Κυριακη 29 Οκτωβριου 2017

Η θρυλική Εβραία καπετάνισσα Σαρίκα του ΕΛΑΣ Εύβοιας
Πολλές γυναίκες συμμετείχαν στις μαχητικές μονάδες του ΕΛΑΣ που διακήρυσσε την απελευθέρωση του θηλυκού φύλου από τα δεσμά της πατριαρχίας. sara fortis
Το επαναστατικό αυτό μήνυμα υποστηρίχτηκε απρόθυμα και από άνδρες χωρικούς οι οποίοι γίνονταν με αυτόν τον τρόπο κοινωνοί της νέας τάξης πραγμάτων που εισήγαγε το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στα βουνά που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό του. Το τέλος του πολέμου, ωστόσο, σήμανε και την απόρριψη τέτοιου είδους μηνυμάτων.
Η ελληνική Δεξιά και οι Βρετανοί καταδίκασαν την αριστερή Αντίσταση ως κομμουνιστική, διευκολύνοντας, έτσι, τους άντρες στα χωριά να επανακτήσουν την κυριαρχία τους πάνω στις γυναίκες τους. Ανέρχονται, όμως, σε δεκάδες χιλιάδες οι γυναίκες που δεν δέχθηκαν να εκχωρήσουν το δικαίωμά τους στην ισότητα.
Πολλές από αυτές πέρασαν μία ή δύο δεκαετίες στη φυλακή μετά τον πόλεμο, επειδή αρνήθηκαν να απολογηθούν για τη συμμετοχή τους στην Αντίσταση και την επανάστασή της. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στα χρονικά της διαμάχης με την εμφάνιση γυναικών μαχητριών, ιδιαίτερα στα αντιστασιακά κινήματα που κατευθύνονταν από κομμουνιστές. […
] Οι περιπτώσεις αρκετών Εβραίων γυναικών παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως διότι οι Εβραίοι δεν αναφέρονται ούτε στη γενικότερη βιβλιογραφία για την Αντίσταση ούτε στις νεώτερες μελέτες για τις γυναίκες στο αντάρτικο. Η Ντόρα Μπουρλά πολέμησε στα βουνά της Μακεδονίας και ήταν γνωστή στους συμπολεμιστές της ως Ταρζάν.
Μία άλλη Ντόρα, η Ραμπάν, ανήκε σε μια μάχιμη μονάδα τριάντα γυναικών.[…]
Άλλες Εβραιοπούλες αναδείχτηκαν σε σημαντικές θέσεις στον ΕΛΑΣ λόγω της δυναμικής τους προσωπικότητας.
Η Κάρμεν Κάκις από τη Δράμα, για παράδειγμα, με τα κόκκινα μαλλιά και τη γλυκιά φωνή της στο τραγούδι, ήταν καπετάνισσα, εντεταλμένη να στρατολογεί γυναίκες στην Αντίσταση
1. Πολλές φορές την έστειλαν στη Σκόπελο για ανάπαυση
2 όπου έμενε με τη Λιλή Μιτράνη. Η Μιτράνη ήταν δασκάλα από τη Θεσσαλονίκη που είχε ζητήσει από την κυβέρνηση μετάθεση σε μία ασφαλή περιοχή όπου θα μπορούσε να διδάσκει φανερά ως Εβραία. Αυτό κατόρθωσε να κάνει στη Σκόπελο όπου παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Παράλληλα, ανήκε στη Αντίσταση και προσέφερε κατά καιρούς τη φιλοξενία της σε όσους συναγωνιστές την είχαν ανάγκη
3. Ύστερα από την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, βρετανικές και ελληνικές δυνάμεις τους αντικατέστησαν, συνοδευόμενες από δυτικούς δημοσιογράφους.
Παρακάτω θα δούμε αναφορές Βρετανών και Παλαιστινίων δημοσιογράφων.
Εδώ θα σταθούμε στην ιστορία μιας καπετάνισσας, όπως την έγραψε ο ατρόμητος Ελληνοαμερικανός ανταποκριτής Κωνσταντίνος Πούλος, που μπήκε στην Ελλάδα στα μέσα Αυγούστου 1944 και βρισκόταν ήδη στην Αθήνα μία μέρα πριν φτάσουν οι βρετανικές δυνάμεις 4. Αθήνα, 23 Οκτωβρίου (ΟΝΑ-ραδιοφωνικώς). image001
Η Σαρίκα Γ., μία δεκαοχτάχρονη Ελληνοεβραία από τη Χαλκίδα, είναι λοχαγός μιας διμοιρίας Ελληνίδων ένστολων ανταρτισσών που βρίσκονται στο νησί της Εύβοιας.
Φορώντας ένα ζευγάρι μπότες Βρετανού στρατιώτη και κασκέτο, καθώς και σακάκι και στολή ιππασίας φτιαγμένη από Αμερικανική κουβέρτα, οδηγεί τη διμοιρία της κάθε μέρα στις επιχειρήσεις που διατάζει το αντάρτικο σύνταγμα στο οποίο ανήκει
. Είναι μια κοντή, γεροδεμένη κοπέλα με σκούρα μαλλιά και γαλανά μάτια.
Τρέχει σαν άντρας και μπορεί να κατεβάσει με το τουφέκι ένα καρύδι από ένα δέντρο σε απόσταση 200 γιαρδών.
Δίνει οδηγίες βηματισμού στη διμοιρία της που κατεβαίνει το βουνίσιο μονοπάτι με τόνο ζωηρό και υπερήφανο・ άλλοτε φωνάζοντας ένα σταθερό «Επ, Επ, Επ», κι άλλοτε κρατώντας το ρυθμό με το μπράτσο της.
Μόνο μετά την παράδοση των Ελλήνων στους Ιταλούς αναγκάστηκε να διαφύγει στα βουνά.
Από εκεί, ντυμένη σαν χωρική, γυρνούσε πότε-πότε πίσω στην γερμανοκρατούμενη Χαλκίδα για να μαζέψει πληροφορίες για το αντάρτικο σύνταγμά της.
Όταν αυτό έγινε πολύ επικίνδυνο, άρχισε να διδάσκει σε σχολεία στο βουνό. Κατόπιν πήγε να εργαστεί στα κεντρικά γραφεία της Αντίστασης. Και αργότερα, όταν οργανώθηκε λόχος ανταρτισσών, διάλεξαν αυτήν για λοχαγό τους.
Από ολόκληρη τη μεγάλη οικογένειά της, από όλες τις αδελφές και τους γαμπρούς και τους θείους, μόνο αυτή και η μητέρα της έχουν μείνει. «Αυτή είναι η πατρίδα μου», μου είπε η Σαρίκα. «Εδώ γεννήθηκα και μεγάλωσα.
Οι Έλληνες είναι ο λαός μου, ο αγώνας τους είναι αγώνας μου. Εδώ ανήκω».
Η Σαρίκα είναι μία από έναν απίστευτο αριθμό Ελληνίδων που συμμετείχαν στην ατρόμητη Αντίσταση.
Καμιά φορά δημιουργείται η εντύπωση ότι στα βουνά υπήρχαν πιο πολλές γυναίκες από άντρες
5. Είδα οργανώτριες, μαγείρισσες, πλύστρες, κοινωνικές λειτουργούς και νοσοκόμες να εκτελούν τα καθήκοντά τους ακούραστες κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Παλαιστίνιοι προς Nick Cave: Άκου το ειρηνικό μας κάλεσμα για δικαιοσύνη
28/10/2017
Εν όψει της επικείμενης συναυλίας του Nick Cave στην Αθήνα, που είναι και ο τελευταίος του σταθμός πριν παίξει στο Τελ Αβίβ, δημοσιεύουμε σε δική μας μετάφραση την παρακάτωανοιχτή επιστολή που του απηύθυνε η Παλαιστινιακή Καμπάνια για το Ακαδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ.
Αγαπητέ Nick Cave,
Σου γράφουμε από την Παλαιστίνη για να σε καλέσουμε να ακυρώσεις τις συναυλίες σου στο Ισραήλ τον ερχόμενο Νοέμβριο. Ελπίζουμε ότι θα αντιμετωπίσεις το κάλεσμά μας για πολιτιστικό μποϊκοτάζ με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά.
