τους ήταν πως δε θρηνούσαν και δεν οδύρονταν μετά τον θάνατο ενός μέλους της οικογένειας. Δεν πενθούσαν και δεν αποσύρονταν στα σπίτια τους, όταν οι άνδρες τους έπεφταν στον πόλεμο, αλλά κυκλοφορούσαν περήφανες με λαμπερό και χαρούμενο πρόσωπο για τον ένδοξο θάνατο των ανδρών τους.
Η Αρχιλεωνίς, η μητέρα του Βρασίδα, που της πέθανε ο γιος, όταν έφτασαν κάποιοι απ’ την Αμφίπολη στη Σπάρτη και πήγαν να τη δουν, ρώτησε αν ο γιος της πέθανε με τρόπο ωραίο και αντάξιο της Σπάρτης. Καθώς εκείνοι έπλεκαν το εγκώμιό του και έλεγαν πως στα κατορθώματα ήταν ο άριστος των Λακεδαιμονίων, αυτή είπε: «Ξένοι, σωστός και ενάρετος ήταν ο γιος μου, η Λακεδαίμων όμως έχει πολύ ανώτερους απ’ αυτόν». Πλούταρχος
Η σπαρτιατική κοινωνία ήταν η πρώτη που προσπάθησε να εφαρμόσει την ευγονική. Η καλή φυσική κατάσταση των γυναικών συντελούσε στο να είναι υγιείς μητέρες. Δε θεωρούνταν κατώτερες στην κοινωνία τους. Στα νεαρά κορίτσια χορηγούνταν παρόμοιες μερίδες τροφής με τα αγόρια. Εμποτίζονταν μέσω μιας διαδικασίας εκπαίδευσης και κοινωνικοποίησης με τα ιδεώδη της σπαρτιατικής κοινωνίας, για την υλοποίηση της οποίας είχε καθοριστική σημασία η συμπεριφορά τους ως ενήλικων γυναικών.
Τέλος, όταν ενηλικιώνονταν, είχαν το δικαίωμα να κληρονομούν και να διαχειρίζονται οι ίδιες τις περιουσίες τους. Μπορούσαν να εκφράσουν τη γνώμη τους για τον υποψήφιο γαμπρό που θα επέλεγε ο πατέρας τους και η γνώμη τους είχε βαρύνουσα σημασία. Ήταν αυτές οι γυναίκες που, αν οι γιοι τους επέστρεφαν ηττημένοι και ζωντανοί, τους έδειχναν δημόσια τη μήτρα τους και τους ρωτούσαν προσβλητικά αν ήθελαν να συρθούν μέσα σ’ αυτήν! Ήταν απλώς μοναδικές σε έναν φαλλοκρατικό κόσμο!
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αυτά τα Χριστούγεννα ήρθαν με το πιο αισιόδοξο μήνυμα. Ότι όλα είναι δυνατά όταν ένας λαός είναι ενωμένος σαν μια γροθιά. Ενάντια στο ΝΑΤΟ και τον μισό κόσμο. Πάλεψε εναντίον τους και τους νίκησε!
Το Χαλέπι ήταν μια ειρηνική πόλη. Η αρχαιότερη πόλη στον κόσμο και η καρδιά της Συριακής βιομηχανίας. Μέχρι που την κατέλαβε η τζιχαντοφασιστικη Αλ Κάιντα και οι ισλαμοφασιστες των αμερικανοευρωπαιων αποικιοκρατων . Η παλιά πόλη κάηκε, η βιομηχανία λαφυραγωγήθηκε. Αποκεφαλισμοί παιδιών έγιναν. Η τζιχαντοφασιστικη Αλ Κάιντα και οι ισλαμοφασιστες των αμερικανοευρωπαιων αποικιοκρατων πολιόρκησαν την πόλη και ο λαός πείνασε. Αλλά ο λαός πολέμησε τους τρομοκράτες που ήρθαν από όλον τον κόσμο, βοηθούμενοι από τη Δύση. Πολέμησε ενάντια σε όλες τις προβλέψεις, με τη βοήθεια φίλων, και το παιχνίδι γύρισε!
Το Χαλέπι ελευθερώθηκε και τα Χριστούγεννα γιορτάστηκαν ξανά! Οι οικογένειες ξανάσμιξαν! Οι πολίτες σώθηκαν!
Αδέλφια, ποτέ να μην το βάζουμε κάτω! Αυτός είναι ο τρόμος τους. Μην τους αφήσουμε να μας πάρουν την Πατρίδα! Όταν είμαστε ενωμένοι κι αγαπημένοι, τότε είμαστε ανίκητοι!
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Είναι σαν τη γελοιογραφία που δείχνει δύο άστεγους να συζητούν στο δρόμο κ λέει ο ένας στον άλλον: "Ωραίος καιρός σήμερα, αλλά να'χαμε κανα υπόγειο να μένουμε, καμιά δουλειά, και δωρεάν περίθαλψη, θα ήταν τέλεια".
Κι απαντά ο άλλος:
"ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΜΜΟΝΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ !!"
χα!χα!χα!χα!
Σοσιαλισμός για τους πλούσιους, καπιταλισμός για τους φτωχούς
Του Νόαμ Τσόμσκι
-Πώς φτάσαμε σε αυτά τα πρωτοφανή επίπεδα ανισότητας στις ΗΠΑ; Στο ντοκιμαντέρ «Ρέκβιεμ για το Αμερικάνικο Όνειρο», ο Νόαμ Τσόμσκι επεξηγεί αναλυτικά πώς ο πλούτος και η εξουσία συγκεντρώθηκαν στα χέρια λίγων.
-Οι ΗΠΑ παρουσιάζουν ραγδαία πτώση σε σειρά δεικτών (κατάρρευση υποδομών, τεράστιο χάσμα μεταξύ εχόντων και μη, στασιμότητα μισθών, υψηλό ποσοστό θνησιμότητας βρεφών, ποσοστό ρεκόρ φυλακίσεων), ενώ παραμένει η μόνη χώρα στον αναπτυγμένο κόσμο χωρίς εθνικό σύστημα υγείας. Επομένως, τα ερωτήματα, που εύλογα προκύπτουν και αφορούν την αμερικάνικη οικονομία και το πολιτικό σύστημα, αναζητούν επιτακτικά απαντήσεις. Σε ποιο δρόμο, λοιπόν, βαδίζει το «Αμερικάνικο Όνειρο», το οποίο ενέπνευσε τους Αμερικάνους και έδωσε κίνητρα στους μετανάστες; Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ του Νοαμ Τσόμσκι ζούμε το θάνατο του Αμερικάνικου Ονείρου. Σε αυτή την αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο Truthout, στον C.J. Polychroniou, ο Τσόμσκι συζητά για τα προβλήματα με τα οποία έχουν έρθει αντιμέτωπες οι ΗΠΑ, όπως και για το τέλος του αμερικάνικου ονείρου, αν τελικά υπήρξε ποτέ αυτή η ιδέα.
-Νόαμ, δεν είναι λίγες οι φορές που αμφισβήτησες την άποψη πως οι ΗΠΑ αποτελούν το αρχέτυπο της καπιταλιστικής οικονομίας. Μας εξηγείς αυτή τη θέση;
-Αναλογιστείτε το εξής: Όποτε βιώνουμε μια κρίση, ο φορολογούμενος καλείται να διασώσει τις τράπεζες και τα ισχυρά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Αν είχαμε πράγματι καπιταλιστική οικονομία, ποτέ δεν θα συνέβαινε αυτό. Οι καπιταλιστές που επένδυσαν ριψοκίνδυνα και απέτυχαν θα είχαν αποδυναμωθεί. Όμως, οι πλούσιοι και ισχυροί δεν θέλουν να εγκαθιδρύσουν ένα καπιταλιστικό σύστημα. Προτιμούν να είναι εκείνοι που διαχειρίζονται το κράτος πρόνοιας, ώστε όταν πέφτουν σε τέλμα, να είναι ο φορολογούμενος εκείνος που θα τους ξελασπώσει. Η φράση «πολύ μεγάλο για να αποτύχει», νομίζω ότι τα λέει όλα.