Από την τελευταία σου συναυλία στο Ισραήλ, το 1998, το Ισραήλ έχει εντείνει την καταπίεση των Παλαιστίνιων με την ανοχή και συχνά με τη συνενοχή των κυβερνήσεων παγκοσμίως. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Ισραήλ αύξησε τον αριθμό των εποίκων του σε πάνω από μισό εκατομμύριο στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Στο μεταξύ, πάνω από 10.000 Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από την κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ, αν και είχαν γεννηθεί στην πόλη. Μόνο μέσα στο 1016, το Ισραήλ κατεδάφισε ή άρπαξε 1.093 κτήρια που ανήκαν σε Παλαιστίνιους σε όλη τη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, αφήνοντας 1.600 Παλαιστίνιους άστεγους, σχεδόν οι μισοί από τους οποίους είναι παιδιά. Αυτή η χρονιά σηματοδοτεί μια δεκαετία παράνομης πολιορκίας της Γάζας εκ μέρους του Ισραήλ, όπου δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν σε άθλιες συνθήκες. Και μόλις πριν από μια εβδομάδα, μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών ανέφερε ότι “τα στοιχεία αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας ότι το Ισραήλ είναι ένοχο για την επιβολή καθεστώτος Απαρτχάιντ στον παλαιστινιακό λαό, το οποίο φτάνει στο επίπεδο του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.”
Εμπνευσμένοι από τον νοτιοαφρικάνικο αγώνα κατά του Απαρτχάιντ, οι Παλαιστίνοι κάλεσαν σε μποϊκοτάζ του Ισραήλ το 2005, μέχρι να δώσει ένα τέλος στην αδικία και να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σήμερα, το να παίξει κανείς στο Τελ Αβίβ είναι αντίστοιχο με το να έπαιζε στο Σαν Σίτυ την εποχή του απαρτχάιντ.
Το έργο σου μας εμπνέει βαθύτατα. Ιδιαίτερα μας συγκινεί η στήριξή σου προς τους Βρετανούς ακτιβιστές που διαμαρτυρήθηκαν στο εργοστάσιο της Έλμπιτ, της μεγαλύτερης ισραηλινής εταιρίας όπλων, και η στήριξή σου στο κάλεσμα για στρατιωτικό εμπάργκο κατά του Ισραήλ. Αν και οι κατηγορίες κατά των ακτιβιστών που διαμαρτύρονταν κατά της Έλμπιτ στο Ηνωμένο Βασίλειο αποσύρθηκαν, το Ισραήλ δεν έχει απολογηθεί ακόμα για την αναίτια καταστροφή στη Γάζα και το φόνο πάνω από 550 παιδιών το 2014.
Σεβόμαστε επίσης βαθύτατα την εμπλοκή σου στο άλμπουμ “Voices for Justice”, σε υποστήριξη των Τριών του Δυτικού Μέμφις, που καταδικάστηκαν άδικα για φόνο, μετά από ομολογίες που αποσπάστηκαν μέσα από αμφισβητήσιμες τεχνικές ανάκρισης. Με παρόμοιο τρόπο, παιδιά στην Παλαιστίνη τακτικά πετιούνται από τα κρεβάτια τους κατά τη διάρκεια τρομοκρατικών νυχτερικών εφορμήσεων από τον ισραηλινό στρατό στη Δυτική Όχθη. Έπειτα καταδικάζονται σε στρατοδικεία και κρατούνται σε ισραηλινά στρατιωτικά κέντρα κράτησης, τα οποία είναι “περιβόητα για τη συστηματική κακομεταχείριση και βασανιστήρια των παιδιών της Παλαιστίνης”. Το Ισραήλ φυλακίζει περίπου 700 παιδιά από την Παλαιστίνη κάθε χρόνο.
Θαυμάζουμε το πώς χρησιμοποιείς την τέχνη για να καταγγείλεις την αδικία και να ενισχύσεις τις φωνές αυτών που δεν ακούγονται. Όπως είχε πει ο Αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου, “αν είσαι ουδέτερος σε άδικες καταστάσεις, έχεις επιλέξει την πλευρά του καταπιεστή. Το 2010, ο Τούτου είπε τα εξής, απευθυνόμενος στην Όπερα του Κέιπ Τάουν, ενώ αποφάσιζαν σχετικά με το αν θα έπαιζαν ή όχι στο Ισραήλ:
“Όπως ακριβώς είπαμε, κατά τη διάρκεια του Απαρτχάιντ, ότι είναι ανάρμοστο να παίξουν διεθνείς καλλιτέχνες στην Νότιο Αφρική, σε μια κοινωνία που εδράζεται σε νόμους που κάνουν διακρίσεις και σε ρατσιστικό αποκλεισμό, έτσι θα ήταν λάθος να παίξει η Όπερα του Κέιπ Τάουν στο Ισραήλ.”
Βρεθήκαμε προ εκπλήξεως όταν μάθαμε για την επικείμενη συναυλία σου στο Τελ Αβίβ, όπου οι αδικίες κατά των οποίων παλεύεις είναι καθημερινότητα. Η συναυλία σου στο Ισραήλ, ανεξάρτητα από προθέσεις, θα υπονομέυσει το ειρηνικό BDS κίνημα για τα δικαιώματα των Παλαιστίνιων. Επιπλέον, το Ισραήλ χρησιμοποιεί τέτοιες παρουσίες για να προβάλλει μια εικόνα κανονικότητας και διαφάνειας, προκειμένου να κρύψει τις καθημερινές παραβίασεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστίνιων.
Ο Νισίμ μπεν Σιτρίτ, πρώην στέλεχος του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών, ήταν αρκετά ειλικρινής σχετικά με αυτή τη στρατηγική, λέγοντας: “Βλέπουμε τον πολιτισμό σαν μέσο ‘χασμπάρα’ [προπαγάνδας] πρώτης γραμμής, και δεν κάνω διάκριση μεταξύ ‘χασμπάρα’ και πολιτισμού”.
Ελπίζουμε ότι θα ενώσεις τη φωνή σου με άλλους καλλιτέχνες και επιφανείς ανθρώπους του πολιτισμού, όπως η Lauryn Hill, ο Elvis Costello, οι U2, οι Cat Power, ο αείμνηστος Gil Scott-Heron, οι Massive Attack, η Alice Walker, ο Roger Waters και άλλοι, και θα αρνηθείς να δανείσεις την καλή σου φήμη για την κάλυψη του μακροχρόνιου ισραηλινού μηχανισμού καταπίεσης. Μια τέτοια στάση σου θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να οραματιζόμαστε ένα μέλλον χωρίς καταπίεση και υποδούλωση, για εμάς και τα παιδιά μας.
Με εκτίμηση,
Η Παλαιστινιακή Καμπάνια για το Ακδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Το Κόσοβο τάχθηκε υπέρ της ενότητας του Βασιλείου της Ισπανίας! Το Κόσοβο! Η χαρά του ιμπεριαλιστή!
Ετούτη η Ευρώπη βρωμάει νατοΐλα!
Σχολιο.- Να όμως που η Ε.Ε. δεν στηρίζει την Καταλονία. Δεν στέκει η εκτίμηση πως προωθεί κρατίδια. Μόνο στην ανατολική Ευρώπη το έκανε παλιότερα για ευνόητους λόγους.
Δεν νομίζω να ξέρουμε εμείς καλύτερα από τις κυβερνήσεις Γερμανίας, Γαλλίας κ.λπ. τι τους συμφέρει και τι όχι. Πήραν σαφή θέση και φυσικά εναρμονισμένη με τα συμφέροντά τους.
Σχολιο.-  το Ισραήλ αβαντάρει την ανεξάρτητη Καταλονία.
Σχολιο.-  ο ηγέτης της Καταλονίας βγαίνει στις συνεντεύξεις τύπου σταθερά με την σημαία της ΕΕ.
 Μα δεν τάχθηκε υπέρ της εξόδου από την Ε.Ε. Το ζήτημα είναι πως η Ε.Ε. τάσσεται κατά της καταλανικής ανεξαρτησίας. Δεν είμαστε μουσουλμάνοι, πόσο μάλλον με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Αυτό δεν μας κάνει να είμαστε εχθρικοί προς τη Χαμάς ή τη Χεζμπολάχ.



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Ο Γερμανός στρατιώτης που έσωσε την ελληνική πόλη της Λαμιας από την καταστροφή! «Γράψτε πως είμαι ένας Έλληνας Δημοκράτης… τίποτα άλλο»!!!
Οκτώβριος 27, 2017
Άλλαξε το όνομά του σε Ηλίας Κόκκινος και δεν έφυγε ποτέ από την Ελλάδα.
Οι φιλέλληνες είναι ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στην ελληνική ιστορία, που βοήθησαν τη χώρα σε
δύσκολες στιγμές.
Ο Ηλίας Κόκκινος ανήκει σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων που όταν ήρθε στην Ελλάδα προσέφερε μεγάλο καλό.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσήφ Μπλέχινγκερ και γεννήθηκε το 1911 σε μία πόλη στα σύνορα της Δρέσδης.
Βαφτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος και ονομάστηκε Ηλίας Κόκκινος από το όνομα του πρώτου Λαμιώτη που σκοτώθηκε στο αλβανικό μέτωπο.
Η μητέρα του κατάγονταν από την Τσεχία, ο πατέρας του ήταν Αυστριακός και αυτός Γερμανός υπήκοος.
Ήταν 30 χρόνων όταν ξέσπασε ο Β” Παγκόσμιος Πόλεμος και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την οικογένειά του και να στρατολογηθεί στον γερμανικό στρατό.
Τον πρώτο καιρό υπηρέτησε στην Πολωνία και ύστερα μετατέθηκε στην Ελλάδα.
Η χώρα βρισκόταν υπό την γερμανική κατοχή και ο Μπλέχινγκερ ανέλαβε τη θέση του υπεύθυνου κλειδούχου στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λαμίας.
Παρότι βρισκόταν στις υπηρεσίες του γερμανικού στρατού ο Μπλέχινγκερ δεν ήταν Ναζί και όσο μπορούσε βοηθούσε τον κατοίκους της περιοχής.
Δεν εμπόδιζε τους Λαμιώτες να κλέβουν τα τρόφιμα των Γερμανών από τα βαγόνια και απελευθέρωσε πολλούς Έλληνες που θα εκτελούνταν.
Συνεργάστηκε με τον ΕΑΜ και ενημέρωνε τους αντάρτες για τις ενέργειες των Γερμανών.
Πολλοί άρρωστοι Έλληνες, μεταφέρθηκαν με τα γερμανικά τρένα νύχτα στην Λαμία, χάρη στον θαρραλέο Αυστριακό.
Η πράξη του να εμποδίσει την καταστροφή της Λαμίας που σχεδίασαν οι Γερμανοί ήταν το αποκορύφωμα της δράσης του.
Στις 18 Οκτωβρίου 1944 οι Γερμανοί εγκατέλειπαν επιτέλους τη Λαμία.
Στην πόλη παρέμειναν μόνο πέντε Γερμανοί με εντολή να ανατινάξουν όσα κτίρια και εγκαταστάσεις της πόλης μπορούσαν, όταν τα στρατεύματα θα έχουν απομακρυνθεί. Τα πυρομαχικά τοποθετήθηκαν στις αποθήκες του στρατοπέδου με στόχο να εκραγούν τις πρωινές ώρες.
Ο Μπλέχινγκερ έμαθε από τις προηγούμενες μέρες τις επιδιώξεις των Γερμανών.
Το βράδυ της 17ης Οκτωβρίου μαζί με έναν Ιταλό, ονόματι Μάριο πήγε στο στρατόπεδο και έκοψε τα καλώδια των εκρηκτικών.
Στη συνέχεια οι ΕΑΜίτες φρόντισαν να τον φυγαδεύσουν μακριά από το στρατόπεδο, κοντά στο χωριό Αυλάκι.
Το επόμενο πρωί οι κάτοικοι μαζεύτηκαν στην εκκλησία για να γιορτάσουν την γιορτή του Αγίου Λουκά.
Η είδηση ότι η Λαμία θα καιγόταν έκανε τον γύρο της πόλης και πολλοί άρχισαν να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους.
Ο Μπλέχινγκερ όμως είχε καταφέρει να αποτρέψει την ολική καταστροφή και μόνο κάποιες μικρές εκρήξεις ακούστηκαν.
Ο Μπλέχινγκερ δεν έφυγε ποτέ ξανά από την Ελλάδα, παντρεύτηκε την Αγγελική Καρακώστα και απέκτησε έναν γιο.
Ασχολήθηκε με τη βυζαντινή αγιογραφία και πέθανε το 1995.
Ταπεινός μέχρι το τέλος ποτέ δεν επιδείκνυε τις πράξεις του και όταν του ζητούσαν να μιλήσει έλεγε:
«Γράψτε πως είμαι Έλληνας δημοκράτης, τίποτε άλλο».