Το ΔΝΤ πραγματοποίησε μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη πριν λίγα χρόνια, η οποία αφορούσε τα κέρδη των μεγαλύτερων τραπεζών των ΗΠΑ. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών αποδόθηκε στην εφαρμοζόμενη από τις κυβερνήσεις πολιτική ασφάλισης, η οποία προβλέπει, για παράδειγμα, διάσωση των τραπεζών, αλλά και εξυγίανσή τους μέσω των φθηνών πιστώσεων, παρότι αρκετοί παράγοντες δεν συνυπολογίστηκαν από τους ερευνητές του ΔΝΤ, όπως είναι η παροχή κινήτρων για ριψοκίνδυνες συναλλαγές, οι οποίες ενδέχεται να αποφέρουν υπέρογκα κέρδη σε σύντομο χρονικό διάστημα, και αν αυτές αποτύχουν, πάντα θα υπάρχει ο φορολογούμενο. Σύμφωνα με το αμερικάνικο περιοδικό Bloomberg Businessweek, η έμμεση οικονομική ενίσχυση των φορολογούμενων εκτιμάται πως ξεπερνά τα 80 δισ. δολάρια ετησίως.
-Τώρα που εκλέχθηκε ο Τραμπ στη θέση του προέδρου των ΗΠΑ, ποια η μοίρα της πολιτικής επανάστασης που προκάλεσε η εκστρατεία του Μπέρνι Σάντερς;
-Αυτό εξαρτάται από εμάς, αλλά και τους άλλους. Η «πολιτική επανάσταση» του Σάντερς ήταν πραγματικά ένα αρκετά αξιόλογο φαινόμενο, το οποίο μου προκάλεσε έκπληξη, αλλά και ικανοποίηση. Πρέπει, όμως, να θυμόμαστε πως ο όρος «επανάσταση» μπορεί να είναι παραπλανητικός. Ο Σάντερς είναι ένας ειλικρινής και αφοσιωμένος εκπρόσωπος της Νέας Συμφωνίας (New Deal). Η πολιτική που θα εφάρμοζε δεν θα εξέπληττε ιδιαίτερα τον Αϊζενχάουερ. Το γεγονός ότι θεωρείται «ριζοσπάστης» μάς δείχνει πόσο έχει μετατοπιστεί προς τα δεξιά κατά τη διάρκεια της νεοφιλελεύθερης περιόδου η ελίτ του πολιτικού φάσματος. Υπήρξαν κάποια ελπιδοφόρα παρακλάδια του κινήματος Σάντερς, όπως το κίνημα “Brand New Congress” [ΣτΜ: Πρόκειται για ένα διαδικτυακό φόρουμ, στόχος του οποίου είναι να προτείνει 400, μη επαγγελματίες πολιτικούς, υποψήφιους για τις εκλογές του Κογκρέσου το 2018. Δύο είναι οι βασικές προγραμματικές δεσμεύσεις του προγράμματος: 1) αξιοπρεπείς δουλείες για όλους, ευημερία σε κάθε κοινότητα και 2) Ελευθερία και δικαιοσύνη για όλους].
Θα μπορούσαν –και θα έπρεπε- να υπάρξουν προσπάθειες για την ίδρυση ενός ανεξάρτητου αριστερού κόμματος, το οποίο δεν θα εμφανίζεται στο τέλος κάθε τετραετίας, αλλά θα έχει διαρκή δράση σε επίπεδο βάσης, τόσο σε εκλογικό επίπεδο (από τα σχολικά συμβούλια και τα δημοτικά συμβούλια έως τα νομοθετικά σώματα και άλλα) όσο και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες –και το διακύβευμα είναι σημαντικό, ιδιαίτερα όταν εστιάζουμε σε δύο ζητήματα, που επισκιάζουν κάθε άλλη διεκδίκηση: στον πυρηνικό πόλεμο και την περιβαλλοντική καταστροφή, τα οποία είναι τόσο δυσοίωνα που απαιτούν επείγουσα δράση.
Άλλο δημοκρατία, άλλο ρεπούμπλικα
-Ας επιστρέψουμε στην ιδέα του Αμερικάνικου Ονείρου, ώστε να συζητήσουμε για τις ρίζες του αμερικάνικου πολιτικού συστήματος. Φαίνεται πως ποτέ δεν ήταν στόχος η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας (άλλωστε ο όρος που περιγράφει την αρχιτεκτονική του αμερικάνικου πολιτικού συστήματος είναι η «ρεπούμπλικα», όρος που διαφέρει σημαντικά από τη δημοκρατία, όπως μάθαμε από τη ρωμαϊκή ιστορία), παρότι ο αγώνας για ελευθερία και δημοκρατία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Σε αυτό το πλαίσιο, πιστεύεις πως το Αμερικάνικο Όνειρο χτίστηκε πάνω σε αυτό το μύθο;
-Ακριβώς. Διαπερνώντας την αμερικάνικη ιστορία βλέπουμε μια συνεχή σύγκρουση ανάμεσα στη διεκδίκηση για ελευθερία και δημοκρατία από τις κατώτερες τάξεις και τις προσπάθειες των ελίτ για έλεγχο και κυριαρχία. Όπως σωστά υπενθύμισες αυτή η μάχη εντοπίζεται στις απαρχές της χώρας. Οι «ιδρυτές» της χώρας, ακόμα και ο Τζέιμς Μάντισον, ο κύριος ιδρυτικός πατέρας, ο οποίος ήταν υποστηρικτής της δημοκρατίας περισσότερο από κάθε άλλο πολιτικό ηγέτη της περιόδου, πίστεψε ότι το πολιτικό σύστημα πρέπει να βρίσκεται στα χέρια των πλουσίων, καθώς εκείνοι είναι «πιο υπεύθυνοι». Επομένως, η δομή του συστήματος, όπως κατοχυρώνεται συνταγματικά, έχει εναποθέσει την εξουσία στα χέρια της Γερουσίας, που μάλιστα τότε δεν ήταν καν αιρετή. Επιλεγόταν από τους πλούσιους, οι οποίοι –όπως και ο Μάντισον- έτρεφαν συμπάθεια στους κατόχους του πλούτου και της ακίνητης περιουσίας.
Αυτό το διαπιστώνεις διαβάζοντας τα κείμενα της Συντακτικής Συνέλευσης. Όπως είπε ο Μάντισον, προτεραιότητα της πολιτικής τάξης πρέπει να είναι «η προστασία της μειονότητας των πλουσίων από την πλειοψηφία». Και επιχειρηματολογούσε υπέρ αυτής της άποψης. Αν ο καθένας είχε δικαίωμα ψήφου, είπε, η πλειοψηφία των φτωχών θα συσπειρωνόταν και θα οργανωνόταν για να πάρει την ιδιοκτησία των πλουσίων από τα χέρια τους. Αυτό, πρόσθετε, θα ήταν καταφανώς άδικο, γι’ αυτό το σύνταγμα θα έπρεπε να συσταθεί έτσι, ώστε να αποτρέπει τη δημοκρατία.
Κάτι παρόμοιο έγραψε και ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά». Θεωρούσε πως από όλα τα πολιτικά συστήματα, η δημοκρατία ήταν το καλύτερο. Ωστόσο, στην πραγματική δημοκρατία εντόπιζε και εκείνος το πρόβλημα που έβλεπε ο Μάντισον, ότι οι φτωχοί μπορεί να οργανωθούν για να υφαρπάξουν την περιουσία των πλουσίων. Η λύση που πρότεινε, όμως, έμοιαζε με το κράτος πρόνοιας, που είχε ως στόχο τη μείωση της οικονομικής ανισότητας. Η άλλη εναλλακτική λύση, την οποία διεκδικούσαν οι «ιδρυτές», ήταν ο περιορισμός της δημοκρατίας.