------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




Και δεν ξεχνάμε και τον Άγι Στίνα του σήμερα, τον Νάσο Θεοδωρίδη(από το 2016 πλέον στην ΛΑΕ) που μας είχε βαφτίσει "μύθο" το Αλβανικό Έπος και πως η Ελλάδα, δεν θα έπρεπε να συμμετάσχει στον πόλεμο, αφήνοντας έτσι τα στρατεύματα της Ιταλίας, να διελεύσουν ελεύθερα από την χώρα..
"Αντιφασίστας" και αυτός
Σχολιο.- Για τους "Αντιφασίστες" του σήμερα, τους απόγονους του Στίνα, που τότε έβλεπαν τα ταξικά τους αδέρφια στους φονιάδες των SS, προσπαθώντας να μολύνουν και να διασπάσουν το Αντιιμπεριαλιστικό-Αντιφασιστικό Μέτωπο, αλλά σήμερα δηλώνουν υποκριτικά πως πολεμάνε τον φασισμό.
Αυτές τις κτηνωδίες έκαναν στην χώρα μας και στον λαό οι φονιάδες Ναζί, επειδή ο λαός έδειξε αξιοπρέπεια και αγωνιστικό φρόνημα και αντιστάθηκε
Η ίδια η ιστορία θα σας ξεράσει και θα σας τοποθετήσει στον βόθρο μαζί με τους επίσημους τιμητές τους. Δηλαδή εκεί που είναι η πραγματική σας θέση

Σχολιο.- Έχει ένδοξο "αντιφασιστικό" παρελθόν... «Τα Ιμια λέγονται Καρντάκ»...
αυτος δεν ειναι ο λελες που εβγαζε και τη γενοκτονια των Ποντιων μυθο;
ειχε και κατι επαφες με Σκοπια ονομαχοντας φυσικα τη γειτονα Μακεδονια
τη Θεσσαλονικη Σολουν και κατι αλλες μαλακιες
 Ο συγκεκριμένος σχετίζεται με το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι ή κάνω λάθος; (κουράστηκα να σκοτώνω τους προδότες σου, νέα ταινία που θα βγει στους κινηματογράφους).
ειναι επικεφαλης μιας μκο ονοματι ΑΝΤΙΓΟΝΗ. βγαλτε συμπερασμα




-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Μέρα σαν την σημερινή, δεν ξεχνάμε και τον μεγαλύτερο Γερμανοτσολιά που έβγαλε αυτός ο τόπος
Άγις Στίνας, «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ»
Βιβλιο «Διεθνης βιβλιοθηκη»
Ο Άγις Στίνας (ψευδώνυμο του Σπύρου Πρίφτη) υπήρξε μέλος του ΚΚΕ μέχρι το 1932. Στη συνέχεια πέρασε στον Αρχειομαρξισμό, που ήταν η κύρια έκφραση του τροτσκισμού στην Ελλάδα. Μέχρι το 1947 υπήρξε μέλος της 4ης διεθνούς, για να καταλήξει αργότερα στον αναρχισμό. Το βιβλίο του, «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΟΠΛΑ», είναι μεν ιστορικού περιεχομένου, θα λέγαμε όμως ότι είναι πρωτίστως πολιτικό, μιας και αποτελεί έκθεση των πολιτικών απόψεων και εκτιμήσεων του συγγραφέα για την περίοδο της τριπλής κατοχής στην Ελλάδα.
Όλη η πολιτική τοποθέτηση του Στίνα ξεκινάει από μια ανάλυση, η οποία προκύπτει από τη λανθασμένη ανάγνωση και τη μηχανιστική μεταφορά της λενινιστικής αντίληψης για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο στις διαφορετικές συνθήκες του Β’ Π.Π. και συγκεκριμένα στην κατεχόμενη Ελλάδα. Για το Στίνα η αντιστασιακή δράση ισοδυναμούσε με συμμετοχή και συνέχιση του πολέμου, επομένως ήταν καταδικαστέα. Οι αντιστασιακές πράξεις των ανταρτών ενάντια στα στρατεύματα κατοχής χαρακτηρίζονται ως «εθνικιστικές». Το καθήκον του κινήματος, που προκύπτει απ’ την ανάλυση αυτή, δεν ήταν ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας, αλλά η συμφιλίωση του ελληνικού λαού με τους γερμανούς φαντάρους, ώστε αμφότεροι ενωμένοι να στρέψουν τα όπλα τους ενάντια στις «δικές τους» αστικές τάξεις.
Η λενινιστική – τριτοδιεθνιστική αντίληψη όριζε το χαρακτήρα της επανάστασης σε χώρες εθνικά υπόδουλες ή εξαρτημένες ως εθνικοαπελευθερωτικό / αντιιμπεριαλιστικό. Αυτό, όμως, είναι το λιγότερο. Η ίδια η ιστορία απέδειξε το στρεβλό των απόψεων αυτών, και αυτός ήταν ο κύριος λόγος που τόσο η «τάση Στίνα», όσο και συνολικά οι τροτσκιστές στην Ελλάδα συρρικνώθηκαν σχεδόν μέχρι εξαφανίσεως τη δεκαετία του ’40.
Ο Στίνας, όμως, δε μένει εκεί. Για να στηρίξει ιστορικά και βάσει γεγονότων τις απόψεις του αυτές, ξεκινάει από την «όχι και τόσο σοβαρή» αντίσταση του ΕΑΜ ενάντια στον κατακτητή (την οποία κατά τα άλλα κατακρίνει εν γένει) για να καταλήξει στην αγκαλιά μυθευμάτων και παραχαράξεων που κοσμούσαν για δεκαετίες το ιδεολογικό οπλοστάσιο του μετεμφυλιακού κράτους της δεξιάς.
Από την αρχή κιόλας του βιβλίου, για να δικαιολογήσει και τη δική του στάση, προβάλλει την υποτιθέμενη παντοδυναμία του κατακτητή: «από την πρώτη μέρα της εισβολής γίνεται φανερό εκείνο που ήταν από πολύ πριν γνωστό, ότι κάθε αντίσταση στον εισβολέα ήταν μάταιη». Η αντίσταση, όμως, κατά το Στίνα, δεν ήταν μόνο «αδύνατη». Ήταν αχρείαστη και επιζήμια. Το βιβλίο επικαλείται περιστατικά της εποχής για να αποδείξει την (όχι και τόσο… πρωτότυπη) άποψη, ότι για τις εκτελέσεις και τα αντίποινα των δυνάμεων κατοχής ευθύνονται οι αντιστασιακές πράξεις!
Πώς λοιπόν το ΕΑΜικό κίνημα κατάφερε να συσπειρώσει στις γραμμές του την πλειοψηφία του ελληνικού λαού; Πώς ο ΕΛΑΣ κατάφερε να γίνει ο μεγαλύτερος εθελοντικός στρατός στην ελληνική ιστορία και από τους μεγαλύτερους στην κατεχόμενη Ευρώπη; Στις αιτίες των γεγονότων ο Στίνας δεν έχει απάντηση. Έχει απάντηση, όμως, όσον αφορά τους σκοπούς: «ο σκοπός του ΚΚΕ ήταν να καταλάβει την εξουσία όταν θα έφευγαν οι Γερμανοί». Βάσει αυτής της γραμμής ανάλυσης των γεγονότων δεν είναι αξιοπερίεργο το πώς φτάνει να αναπαράγει τις προβοκάτσιες και τα ψεύδη της μοναρχοφασιστικής παράταξης: τα δεκεμβριανά, για παράδειγμα, παρουσιάζονται, λίγο πολύ, ως μια πραξικοπηματική προσπάθεια του ΕΑΜ για κατάληψη της εξουσίας, στο οποίο μάλιστα χρεώνονται «σφαγιασμοί χιλιάδων αθώων» κτλ.
Τα παραπάνω είναι ένα μικρό μόνο δείγμα της ιστορικής πλευράς του βιβλίου. Δεν είναι στους σκοπούς αυτού του άρθρου, κι ούτε το επιτρέπει η έκταση του περιοδικού, η ιστορική αντιπαράθεση επί των παραπάνω ζητημάτων. Η απλή εξέταση των βασικών ιστορικών δεδομένων ανατρέπει τις περισσότερες από τις απόψεις αυτές.
Ο Στίνας δε μιλάει ως μέρος της λύσης του προβλήματος που άκουγε στο όνομα «κατοχή», αλλά ως απών, και μάλιστα μαχητικά απών. Δεν διακήρυττε την προσέγγιση των στρατιωτών του κατακτητή σε συνδυασμό με την αντίσταση, αλλά το πρώτο μόνο. Και αυτό σε συνθήκες που όλα «έδειχναν» προς την αντίθεση κατεύθυνση για το επαναστατικό κίνημα, σε μια υπόθεση που συνεπήρε ολόκληρο τον ελληνικό λαό, και μάλιστα την μεγάλη του πλειοψηφία στο πλευρό των κομμουνιστών.
Κάνοντας την αυτοκριτική της η τροτσκιστική «Ομάδα Κομμουνιστών» το 1946 διαπιστώνει ότι οι, ακόμα και τεχνητές, αντιθέσεις του αρχειομαρξισμού με το ΚΚΕ τον οδήγησε να γίνει «φορέας αντιλήψεων και επιδράσεων αστικής αντιδραστικής νοοτροπίας και κριτικής».



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Ο Φωτόπουλος όμηρος των Εγγλέζων (ο μεγαλος ηθοποιος που πεθανε σαν σημερα το 1986)
Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1945 ο Φωτόπουλος συνελήφθη από την αστυνομία, ως αριστερός, με μοναδικό επιβαρυντικό στοιχείο την κατάθεση ενός ταξιθέτη κάποιου θεάτρου στο οποίο είχε δουλέψει στο παρελθόν. Παραδόθηκε στους Άγγλους οι οποίοι τον μετέφεραν, με αρκετούς ακόμα αριστερούς, στην Ελ Ντάμπα της Αιγύπτου, όπου παρέμεινε φυλακισμένος για τρεις μήνες.
Εκατόν πενήντα χιλιόμετρα μακριά από την Αλεξάνδρεια ανοίξανε -έτσι σαν στόμα του Άδη- οι αγκαθωτές πόρτες του στρατοπέδου. Είχαμε φτάσει στην Ελ Ντάμπα. Τέλος του ταξιδιού μας, συνέχεια του μαρτυρίου μας.
Μπήκαμε στη σειρά δυο χιλιάδες φοβερά ταλαιπωρημένοι άνθρωποι. Έξι χιλιάδες όμηροι που βρισκόντουσαν στα κλουβιά, κατά μήκος ενός μεγάλου δρόμου, πλησιάσανε όλοι στα σύρματα, γαντζωθήκανε ο ένας πάνω στον άλλο -πουλιά φυλακισμένα- κι άρχισαν να φωνάζουν, να ρωτάνε απεγνωσμένα:
-Κώστα, Κώστα, μήπως είδες τη γυναίκα μου; ο ένας.
-Είναι κανείς σας από το Παγκράτι; ο άλλος.
-Ρε Γιώργη, τα παιδιά μου τι κάνουνε; ο τρίτος.
-Απ’ το Κατσιπόδι ποιος είναι; ο τέταρτος.
-Πατέρα, πατέρα… εδώ είμαι…, ο πέμπτος.
-Η μάνα μου ζει, Πέτρο;
Ο έκτος…ο έβδομος… ο όγδοος… Έξι χιλιάδες στόματα μόνο ρωτούσανε για μάνες, για παιδιά, για αδέλφια – σπίτια διαλυμένα.
Πηγή : ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ «ΟΜΗΡΟΣ ΤΩΝ ΕΓΓΛΕΖΩΝ ΕΛ ΝΤΑΜΠΑ»
Εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



''Ο πατριωτισμός των φασιστών έχει τόση σχέση με την πατρίδα, όση σχέση μπορεί να έχουν με τον πατριωτισμό τα άλογα επειδή συμμετέχουν στις παρελάσεις''...Mανος Χατζηδακις