Αυτό που αποκαλείται «Αμερικάνικο Όνειρο» στηρίχθηκε εν μέρει στο μύθο και εν μέρει στην πραγματικότητα. Από τις αρχές του 19ου αιώνα και μέχρι πολύ πρόσφατα, η εργατική τάξη, συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών, ανάμενε πως μέσω της σκληρής εργασίας θα μπορούσε να βελτιώσει τη ζωή της. Και αυτό ήταν εν μέρει ακριβές, παρότι δεν ίσχυε για τους αφροαμερικανούς ούτε για τις γυναίκες, παρά μόνο πολύ αργότερα. Αυτό φαίνεται πως πια δεν ισχύει για κανένα. Η στασιμότητα των εισοδημάτων, η μείωση του βιοτικού επιπέδου, τα εξωφρενικά επίπεδα κόστους φοίτησης και η δυσκολία εύρεσης εργασίας με αξιοπρεπή μισθό έχουν δημιουργήσει μια αίσθηση απόγνωσης στους Αμερικανούς, που αναπολούν πια με νοσταλγία το παρελθόν. Αυτό εξηγεί, σε μεγάλο βαθμό, την αύξηση της δημοτικότητας του Ντόναλντ Τραμπ και την απήχηση που είχε το πολιτικό μήνυμα του Μπέρνι Σάντερς στη νεολαία.
* Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο Truthout, στις 11 Δεκεμβρίου.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ρουμανία: 20 € το μήνα σύνταξη για 600.000 συνταξιούχους!
25/12/2016
Οι ρουμανικές γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Δεκέμβρη, οδήγησαν σε νίκη το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDP) με ποσοστό που ξεπέρασε το 45%, διπλάσια δηλαδή δύναμη από το πρώτο κόμμα της αντιπολίτευσης, το δεξιό «Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα» (NLP).
Ωστόσο, αυτές οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν κυρίως από το γεγονός ότι είχαν τη μεγαλύτερη αποχή από το 1989, με μόλις το 39,5% των ψηφοφόρων να εμφανίζεται στις κάλπες, γεγονός που σημαίνει ότι το SDP, παρά τη νίκη του, ψηφίστηκε από το ένα πέμπτο περίπου του εκλογικού σώματος!
Όπως και σε άλλες χώρες τις περιοχής, περίπου τρεις δεκαετίες νεοφιλελεύθερων πολιτικών που επέβαλαν οι δυτικές δυνάμεις και εφάρμοσαν οι διεφθαρμένες εθνικές ελίτ, έχουν επιφέρει σοβαρά πλήγματα στην κοινωνία.
Μια χούφτα νέων καπιταλιστών και ολιγαρχών, συχνά οι απόγονοι των γραφειοκρατών, ελέγχουν το μεγαλύτερο τμήμα των μέσων ενημέρωσης και των πολιτικών κομμάτων. Την ίδια ώρα, εκατομμύρια κάτοικοι των πόλεων και της υπαίθρου, αδυνατούν να βρουν δουλειά, ή αν βρουν, είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς, ενώ σε άλλη περίπτωση αναγκάζονται να μεταναστεύσουν.
Μαζική εξαθλίωση
Το 2016 ήταν μια ακόμα τραγική χρονιά για τη Ρουμανία:
o Το 40% του πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας, με το 30% να στερείται ακόμη και τα πιο βασικά αγαθά
o Ο μισθός ανά ώρα είναι κατά μέσο όρο πέντε φορές χαμηλότερος από το μέσο όρο της Ε.Ε., ενώ 600.000 συνταξιούχοι παίρνουν μηνιαία σύνταξη 20 ευρώ!
o Το 20% του πληθυσμού ζει σε ακατάλληλα σπίτια
o 136 άτομα κατέχουν ίσο πλούτο με αυτό των φτωχότερων έξι εκατομμυρίων Ρουμάνων
o Τρία εκατομμύρια άνθρωποι, το 17% του πληθυσμού έχουν εγκαταλείψει τη χώρα, αναζητώντας την τύχη τους στο εξωτερικό
Παρά το γεγονός ότι η Ρουμανία είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη φτώχεια και ανισότητα στην Ε.Ε., η απουσία της Αριστεράς είναι εμφανής. Οι πρόσφατες εκλογές δεν έφεραν καμία αλλαγή.
Τόσο η Ρουμανία, όσο και η ευρύτερη περιοχή, από οικονομική άποψη είναι ένα μείγμα νεοφιλελευθερισμού και λαϊκιστικών δεξιών πολιτικών. Κοινωνικά, είναι το πεδίο εφαρμογής μιας υπερ-συντηρητικής ατζέντας, με αντίκτυπο στις ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα.
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
Το SDP, που υποτίθεται ότι είναι το μόνο «αριστερό» κόμμα στη Ρουμανία, στην ουσία εφαρμόζει δεξιές πολιτικές. Από την άλλη βέβαια, πρόκειται για μια σημαντική ένδειξη του γεγονότος ότι η έλλειψη μιας πραγματικά αριστερής εναλλακτικής φωνής, που θα μπορούσε να δώσει διέξοδο στην οργή της κοινωνίας, οδηγεί σε οπισθοδρομικά φαινόμενα όπως το παραπάνω.
Ως προς την οικονομική του πολιτική, το SDP δεν έχει να επιδείξει τίποτα καλύτερο. Σκοπεύει για παράδειγμα να μειώσει τη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων από το 16% στο 10%, κάτι που θα καταστήσει τη Ρουμανία τη χώρα με τη μικρότερη φορολόγηση στα κέρδη των επιχειρήσεων στην Ε.Ε., μαζί με τη Βουλγαρία.
Όσο για τα κοινωνικά μέτρα που έχει υποσχεθεί το SDP, όπως οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό και τις συντάξεις δεν υπάρχει περιθώριο να εφαρμοστούν, αφού οι φοροελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις θα μειώσουν ακόμη περισσότερο τα δημόσια έσοδα.
Σχολιο.- ΕΚΕΙ ''ΚΑΠΟΤΕ'' ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ ΤΟΝ ''ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ'' ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ
------------------------------------------------------------------------------------------------------
" ΚΟΥΒΑ-
Στις αρχές της δεκαετίας του ' 90, πιστοι στην ικανοτητα του κουβανικου λαου να παράγει δημιουργικές λύσεις σε δύσκολες εποχές, οι ερευνητές δουλέψαν με τους αγρότες για να μεταμορφωσουνε το γεωργικό σύστημα προς την κατεύθυνση της αύξησης της βιοποικιλότητας και την συμμετοχική καλλιεργεια.
Οι σκληραγωγημένοι αγροτες Κουβανοι καλλιεργησαν ποικιλίες που δεν εξαρτιουνται από χημικές ουσίες και απο εισροες πετρελαίου (οποτε το καταφεραν με μειωμένη μηχανοποίηση λόγω έλλειψης καυσίμων), και παραλληλα αυτο ενθάρρυνε τους μικρούς αγρότες με μικρότερες εκτάσεις γης, οπως και υποστηρίξε πολίτες, ενήλικες και παιδιά να μάθουν πώς να καλλιεργούν τροφή στους αστικους κήπους για να βοηθήσουν να διατηρήσουν μιας καλης ποιοτητας διατροφη στην πολη .
Στην Αβάνα, κήποι ξεφυτρώσαν εκεί που ποτε πριν δεν είχαν ουτε καν φανταστεί. Τα αποτελέσματα ήταν ένα μικρό θαύμα και ολο αυτο παρέχει ένα μοντέλο για να ακολουθήσουν αμφότερες οι αναπτυγμένες και οι αναπτυσσόμενες χώρες -- ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς την ανάγκη για οικολογικη στρατηγικη που μπορεί να βοηθήσει στο φαινομενο της κλιματικής αλλαγής.
Μέσα σε λίγα χρόνια, η Κούβα, ουσιαστικά, έγινε μια τεράστια θερμοκοιτίδα,μια φάρμα για οργανικά προιοντα και ενα βιώσιμο μοντέλο γεωργίας.
Καθώς η νέα χιλιετία ξημέρωνε, η Κούβα έλαβε το βραβείο ''The Right Livelihood Award'' (το βραβειο ''σωστου βιοπορισμου'' (συχνά αποκαλούμενο και ''εναλλακτικο βραβείο Νόμπελ'') από το σουηδικό κοινοβούλιο για εξαιρετικες προσπάθειες στη βιώσιμη οικολογικη γεωργία.
Για περισσότερα από 25 χρόνια, η Κούβα έχει βαλει ως μοντελο της για την παραγωγή τροφίμων την αγροοικολογία και εφαρμόζει τη βιολογική καλλιεργεια σε ένα πλήθος έργων μικρής κλίμακας.
Μέχρι και σήμερα, είναι ως ένα μοντέλο για την ανάπτυξη της αειφόρου γεωργίας με εκδρομές απο αγρότη ας αγρότη, περιοδείες σε διεθνεις καλλιεργειες με φοιτητές, και φιλοξενία βιο-ερευνητών από όλο τον κόσμο με δουλειά στο πεδίο για να αξιολογήσουν και να γράψουν για τις προόδους που γινονται στη διατροφή που θρεφει αυτονομα τους δικούς της ανθρώπους το νησί
Αυτές τις μέρες, πολλά έθνη αναγνωρίζουν πλεον ότι η υγεία, το περιβάλλον και η ανάγκη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής σημαίνει ότι όλοι σύντομα θα πρέπει να μιμηθούν τουλάχιστον ορισμένες από τις κουβανικές πρακτικές απο την φάρμα και την αστική παραγωγή τροφίμων"
http://rabble.ca/columnists/2016/12/world-has-much-to-learn-cubas-agroecological-revolution
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο Συντάκτης Δημήτρης Νανούρης της Εφημερίδα των Συντακτών σε κείμενο του για την Ε Παπαδάκη εξηγεί τους λόγους που η ΟΠΛΑ την εκτέλεσε «Αρνείται να παντρευτεί, παρά τις δεκάδες προτάσεις, και συνάπτει ελεύθερες ερωτικές σχέσεις. Ίσως γι’ αυτό ο φοβικός κουκουές Ορέστης τη συλλαμβάνει, τέτοιες μέρες του ’44, και την εκτελεί με δυο σφαίρες στην πίσω πλευρά του κρανίου» Τώρα αυτό πώς να το χαρακτηρίσεις? Αντικομουνισμό της δεκαετίας του 50 με σεξουαλικές προεκτάσεις ? Ελεεινή δημοσιογραφία που δεν την ενδιαφέρει η αλήθεια αλλά η εντύπωση?
Σχολιο.- αποπνέει πραγματικά συριζίλα αυτό το πράγμα...δικαιωματικός αντικομμουνισμός και πάσούλες στην ακροδεξιά
Σχολιο.- "ο φοβικός κουκουές Ορέστης " που μισούσε τις γυναίκες ....ο ΕΛΑΣ των γυναικείων συνταγμάτων και των εθνικών μειονοτήτων γίνεται φοβικοί και φονικοί κοκουέδες....ανεξαρτήτως του πραγματικού ρόλο της Παπαδάκη , αυτή είναι η μέθοδος της δεξιάς αναθεώρησης της ιστορίας...ένας ασπόνδυλος μεθοδολογικά συνδυασμός ατομικών επεισοδίων...
Σχολιο.- Ναι αυτό ισχύει , πέρα από αυτό το ΚΚΕ ως γνωστό καταδίκασε την συγκεκριμένη ενέργεια σαν προβοκάτσια και εκτέλεσε τον Ορέστη. Στο συγκεκριμένο δημοσίευμα όμως οι στοχεύσεις του Συντάκτη είναι προφανείς, και τροφοδοτούν όπως λέει και το από πανω σχολιο (ηθελημένα η αθέλητα δεν ξέρω τι πιστεύει ο συντάκτης) την ακροδεξιά ρητορική
Σχολιο.- νομίζω ότι και το ΕΑΜ ηθοποιών είχε αντιδράσει
Σχολιο.- την είχε διαγράψει από το σωματείο Ηθοποιιών
Σχολιο.- Είμαστε σοβαροί? Τι ερμηνείες είναι αυτές. Ας πάψουν επιτέλους οι δημοσιογράφοι να κάνουν τους ιστορικούς και οτιδήποτε άλλο!
πολιτική κάνουν εκεί με καταφανείς συχνά στοχεύσεις πολιτικές φιλοκυβενρητικές και φιλοκαπιταλιστικές
σχολιο.- Και που να διαβασεις το βιβλιο του Μαραντζιδη Μιλαμε για διαστροφη Επιχειρηση γενικευμενη αντικομμουνισμου Ξαναγραψιμο της ιστοριας και του επαναστατικου κινηματος απο την αναποδη
σχολιο.- Η άγρια δολοφονία κάποιου/ας δεν τον/την καθαγιάζει. Η Παπαδάκη ήταν συνεργάτιδα των Γερμανών.
Σχολιο.- ένα μίσος προς τον αστικό κόσμο ιδίως τον δοσιλογικό ηταν απολύτως δικαιολογημένο τότε...θυμάμαι είχα διαβάσει κείμενο της κατοχικής βραδυνής νομίζω όπου διαμαρτύρονταν ο αρθρογράφος γιατί δεν μαζεύει πιο συστηματικά τα πτώματα από την πείνα ο Δήμος Αθηναίων και χαλούσε την ατμόσφαιρα των προυχόντων
Σχολιο.- Με τον Νανουρη κανουμε παρεα στο ιδιο καφενειο,σε καθε ιστορικη αναφορα,δεν ξεχναει να ριξει και μερικους τονους λασπη στο ΚΚΕ και δεν ειναι ο μονος σ αυτη την εφημεριδα,ας χαρουν τη νικη τους στα Δεκαμβριανα κι ας αφησουν του "αιμοσταγεις δολοφονους" του Δημοκρατικου Στρατου να αναπαυθουν,εκει που τους τοποθετησε η συνειδηση του Λαου μας!
------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Και επί γης ειρήνη..."
Μια από τις συγκλονιστικές στιγμές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε η άτυπη ανακωχή τα Χριστούγεννα του 1914.
Περίπου ένα εκατομμύριο στρατιώτες και από τις δύο πλευρές του δυτικού μετώπου, σταμάτησαν εκείνη τη μέρα κάθε εχθροπραξία, ενώ, παραβαίνοντας τις διαταγές των αξιωματικών, βρετανοί και γερμανοί στρατιώτες συναντήθηκαν σε πολλά σημεία, ανταλλάσσοντας ευχές και δώρα. Σε κάποιο σημείο, μάλιστα, έπαιξαν μεταξύ τους και ποδόσφαιρο.
Η ανακωχή των Χριστουγέννων, μόλις πέντε μήνες από την έναρξη της μεγάλης ανθρωποσφαγής, που άρχισε σε ένα κλίμα εθνικιστικού παροξυσμού, δεν μπόρεσε να οδηγήσει και στον τερματισμό του πολέμου.
Θα χρειαστεί να περάσουν άλλα τέσσερα χρόνια, να φτάσουν οι νεκροί (στρατιώτες και άμαχοι) τα 66,5 εκατομμύρια, και να ξεσπάσουν οι επαναστάσεις του Οκτώβρη 1917 στη Ρωσία και του Νοέμβρη 1918 στη Γερμανία, για να σταματήσει ο όλεθρος.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Τουρκία: Στο μικροσκόπιο των τουρκικων αρχών οι αναρτήσεις πολιτών στα social media
Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016, 04:00
Οι τουρκικές αρχές διεξάγουν έρευνες σε βάρος 10.000 ανθρώπων που θεωρούν ύποπτους για «τρομοκρατική δράση» ή για «προσβολή κυβερνητικών αξιωματούχων» μέσω των ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης (social media), σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Εσωτερικών της Τουρκίας.
Έπειτα από την στημενη από τον σουλτανο Ερντογαν «αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος», στα μέσα Ιουλίου, οι τουρκικές αρχές κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης και προχώρησαν σε εκκαθαρίσεις σε ευρεία κλίμακα. Οργανώσεις για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνεχίζουν να εκφράζουν ανησυχίες για τις εξελίξεις αυτές και κατηγορούν την Άγκυρα για «φίμωση» της αντιπολίτευσης.