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Η αποδόμηση ενος δικτάτορα.
Υποχώρηση σε Αρτα-Τεμπη, ήταν η διαταγή.
Μα ο Ελληνας ειχε ΑΛΛΗ γνώμη...
Ο ανυπάκουος στρατηγός Κατσιμήτρος
Μπορεί ο Μεταξάς να είπε το «Όχι» στους Ιταλούς, αλλά δεν είχε μεγάλες προσδοκίες από τον ελληνικό στρατό. «Η κυβέρνησις δεν αναμένει νίκας», δήλωσε στον διοικητή της 8ης μεραρχίας που υπερασπιζόταν τα σύνορα, Χαράλαμπο Κατσιμήτρο, τον οποίο συμβούλευσε να τραβηχτεί στο εσωτερικό της χώρας. Ο Κατσιμήτρος όμως δεν υπάκουσε. Και έφτασε μέχρι την Κορυτσά.
Διαβάστε την ιστορία του:
https://insidestory.gr/article/katsimitros?token=OW229HZ349&utm_source=facebook&utm_medium=image&utm_campaign=inside&utm_content=%2Farticle%2Fkatsimitros




-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Ανοιχτό γράμμα (το 1 από τα 3)
του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ
Προς το λαό της Ελλάδας
Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι Έλληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. 0 λαός τής Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό πού τον διευθύνει ή κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια 'Ελλάδα τής δουλειάς, τής λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ'εναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό. Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και ή νίκη θα 'ναι νίκη τής Ελλάδας και τού λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.
Αθήνα, 31 τού Οχτώβρη 1940.
ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ
Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής τού ΚΚΕ



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Σήμερα γιορτάζουν, το ΟΧΙ στον γερμανικό Άξονα, και τα 14 αεροδρόμια της ΦΡΑΠΟΡΤ;



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------


1ος νομος κυβερνησης Καραμανλη 1959
Αναστελλεται αυτοδικαιως και χωρις αποφαση δικαστηριου πασα διωξης Γερμανων υπηκοων και εγκληματιων πολεμου
Ν.Δ. 4016/3.11.59



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Αδίστακτοι.
Κλέβουν, εξευτελίζουν συντάξεις.
Πώς θα ζήσουν με 200 ευρώ τον μήνα;;



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες ζούν στην περιοχή.
Νότιο-ανατολική Ουκρανία, στα σύνορα με την Ρωσία.
Θέλουν να αποφασίζουν οι ίδιοι για τον τόπο τους, μα τους βομβαρδίζουν με drones οι σύμμαχοι των ναζί του Κιέβου.
8.000 νεκροί εκεί, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Ακούσατε τίποτα;; Καμμιά διαμαρτυρία;; Καμμιά σημαία στα προφίλ;;
Κι είναι Ελληνες, άλλο αν η Ελλάδα τους έχει ξεγράψει...
Ψάξτε το...



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Τί γιορτάζετε σήμερα;;;
Έχει σχέση με το παρόν;;;
1942, ιδρυτική προκήρυξη του ΕΛΑΣ, οι σκοποί του:
1. Ενοπλος αγώνας για την απελευθέρωση της πατρίδας από το ζυγό της τριπλής κατοχής (γερμανική, ιταλική, βουλγαρική).
2. Περιφρούρηση των καταχτήσεων και των ελευθεριών του λαού από κάθε επιβουλή.
3. Εξασφάλιση της τάξης ως τη διεξαγωγή των εκλογών, ώστε να μπορεί ο λαός να εκφράσει πραγματικά ελεύθερα τη θέλησή του.
Ο ΕΛΑΣ, το ένοπλο τμήμα του ΕΑΜ έγραψε απαράμιλλες σελίδες ηρωισμού στον αγώνα κατά της τριπλής φασιστικής κατοχή της χώρας μας.
...Ο εθνικοαπελευθερωτικός μας ανταρτοπόλεμος έχει πρωτεύουσα σημασία για την απελευθέρωση της χώρας από τον ξενικό ζυγό. Οι Ελληνες πρέπει να οργανώσουν, να μαζικοποιήσουν και να επεκτείνουν το ανταρτικό κίνημα στην ύπαιθρο, να περιφρουρήσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό του χαρακτήρα και να καταπολεμήσουν αποφασιστικά κάθε τάση που θα οδηγούσε σε αντιλαϊκούς σκοπούς, σε ληστείες και πλιατσικολογήματα...
Ταιριάζει στη δικό μας "σήμερα", σε αυτά που ζούμε;;



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΟΙ Νέοι Ν Ε Κ Ρ Ο Ι
της Νέας Κ Α Τ Ο Χ Η Σ
ας μνημονευτούν ως ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ,
θύματα που ζητούν Δικαίωση
και που έπεσαν πριν μας δουν όλους ενωμένους και αλληλέγγυους στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα για να παρουν δυναμη και ν΄αντεξουν.....
Καθένας μας έχει την ευθύνη της Ζωής και της Αξιοπρέπειας του διπλανού μας......
''64χρονη αυτοκτόνησε, σήμερα, νωρίς το πρωί, πέφτοντας στις γραμμές του ηλεκτρικού στα κάτω Πατήσια.
40χρονη αυτοκτόνησε, χθές, στο Ηράκλειο Κρήτης, καταναλώνοντας φυτοφάρμακο.
65χρονη αυτοκτόνησε, χθές, στη Βόνιτσα, καταπίνοντας ποσότητα φυτοφαρμάκων.
40χρονη αυτοκτόνησε, χθες, στη Θεσσαλονίκη, πηδώντας από τον 8ο όροφο, όπου διέμενε.
28χρονος κρεμάστηκε, χθές, μέσα στο σπίτι του.
Το πρώτο εννιάμηνο του 2016, στην Ελλάδα, την τρίτη φτωχότερη χώρα της Ευρώπης, 349 άνθρωποι αυτοκτόνησαν και 513 αποπειράθηκαν να το κάνουν (το "ανεπίσημο" ποσοστό είναι, λογικά, πολύ μεγαλύτερο).
Φέτος, προβλέπεται να σπάσουμε κάθε ρεκόρ.
Και μη μου πεις πως η αύξηση των αυτοκτονιών, δεν έχει καμία σχέση με τη νεοφιλελεύθερη επίθεση και την οικονομική πολιτική του ελληνικού κράτους..
Οι αυτοκτονίες είναι, σε αρκετές περιπτώσεις, πολιτικές δολοφονίες.
Εδώ που η φτώχεια, η πείνα, η εξαθλίωση, η ανεργία, η κακοπληρωμένη εργασία, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η κατάθλιψη, η ανασφάλεια, η απελπισία, γίνανε τρόπος ζωής για πάνω από το 1/3 του πληθυσμού, έχω κάθε λόγο να το νομίζω.''