Περισσότεροι από 1.600 άνθρωποι που κατηγορούνται για «προπαγάνδα», «υπεράσπιση της τρομοκρατίας» ή ακόμη και για «προσβολή κρατικών αξιωματούχων» τέθηκαν υπό κράτηση τους τελευταίους 10 μήνες.
Οι τουρκικές αρχές κατηγορούνται συχνά ότι παρεμποδίζουν την πρόσβαση των πολιτών σε ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. σε Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Η πρώτη Αφγανή πιλότος ζήτησε άσυλο στις ΗΠΑ
Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016, 17:29
Οργή έχει προκαλέσει στο Αφγανιστάν η είδηση ότι η πρώτη γυναίκα πιλότος της πολεμικής αεροπορίας της χώρας ζήτησε άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες αφού ολοκλήρωσε τη 18μηνη εκπαίδευσή της.
Το υπουργείο Άμυνας του Αφγανιστάν επιβεβαίωσε σήμερα ότι η σμηναγός Νιλουφάρ Ραχμάνι, 25 ετών, ζήτησε άσυλο στις ΗΠΑ. Η εφημερίδα Wall Street Journal είχε γράψει ότι η νεαρή γυναίκα φοβόταν ότι θα κινδύνευε η ζωή της αν επέστρεφε στην πατρίδα της.
Η Ραχμάνι, που το 2015 είχε τιμηθεί με το βραβείο "Θαρραλέες Γυναίκες" του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, είχε μετατραπεί σε σύμβολο της προσπάθειας για τη βελτίωση της θέσης των γυναικών στη χώρα της. Ο Μοχάμαντ Ραντμάνις, ένας εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας, είπε ότι η κυβέρνηση ελπίζει πως η Ουάσινγκτον θα απορρίψει το αίτημα της 25χρονης. "Όταν ένας αξιωματικός παραπονιέται για ανασφάλεια και φοβάται τις απειλές, τότε τι να κάνουν οι απλοί άνθρωποι; Βρήκε μια δικαιολογία για τον εαυτό της, όμως έχουμε εκατοντάδες μορφωμένες γυναίκες και ακτιβίστριες που εργάζονται και για αυτές είναι ασφαλής" η χώρα, πρόσθεσε.
Η σμηναγός, που αποφοίτησε από τη σχολή της αεροπορίας το 2012 και πιλοτάρει μεταφορικά αεροσκάφη C-208, βρισκόταν στις ΗΠΑ για να παρακολουθήσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Επρόκειτο να επιστρέψει στην Καμπούλ το Σάββατο.
Στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης του Αφγανιστάν ελάχιστοι έδειχναν κάποια συμπάθεια για τη σμηναγό. Τα περισσότερα σχόλια ήταν επικριτικά ή την κατηγορούσαν ότι ξόδεψε χρήματα του κράτους για την εκπαίδευσή της και τώρα αποφεύγει τις ευθύνες της. "Η Νιλουφάρ Ραχμάνι πήρε ένα εκατομμύριο δολάρια από τις τσέπες του αφγανικού λαού για να πληρώσει τους διακινητές και να πάει στην Αμερική για να ζητήσει άσυλο" ήταν ένα από τα μηνύματα στο Facebook.
Δεκάδες Αφγανοί στρατιώτες που εκπαιδεύονταν στις ΗΠΑ εξαφανίστηκαν τα δύο τελευταία χρόνια. Τουλάχιστον ένας συνελήφθη ενώ προσπαθούσε να περάσει τα σύνορα για να πάει στον Καναδά.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
1.500 Τυνήσιοι βγήκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας κατά της επιστροφής τζιχαντοφασιστών
Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016, 21:26
Τυνήσιοι πολίτες βγήκαν σήμερα στους δρόμους διαδηλώνοντας μπροστά από το Κοινοβούλιο κατά του ενδεχομένου επιστροφής στη χώρα τζιχαντοφασιστών συμπατριωτών τους.
Η Τυνησία καταμετρά περισσότερους από 5.000 υπηκόους της, οι οποίοι έχουν ενταχθεί στις τάξεις τζιχαντοφασιστικών οργανώσεων εκτός της χώρας, ιδίως στο Ιράκ, τη Συρία ή ακόμα και τη Λιβύη, σύμφωνα με μια έρευνα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους μισθοφόρους, και η επιστροφή τους στην χώρα προκαλεί φόβο.
Περί τους 1.500 πολίτες έδωσαν το «παρών» στη σημερινή διαδήλωση, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα ενός συλλόγου μη κυβερνητικών οργανώσεων.
«Όχι στην επιστροφή» των τζιχαντοφασιστών, μπορούσε να διαβάσει κανείς στα πανό των διαδηλωτών.
Η συγκέντρωση έλαβε χώρα μερικές εβδομάδες μετά τις δηλώσεις του προέδρου της Τυνησίας Μπέτζι Καϊντ Εσέμπσι, σχετικά με το ζήτημα των τζιχαντοφασιστών.
«Πολλοί εξ αυτών θέλουν να επιστρέψουν, δεν μπορούμε να εμποδίσουμε έναν Τυνήσιο να επιστρέψει στην χώρα του (…). Όμως προφανώς (…) θα βρισκόμαστε σε επιφυλακή» είχε πει στις 2 Δεκεμβρίου στο Γαλλικό Πρακτορείο.
«Δεν θα τους βάλουμε όλους στην φυλακή, διότι εάν το κάνουμε αυτό δεν θα έχουμε αρκετές φυλακές, όμως θα λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να τους αδρανοποιήσουμε. Τους παρακολουθούμε» είχε συμπληρώσει.
Έπειτα από επικρίσεις που πυροδότησε στον Τύπο και στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης, ο Εσέμπσι προέβη σε διευκρινίσεις την 15η Δεκεμβρίου με δηλώσεις του στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο. Εκεί διαβεβαίωσε: «Δεν θα είμαστε επιεικείς με τους τρομοκράτες».
«Όχι στην ελευθερία των (μελών) των τρομοκρατικών οργανώσεων» φώναζε σήμερα το πλήθος.
Η διαδήλωση σήμερα έγινε πέντε ημέρες μετά την τρομοκρατική επίθεση με φορτηγό σε χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου, κατά την οποία 12 άνθρωποι σκοτώθηκαν και τουλάχιστον 48 τραυματίστηκαν.
Χθες το βράδυ, ο υπουργός Εσωτερικών της Τυνησίας Χέντι Ματζντούμπ είπε ενώπιον των βουλευτών ότι 800 Τυνήσιοι που είχαν ενταχθεί σε ισλαμοφασιστικές οργανώσεις, επέστρεψαν στην Τυνησία.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Πιστοί απ' όλον τον κόσμο συρρέουν στη Βηθλεέμ
Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016, 16:33
Δεκάδες πιστοί συρρέουν στο κέντρο της Βηθλεέμ για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα και να παραστούν στη βραδινή λειτουργία. Παρά τη βροχή, η ατμόσφαιρα στην πόλη είναι πολύ πιο εορταστική σε σύγκριση με πέρσι, καθώς και τα μέτρα ασφαλείας φαίνεται πως έχουν χαλαρώσει.
Χριστιανοι Παλαιστίνιοι και χριστιανοί από κάθε γωνιά του πλανήτη συγκεντρώνονται στην πλατεία της Φάτνης, κοντά στη Βασιλική της Γεννήσεως, στο σημείο όπου σύμφωνα με την παράδοση γεννήθηκε ο Χριστός.
Άνδρες των σιωναζιστικων δυνάμεων ασφαλείας έχουν αναπτυχθεί στους δρόμους που οδηγούν στο κέντρο της πόλης αλλά συγκριτικά με άλλες χρονιές φέτος το κλίμα είναι πιο εορταστικό. Πολλοί τουρίστες αγοράζουν σουβενίρ από τα καταστήματα ή φωτογραφίζονται με φόντο το πελώριο χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία της Φάτνης.
"Είναι υπέροχο που βρίσκομαι στη Βηθλεέμ για τα πρώτα Χριστούγεννα μακριά από την πατρίδα μου", δήλωσε μια νεαρή Αμερικανίδα, η Βαλέρια.
Ο Ράμζι αλ Ντούρζι, χριστιανός από την Ιορδανία, έφτασε στην πόλη μαζί με τα δύο παιδιά του για να επισκεφθεί τα πεθερικά του που ζουν κοντά στη Ραμάλα. "Είναι η πρώτη μου επίσκεψη στη Βηθλεέμ και την Παλαιστίνη και η ατμόσφαιρα είναι φανταστική", είπε.
Μετά τη λιτανεία, ο Λατίνος Πατριάρχης θα τελέσει την παραδοσιακή λειτουργία τα μεσάνυχτα, παρουσία πολλών θρησκευτικών και πολιτικών αξιωματούχων. Μεταξύ αυτών θα είναι και ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς.
Σύμφωνα με το υπουργείο Τουρισμού του Ισραήλ, τον μήνα Δεκέμβριο αναμένεται να επισκεφθούν την περιοχή 120.000 τουρίστες – οι μισοί από αυτούς χριστιανοί. Από την πλευρά τους, οι παλαιστινιακές αρχές εκτιμούν ότι ο αριθμός των επισκεπτών φέτος θα είναι σημαντικά αυξημένος.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Διαμάχη στην Τουρκία για την απομάκρυνση αγάλματος του Κεμάλ Ατατούρκ
Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016, 22:17
Η απομάκρυνση του αγάλματος του Κεμάλ Ατατούρκ από την κεντρική πλατεία της πόλης Ρίζε (Ριζούντα) της βορειοανατολικής Τουρκίας, ιδιαίτερης πατρίδας και προπύργιο του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προκάλεσε έντονη διαμάχη σε όλη την χώρα.
Οι αρχές προχώρησαν, εν μέσω συγκέντρωσης διαδηλωτών την Πέμπτη το πρωί στην μεταφορά του αγάλματος του πατέρα της τουρκικής δημοκρατίας από την κεντρική πλατεία της παράκτιας πόλης στην Μαύρη Θάλασσα, στον προαύλιο χώρο του κυβερνείου της επαρχίας.
Τα τελευταία χρόνια, ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας έχει προβεί σε τροποποιήσεις κανόνων που εγγυώνται τον κοσμικό χαρακτήρα του σύγχρονου τουρκικού κράτους που ίδρυσε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ το 1923, προκαλώντας κάθε φορά κύμα επικρίσεων εκ μέρους της κοσμικής αντιπολίτευσης.
«Προσπαθούν να διαγράψουν τον Ατατούρκ από την μνήμη της Ρίζε» δήλωσε ο Ομερ Τοπράκ, πρόεδρος του συλλόγου για την προώθηση της κεμαλικής σκέψης, σύμφωνα με την εφημερίδα Hürriyet.
Ο Τοπράκ μαζί με τον Σαλτούκ Ντενίζ αξιωματούχο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP, αξιωματική αντιπολίτευση) στην επαρχία συμμετείχαν στην διαδήλωση κατά την μεταφορά του αγάλματος.
«Πριν θέλανε να απομακρύνουν το άγαλμα αντικαθιστώντας το με ένα ποτήρι τσαγιού», τόνισαν οι διαδηλωτές, αναφερόμενοι σε μια ιδέα της δημοτικής αρχής τον περασμένο χρόνο, που τελικώς εγκαταλείφθηκε λόγω κατακραυγής.
Η αρχή αντ’ αυτού αποφάσισει να στήσει ένα μνημείο για θύματα του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου.
«Σήμερα είναι μια μαύρη μέρα για την Ρίζε», τόνισε ο Τοπράκ, σε μια φράση που διαδόθηκε ευρέως από χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που εξέφραζαν την αποδοκιμασία τους για την απόφαση.
Ο Τοπράκ προειδοποίησε μάλιστα ότι οι διαδηλωτές θα επαναφέρουν το άγαλμα στην θέση του στην πλατεία, αν οι τοπικές αρχές δεν αποσύρουν το σχέδιο τους.
Ο δήμαρχος της Ρίζε, εκλεγμένος με το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) Ρεσάτ Κασάπ απέρριψε σήμερα τις κατηγορίες, τονίζοντας ότι το άγαλμα του Κεμάλ τοποθετήθηκε μπροστά από τα γραφεία του κυβερνείου, καθώς εκεί θα πραγματοποιούνται οι επίσημες εκδηλώσεις.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε ο θάνατος του Φιντέλ Κάστρο από κόμματα και συλλογικότητες αξίζει αναφοράς προκειμένου να εξαχθούν μερικά πολιτικά συμπεράσματα. Μία ημέρα μετά το θάνατο της μεγαλύτερης –μέχρι και πριν από λίγες ημέρες–, εν ζωή επαναστατικής μορφής, υπήρξαν οργανώσεις που είτε το πιστεύουμε είτε όχι, δεν έκαναν ούτε μία λιτή αναφορά. Το ΣΕΚ, η ΟΚΔΕ Σπάρτακος, η ΔΕΑ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ μλ και το ΜΛ ΚΚΕ, είχαν διάφορα άλλα θέματα (κάποιοι εξ αυτών ασχολήθηκαν για παράδειγμα με τους ρακοσυλλέκτες ή τη βία κατά των γυναικών), αλλά ο θάνατος του Φιντέλ ήταν σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Πώς να το χαρακτηρίσει κάποιος αυτό; Ολιγωρία, ιδεολογική αγκύλωση, βαθιά υποτίμηση; Λαμβάνοντας υπόψη τις κατά καιρούς τοποθετήσεις αυτών των οργανώσεων, καταλήγει στην απάντηση «ιδεολογική αγκύλωση και δογματισμός». Εν πάση περιπτώσει, όποια απάντηση κι αν επιλεγεί το γενικότερο συμπέρασμα δεν διαφέρει δραματικά. Όταν δεν ασχολείσαι καν με την αναγγελία του θανάτου του θρυλικού Φιντέλ, δείχνεις εκτός από μικροψυχία, πως δεν έχεις καμία απολύτως γείωση με την κοινωνία, πως ζεις μέσα στο βερμπαλιστικό σου αριστερισμό, πως δεν κατανοείς πως η επιμονή, η υπομονή, η διαλεκτική σχέση τακτικής και στρατηγικής, είναι αυτά τα στοιχεία που μπορούν να οδηγήσουν στην «έφοδο στους ουρανούς».
Άλλωστε, ας θυμηθούμε το ανεκδιήγητο «Ο Τσε ήταν ρεφορμιστής με το όπλο στο χέρι». Έτσι, χαρακτήριζε η ΟΣΕ το μεγάλο επαναστάτη και υποθέτουμε ότι και το ΣΕΚ, η εξέλιξη της ΟΣΕ, έχει την ίδια γνώμη. Ειδικά για τις οργανώσεις τροτσκιστικής προέλευσης, το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι το επαναστατικό κίνημα της Κούβας, ότι ο Φιντέλ και ο Τσε, προσέγγισαν το ζήτημα της επανάστασης μέσα από το πατριωτικό ζήτημα. Το σύνθημα «πατρίδα ή θάνατος», υπήρξε ένα σημαντικό κλειδί για την επιτυχή έκβαση της κουβανέζικης επανάστασης. Ασφαλώς, δεν απορούμε από τη στάση αυτών των ομάδων. Στο κάτω κάτω τι να περιμένει κανείς αν φέρει στη μνήμη του το γεγονός πως ο τροτσκισμός της δεκαετίας του 1980 είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ του Λεχ Βαλέσα, ο οποίος στηρίχθηκε σθεναρά τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από την καθολική εκκλησία.