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Δύσκολη μέρα για 16.500 συνταξιούχους της λεγόμενης Εθνικής τραπεζας και τις οικογένειές τους!!!!!
Μια μέρα πριν τον εορτασμό του ΟΧΙ, εμείς πήραμε την πίκρα από το ΝΑΙ στο κόψιμο της επικουρησης !!!!!
Με όσους φίλους μίλησα από άλλους φορείς, ΔΕΗ, ΟΤΕ, καθηγητές, ΠΟΤΕ στην ιστορία των τελευταίων χρόνων δεν έγινε κόψιμο τέτοιο μονομιας!!!!
Σφαγή το χαρακτήρισαν!!!!!!
Εύχομαι να είμαστε όλοι ενωμένοι, χωρίς κατάρες, χωρίς ύβρεις και την Δευτέρα να έχουμε καλά αποτελέσματα με τα ασφαλιστικά μέτρα!!!!!



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Ύψωμα 731: Το 5ο Σύνταγμα Πεζικού Τρικάλων στο ύψωμα της υπέρτατης θυσίας

Το 1904 με Βασιλικό Διάταγμα, αναφέρει η ίδια στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, τα Τρίκαλα ορίστηκαν ως έδρα του 5ου Συντάγματος Πεζικού, που υπαγόταν στην Ι Μεραρχία Λαρίσης. Σε μεγάλο ποσοστό στο 5ο Σύνταγμα στρατολογούνταν, σύμφωνα με το τότε σχέδιο επιστρατεύσεως, Τρικαλινοί και Καρδιτσιώτες, ενώ πολλοί Δυτικοθεσσαλοί υπηρέτησαν στο 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων και σε μονάδες ιππικού. Το 5ο Σύνταγμα Τρικάλων έλαβε μέρος με αξιοσημείωτη δράση σε όλους τους μεγάλους πολέμους: Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-13, Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Μικρασιατική Εκστρατεία, Ελληνοϊταλικός Πόλεμος 1940-1941.
Από το 5ο Σύνταγμα Πεζικού, συνεχίζει, οργανώθηκε και το 51 Σύνταγμα Πεζικού, που με αρχηγό τον Συνταγματάρχη Δαβάκη προωθήθηκε στα σύνορα και μετονομάστηκε «απόσπασμα Πίνδου». Στα τέλη Αυγούστου 1940 οργανώθηκε και το ΙΙ Τάγμα του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων, από στρατεύσιμους κυρίως της ευρύτερης περιοχής Τρικάλων-Καρδίτσας, το οποίο κινήθηκε προς το Μέτσοβο με 900 άνδρες και 300 ζώα και εντολή να φράξει τις διαβάσεις Κατάρας – Μετσόβου για να μην μπορέσει ο εχθρικός στρατός να εισέλθει από την Ήπειρο στη Θεσσαλία. Στόχος των Ιταλών ήταν η Λάρισα, για να αποκόψουν τις συγκοινωνίες με την Ν. Ελλάδα. Η πρώτη επαφή με τον εχθρό έγινε στις 29 Οκτωβρίου, όταν δύο σμήνη αεροπλάνων βομβάρδισαν τις παρυφές του Μετσόβου, χωρίς ευτυχώς απώλειες.

Το βάπτισμα του πυρός όμως έγινε στις 31 Οκτωβρίου, όταν έπεσαν οι πρώτες βολές των πυροβόλων, που ξάφνιασαν τους Ιταλούς και τους διασκόρπισαν έντρομους, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή νόμιζαν πως έκαναν περίπατο. «Τότε συνειδητοποίησαν καί οἱ δικοί μας», γράφει στο Ημερολόγιό του ο διοικητής λόχου του ΙΙ/5 τάγματος Δημ. Κασλάς, «ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς ἕνα πόλεμον σκληρόν με μία Αὐτοκρατορία» (περ. Τρικαλινά, 21/2001). Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν στον Αώο ποταμό • συγχρόνως προωθούνταν οι μονάδες της Ι Μεραρχίας, το 4ο Σύνταγμα Λαρίσης και το 5ο Σύνταγμα Τρικάλων. Παράλληλα άλλα τμήματα πλευροκοπούσαν την Ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών στην Πίνδο. Ζωτικής σημασίας η ανακατάληψη της Κόνιτσας, με την σύμπραξη των τριών Ταγμάτων του 5ου Συντάγματος υπό τον συνταγματάρχη Ν. Γεωργούλα.
Παρά τον συνεχή βομβαρδισμό από τα ιταλικά αεροπλάνα, την ανυπαρξία ελληνικής αεροπορίας, τον καθημερινό ανεφοδιασμό των ιταλικών στρατευμάτων με ρίψεις εφοδίων από τα μεταγωγικά αεροπλάνα τους, οι Ιταλοί υποχωρούσαν αφήνοντας πίσω αιχμαλώτους και όλον τον οπλισμό με τα πυρομαχικά τους. Μέχρι την 21η Νοεμβρίου, προσθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η φιλόλογος, η προέλαση των θεσσαλικών μονάδων συνεχιζόταν παρά την πείσμονα, για λόγους γοήτρου, αντίσταση των Ιταλών, μέχρι την ελληνοαλβανική μεθόριο. Με νεώτερη διαταγή πέρασαν τη μεθόριο και, άλλοτε με τη βοήθεια Ελλήνων κατοίκων των χωριών που συναντούσαν άλλοτε και χωρίς αυτή, εξουδετερώνοντας την αντίσταση των Ιταλών εισήλθαν στο Μοναστήρι και στο Δέλβινο, όπου έτυχαν ενθουσιώδους υποδοχής. Η προέλαση συνεχίστηκε μέχρι την 24η Ιανουαρίου 1941, οπότε κατέλαβαν το ύψωμα 717, όπου και παρέμειναν μέχρι την αντικατάστασή τους, στις 17 Φεβρουαρίου 1941, ενώ στο 731 παρέμεινε το 51 Τάγμα της Ι Μεραρχίας μέχρι την παραμονή της Εαρινής επίθεσης, 8 Μαρτίου. Την νύχτα της 8ης προς 9ην Μαρτίου εκτελώντας διαταγή της Ι Μεραρχίας ο ταγματάρχης Δημ. Κασλάς μετακίνησε το ΙΙ Τάγμα του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων στο Ύψωμα 731, για να αντικαταστήσει το εκεί Ι/51 Τάγμα, με τη διαβεβαίωση ότι ολόκληρη η Ι Μεραρχία, εξαντλημένη μετά την 4μηνη συνεχή επαφή με τον εχθρό, θα αντικαθίστατο λίαν προσεχώς. Το Ύψωμα 731 ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή στο στόχαστρο των Ιταλών καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό των στρατιωτών στα χαρακώματα και τις καθημερινές απώλειες.