Υ.Γ.: Σοβαρά ερωτηματικά εγείρει και η στάση του ΚΚΕ. Στην πρώτη σελίδα του κυριακάτικου «Ριζοσπάστη» η είδηση του θανάτου είναι σαφώς υποβαθμισμένη, ενώ η ανακοίνωση της ΚΕ βρίσκεται στην 31η σελίδα της εφημερίδας! Μάλιστα η ανακοίνωση είναι περισσότερο μια ιστορική ανασκόπηση, παρά μία εξαγωγή πολιτικών συμπερασμάτων από τη διαδρομή του Φιντέλ.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016
Όχι κύριε Ψυχάρη, το "Βήμα" δεν ήταν ποτέ "εμείς"!
Με ένα δραματικό άρθρο, το "Βήμα της Κυριακής" μας ενημερώνει ότι το "Βήμα είμαστε εμείς".....
Το "Βήμα" του ΔΟΛ, όπως και τα "Νέα" ήταν πάντοτε του Λαμπράκη και μετέπειτα του Ψυχάρη που μέσω των εφημερίδων, ραδιοσταθμών και του Mega , Λαμπράκης και Ψυχάρης έκαναν δουλειές και έβγαζαν φράγκα για την πάρτι τους με την εκάστοτε κυβέρνηση. Ο ΔΟΛ ανέβαζε και κατέβαζε κυβερνήσεις όπως αυτός επιθυμούσε και όχι όπως επιθυμούσαν οι αναγνώστες, οι ακροατές και οι τηλεθεατές των μέσων του.
Ο Ψυχάρης που κλαίγεται σήμερα είναι ο άνθρωπος που από την στιγμή που ήρθαν τα Μνημόνια, τα υποστήριζε με όλη του τη δύναμη, έθαβε από την δημοσιότητα κάθε φωνή εναντίον τους και όταν δεν μπορούσε να θάψει από ένα σημείο και πέρα τις φωνές ενάντια στα Μνημόνια, τις λοιδώρησε, τις απαξίωσε, τις συκοφάντησε!
Τα ΜΜΕ του Ψυχαρη σε εκλογές, δημοψήφισμα και στα πλούσια από πολιτικές εξελίξεις διαστήματα έκαναν κανονική ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ υπέρ των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που έφερναν τα μνημόνια, ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΟΝΤΑΣ την κοινή γνώμη. Το ότι βρέθηκε το διαδίκτυο (social media και blogs) και ελάχιστα έντυπα που ενημέρωναν στα αλήθεια και έσωσαν την όποια τιμή της δημοσιογραφίας και τελικά δεν επέτρεψαν τα Μνημόνια να γίνουν κάτι το φυσιολογικό (παρά το σοκ της κοινωνίας με την κωλοτούμπα Τσίπρα που προκαλεί κινηματική αδράνεια, ούτε σήμερα τα μνημόνια θεωρούνται "φυσιολογικά").
Αντιλαμβανόμαστε σαν ιστολόγιο τον πόνο των εργαζόμενων σου, κύριε Ψυχάρη, αλλά ειλικρινά σε θεωρούμε περιττό, βρώμικο φορέα ενημέρωσης. Στο κάτω-κάτω οι δημοσιογράφοι ας παλέψουν για την ανεξαρτησία τους εντός των ΜΜΕ που εργάζονται ή να παλέψουν για τους όρους για να υπάρξουν υγιή αυτοδιαχειριζόμενα μέσα!
Στον κάθε ΨΥΧΑΡΗ ευχόμαστε καλό Κορυδαλλό και καλή δήμευση της περιουσίας του!
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο "αιμοσταγής δικτάτορας" τίμησε τη γέννηση του Θεανθρώπου, στα Ελληνορθόδοξα Μοναστήρια...
Οικογενειακώς στα Ελληνορθόδοξα Μοναστήρια γιόρτασε τα Χριστούγεννα ο Μουσουλμάνος πρόεδρος της Συρίας Bashar Al-Assad...
Με τα παιδιά του και τη σύζυγό του επισκέφθηκαν τα Μοναστήρια της Ορθοδοξίας, σεμνοί προσκυνητές στη γέννηση του Θεανθρώπου, αλλά και το ορφανοτροφείο της Παναγιάς Σαινταναγια.
Το λιοντάρι της Συρίας, όπως αποκαλούν οι Ελληνορθόδοξοι κι ο λαός της Συρίας, τον "χασάπη δικτάτορα" για τη δύση -δυστυχώς και για τις κυβερνήσεις της πατρίδας μας τα τελευταία έξι χρόνια-, είναι προστάτης της Ορθοδοξίας.
Ο Bashar Al-Assad με τη σύζυγό του, Μουσουλμάνοι κι οι δύο, άναψαν σεμνά ένα κερί στην εικόνα της Παναγιάς κι ευχήθηκαν Καλά Χριστούγεννα, αλλά κι Ανάσταση για τον λαό της Συρίας.
Επισημαίνουμε πως εκεί, στη Συρία, δεν ηττήθηκαν μόνον οι ιμπεριαλιστές κι οι λακέδες τους. Εκεί ηττήθηκε το παπικό Φανάρι κι ο Ιερώνυμος, μαζί με τις κυβερνήσεις των τελευταίων έξι χρόνων στην πατρίδα μας.
Για έξι χρόνια, απέναντι στον αγώνα των Ελληνορθόδοξων (περισσότεροι από 2.000.000 και με ανεκτίμητους θησαυρούς στα Μοναστήρια... κείμενα αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και ιερά κειμήλια της Ορθοδοξίας), οι ταγοί της εκκλησιαστικής ιεραρχίας -όπως αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται-, ο Βαρθολομαίος και ο Ιερώνυμος, όχι μόνον δεν έχουν βοηθήσει ΚΑΘΟΛΟΥ την Ορθοδοξία της Συρίας, αλλά ως μοχθηροί άνθρωποι δεν έχουν κάνει μια έστω υποκριτική δήλωση συμπάθειας και συμπαράστασης!
Ούτε μια δήλωση συμπαράστασης για την απαγωγή δύο Ελληνορθόδοξων Επισκόπων του Χαλεπιού δεν έχει κάνει η επίσημη εκκλησία και φυσικά στηρίζει τη ΝΑΤΟϊκή πολιτική και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, λαμβάνοντας ταυτοχρόνως τη μερίδα του λέοντος από τα κονδύλια για τους λαθρο"πρόσφυγες-λαθρομετανάστες"
Ο πρόεδρος Bashar Al-Assad, στα έξι χρόνια αυτής της χυδαίας ιμπεριαλιστικής επίθεσης εναντίον της Συρίας, όπως κι οι Μουσουλμάνοι μαχητές της Χεζμπολά, προστάτευσαν τους Ελληνορθόδοξους με κάθε τίμημα και φόρο αίματος. Στρατιώτες του Αραβικού στρατού της Συρίας και μαχητές της Χεζμπολά, έδωσαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι μετρίζια πολιτισμού, που είναι και η Ελληνορθοδοξία της Συρίας.
Ο ελληνικός λαός δεν ξεχνάει ποτέ τον αδελφό λαό της Συρίας. "Αμνησία" έχουν υποστεί οι μαυρογιαλούροι μνημονιακοί πολιτικοί και κόμματα, που υπηρετούν την "κοινωνία των πολιτών" του 4ου Ράιχ!
Οι καλύτερες ευχές για τις γιορτές του 2016, είναι από την Αδούλωτη κι Αδέσποτη Δαμασκό, της Συρίας, που δεν μετέδωσαν ούτε μια εικόνα τα ΜΜΕ κι οι δημοσιογράφοι της πατρίδας μας!
----------------------------------------------------------------------------------------------------
To ανθρωπόμορφο κτήνος, τώρα κοιτάει τα ραδίκια ανάποδα!
Ο "κύριος" Abu Nimr, ο οποίος έγινε "διάδημος" από τα βίντεο στα οποία καθοδηγούσε τα δύο αθώα παιδάκια του στις αυτοκτονίες κι οποίος έστειλε την 7χρονη κόρη του σε μια αποστολή αυτοκτονίας σε αστυνομικό τμήμα της Δαμασκού, μας αποχαιρέτισε..
Στο διάβολο κτήνος!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Τα ανθρωπόμορφα κτήνη, οι μισθοφόροι της "πολιτισμένης" δύσης, έσφαξαν 100 στρατιώτες αιχμαλώτους, πριν αποχωρήσουν για ανθρωπιστικούς λόγους από το μαρτυρικό Χαλέπι... (Ακατάλληλο για ανηλίκους) -Rebels massacre over 100 hostages before leaving east Aleppo
Βηρυτός, Λίβανος (22:40) - Οι τζιχάντοφασιστες αντάρτες στο Χαλέπι και Jabhat Fateh Al-Sham (Αλ Νουσρα) διεπραξαν άλλη μια ειδεχθή σφαγή πριν από την έξοδο από την τελευταία ανατολική γειτονια στο Χαλέπι την περασμένη εβδομάδα, ένας αξιωματικός SAA από Δημοκρατικής Φρουράς είπε στο Al-Masdar Νέα την Παρασκευή.
Πάνω από 100 όμηροι από Συριακο Αραβικο Στρατο, ως επί το πλείστον νέοι άνδρες μεταξύ των ηλικιών 18-25, ήταν (ΠΡΟΣΟΧΗ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ) ...
εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες από τους αντάρτες τζιχάντοφασιστες πριν από την αναχώρησή τους από τις Σουκάρι και Bustan Al-Qasr συνοικίες της ανατολικής Χαλέπι.
"Αυτους τους έσφαξαν στρατιώτες και αποτελουνται από άνδρες που είχαν συλληφθεί από τους τζιχάντοφασιστες αλητες σε διάστημα τεσσάρων χρόνων στο Χαλέππι. Δεν ήταν σε θέση να περάσουν λαθραία ομήρους τους από το Σουκάρι Σχολής, έτσι επέλεξαν να τους εκτελέσουν αντ 'αυτού," πρόσθεσε ο αξιωματικός ΣΑΣ .
Οι παραπάνω φωτογραφίες κυκλοφόρησαν από φιλοκυβερνητικους δημοσιογράφους από το Ανατολικο Χαλέπι - οι στρατιώτες δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί.
Μερικές εκθέσεις δείχνουν ότι ένας μεγάλος αριθμός των εκτελεσθέντων στρατιώτων αποκεφαλίστηκαν, πριν φυγουν οι τζιχάντοφασιστες αληταραδες, αυτό δεν θα μπορούσε να επαληθευτεί από το Al-Masdar.
Ανώτατη Διοίκηση του Αραβικού Στρατού της Συρίας ζήτησε την απελευθέρωση αυτών των στρατιωτών πριν οι τζιχαντιστές αναχωρήσουν από το ανατολικο Χαλεπι. Ωστόσο, οι τελευταίοι αρνήθηκαν ότι είχαν οποιαδήποτε ομήρους.
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Το θρυλικό “Τάγμα που τραγουδάει” του Κόκκινου Στρατού, δεν θα τραγουδήσει ξανά! Επέβαινε στο ρωσικό Τουπόλεφ που συνετρίβη στη Μαύρη Θάλασσα...
Το θρυλικό Συγκρότημα του Κόκκινου Στρατού, που πολεμώντας και τραγουδώντας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, από τη Μόσχα και το Στάλινγκραντ ως τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη με την κατάληψη του Βερολίνου… Συνέχισε να τραγουδάει για...δεκαετίες μετά επιδιώκοντας και πετυχαίνοντας ένα εξαιρετικό και πρωτοφανές καλλιτεχνικό αποτέλεσμα καταφέρνοντας να γίνει το πιο γνωστό στρατιωτικό μουσικοχορευτικό συγκρότημα στον κόσμο…
Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι αεροσκάφος της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας τύπου Τουπόλεφ (ΤU-154) με 92 επιβαίνοντες, συνετρίβη, κοντά στις ακτές του Σότσι, 20 λεπτά μετά την απογείωσή του χωρίς να εκπέμψει κανένα σήμα κινδύνου. Συντρίμμια του αεροπλάνου βρέθηκαν σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου από τα παράλια της πόλης του Σότσι, σε βάθος 50 έως 70 μέτρων, ενώ σύμφωνα με πρακτορείο ΙΤΑΡ ΤΑΣ, έχουν βρεθεί τα πτώματα τεσσάρων επιβαινόντων. Ρώσοι αξιωματούχοι κάνουν λόγο για τεχνικό πρόβλημα ή λάθος χειρισμό και αποκλείουν το ενδεχόμενο τρομοκρατικής ενέργειας. Το Τουπόλεφ-154 είχε απογειωθεί από το αεροδόμιο Chkalovsky της Μόσχας, με οκτώ μέλη πληρώματος και 76 επιβάτες με προορισμό τη βάση Χμέιμιμ στη Λαττάκεια της Συρίας, όπου οι επιβάτες του θα γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά μαζί με τις ρωσικές δυνάμεις που βρίσκονται εκεί, και είχε σταματήσει στο Σότσι για ανεφοδιασμό.
Στη λίστα των επιβατών που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο συγκαταλέγονται 64 μέλη της Ensemble Alexandrov, της φημισμένης χορωδίας του «κόκκινου στρατού» (το θρυλικό Συγκρότημα Τραγουδιού και Χορού του Σοβιετικού Στρατού - το «Τάγμα που τραγουδάει»), οκτώ στρατιωτικοί μεταξύ των οποίων ο διευθυντής της χορωδίας Βαλέρι Χαχίλοφ, οκτώ μέλη του πληρώματος, εννέα δημοσιογράφοι, δύο υψηλόβαθμοι πολιτικοί αξιωματούχοι και η Ελιζαβέτα Γκλίνκα, επικεφαλής μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης.
Για το θρυλικό συγκρότημα το «Τάγμα που τραγουδάει» διαβάζουμε σε αφιέρωμα του Ριζοσπάστη (11/5/2003, σε επιμέλεια Ρουμπίνης Σούλη), με αφορμή την κυκλοφορία του CD «Τα τραγούδια του Κόκκινου Στρατού»:
«Τα τραγούδια ερμηνεύονται από το θρυλικό Συγκρότημα του Κόκκινου Στρατού [το «Τάγμα που τραγουδάει»], το σχήμα που εκτός από μεγάλες εμφανίσεις σε καιρό ειρήνης μέσα και έξω από τη Σοβιετική Ενωση, βρέθηκε πολλές φορές κυριολεκτικά πολεμώντας και τραγουδώντας στην πρώτη γραμμή. Από τη Μόσχα και το Στάλινγκραντ ως τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη με την κατάληψη του Βερολίνου. Και συνέχισε να τραγουδάει για δεκαετίες μετά επιδιώκοντας και πετυχαίνοντας ένα εξαιρετικό και πρωτοφανές καλλιτεχνικό αποτέλεσμα με δεκάδες εμφανίσεις και παραστάσεις σ' όλη την Ευρώπη, βραβεία, χρυσούς δίσκους, Γκραν Πρι και τιμητικές διακρίσεις, σε Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο (και όχι μόνο) καταφέρνοντας να γίνει το πιο γνωστό στρατιωτικό μουσικοχορευτικό συγκρότημα στον κόσμο.»
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Σκοτώθηκε όλη η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού το 1/3. – Δεν επέζησε κανείς από την πτώση του Τουπόλεφ
Νεκροί είναι όλα τα μέλη της Στρατιωτικής Χορωδίας Αλεξαντρόφ (Χορωδία του Κόκκινου Στρατού) (που ειχε τραγουδισει το «όταν σφιγγουν το χερι» του Μικη Θεοδωρακη) όπως και οι υπόλοιποι επιβαίνοντες στο Τουπόλεφ που έπεσε στη Μαύρη Θάλασσα το πρωί της Κυριακής ανήμερα Χριστουγέννων.
Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις για επιζώντες» στο σημείο όπου συνετρίβη το στρατιωτικό αεροσκάφος Tu-154, στη Μαύρη Θάλασσα.
Σχολιο.- apisteyto.....!!!! Πολυ κριμα....!!! Δεν ηξερα οτι ειχαν τραγουδησει αυτο το τραγουδι.....
https://www.youtube.com/watch?v=Serx8_7gNJg&feature=share