Το πρωί της 9η Μαρτίου ο Μουσολίνι εξαπέλυσε εναντίον των Ελλήνων την «επίθεσιν των ρόδων», έχοντας παρατάξει έναντι των λίγων και εξαντλημένων, από τον τετράμηνο αδιάκοπο πολεμικό αγώνα, Ελλήνων μαχητών τα εκλεκτότερα σώματα του Ιταλικού Στρατού: Μεραρχία Κάλιαρι, Μεραρχία Πούλιε με τους Μελανοχίτωνες, Μεραρχία Πινερόλο, και ως εφεδρείες τις Μεραρχίες Μπάρι, Σιένα και την Μεραρχία των Αλπινιστών Πουστερία. Αντικειμενικός σκοπός η κατάληψη του Υψώματος 731, προγεφύρωμα του δρόμου για την Κλεισούρα. Στις 6.30 το πρωί άρχισε καταιγισμός πυρών από το πυροβολικό και τους όλμους των Ιταλών και από σμήνη αεροπλάνων τους. Οι φωτιές και οι καπνοί δυσχέραιναν την ορατότητα σε απόσταση ακόμη και 10 μέτρων. Μέσα σε δύο ώρες,  το δασωμένο με πανύψηλα δέντρα ύψωμα 731 απογυμνώθηκε. Ο βαρύς οπλισμός καταστράφηκε και μια ώρα μετά την έναρξη της επίθεσης διακόπηκε και η τηλεγραφική επικοινωνία. Η τελευταία διαταγή πρόσταζε «ἄμυνα μέχρις ἐσχάτων». Σχεδόν για δύο ώρες σφυροκοπούσαν ακατάπαυστα οι Ιταλοί τα υψώματα Μπρέγκου Ράπιτ (717) και 731 και μετά πεπεισμένοι ότι δεν θα υπήρχε κανείς ζωντανός κινήθηκαν προς αυτά συναντώντας έκπληκτοι την πρώτη αντίσταση, την οποίαν όμως έκαμψαν και συνέχισαν προς το 731. Οι στρατιώτες του 5ου Συντάγματος άρχισαν να πυροβολούν μόλις οι Ιταλοί πλησίαζαν στα 200μέτρα, σύμφωνα με διαταγή του Κασλά, συνεπικουρούμενοι από τα 40 μόλις πυροβόλα που διέθεταν. Οι Ιταλοί αιφνιδιασμένοι δεν υπάκουαν στην εντολή «αβάντι» των αξιωματικών τους.
Η επικίνδυνη προσέγγισή τους όμως στα κατεστραμμένα συρματοπλέγματα ανάγκασαν τους Έλληνες να χρησιμοποιήσουν τις χειροβομβίδες, αλλά και αυτές εξαντλήθηκαν, ενώ οι Ιταλοί στην δεξιά πλευρά είχαν ήδη μπει στα χαρακώματα. Σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή ο Δημ. Κασλάς, ελλείψει επικοινωνίας με ανωτέρους του, διέταξε αντεπίθεση σε μια μάχη σώμα με σώμα και υπό το σάλπισμα «προχωρείτε» οι ιαχές «αέρα» των πολεμιστών του, που όρμησαν αποφασισμένοι στην έσχατη θυσία, τρομοκράτησαν τους Ιταλούς, οι οποίοι υποχώρησαν άτακτα εγκαταλείποντας στο πεδίο της μάχης τον οπλισμό τους, πτώματα και τραυματίες. Τίποτα δεν είχε τελειώσει όμως.

Η μεσημεριανή νέα επίθεση των Ιταλών απέτυχε και η απογευματινή επίθεσή τους, συνοδευόμενη από ισχυρό βομβαρδισμό από γης και αέρα αυτή τη φορά, συνάντησε τις ελληνικές ριπές, λόγχες και χειροβομβίδες και απέτυχε επίσης. Και μετά την βραδινή τέταρτη, αποτυχημένη επίσης, επίθεσή τους οι Ιταλοί την 1η μέρα μετρούσαν απώλειες ανερχόμενες στο 30%. Τα υψώματα 731 και 717 δεν έπεσαν, όπως η φιλόλογος εξιστορεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, και όλη την νύχτα ανεφοδιάζονταν με χειροβομβίδες και πυρομαχικά. Την επόμενη μέρα η ιταλική αεροπορία ισοπέδωσε την κορυφή του 731 και το πυροβολικό τους στόχευε ακατάπαυστα το ύψωμα. Η νέα ιταλική επίθεση, που ακολούθησε, αποδεκατίστηκε από τα ελληνικά πολυβόλα και η γνωστή ιαχή «αέρα», οι λόγχες και οι χειροβομβίδες συνέτριψαν μία ακόμη φιλόδοξη ιταλική επίθεση. Αρνητικό αποτέλεσμα για τους Ιταλούς είχαν και άλλες την ίδια μέρα επιθέσεις αλλά και οι χιλιάδες προκηρύξεις που έριξαν από τα αεροπλάνα τους σε μια απέλπιδα προσπάθεια να πλήξουν το ηθικό των στρατιωτών.
Η 11η Μαρτίου ήταν η ημέρα αποδεκατισμού και ενταφιασμού στην χαράδρα Πρόι-Μαθ την ισχυράς Μεραρχίας Πούλιε και των Μελανοχιτώνων της. Η ομίχλη της ημέρας, που θεώρησαν πλεονέκτημά τους, υπήρξε ο Δούρειος ίππος τους. Ιταλός αιχμάλωτος αξιωματικός ενώπιον του ταγματάρχη Κασλά επαίνεσε την «γενναιότητα καί ἀντοχή» των Ελλήνων στρατιωτών «ἔπειτα ἀπό τόσον σίδηρον πού ἐρρίφθη ἐπί τῶν ὑψωμάτων 731 και 717». Ανεπιτυχείς υπήρξαν και οι επιθέσεις των επομένων ημερών μέχρι τις 25 Μαρτίου, ενώ το 5ο Σύνταγμα από την 14ην Μαρτίου, έχοντας αντικατασταθεί από το 19ο Σύνταγμα Σερρών, βρισκόταν σε εφεδρεία αλλά και ετοιμότητα αντεπίθεσης για την περίπτωση που οι Ιταλοί καταλάμβαναν το 731.
Μέχρι την 12ην Απριλίου ολόκληρη η Ι Μεραρχία είχε αντικατασταθεί πλήρως και είχε επιστρέψει στην ελληνοαλβανική μεθόριο. Η 13η Απριλίου βρήκε το 5ο Σύνταγμα να αμύνεται στα νώτα του Βορείου Συγκροτήματος, που υποχωρούσε λόγω της εισβολής των Γερμανών στην Μακεδονία, και με την σύμπτυξη και του αλβανικού μετώπου από την 14ην Απριλίου «οἱ νικηφόροι ἀγῶνες ἐπί τετράμηνον ἀπέβησαν ἐπί ματαίῳ». Το 5ο Σύνταγμα, παρά την απώλεια πολλών ανδρών, εκτελώντας διαταγή της Ι Μεραρχίας επέμενε σε άμυνα «μέχρις ἐσχάτων», έως την 16ην όποτε ήρθε η διαταγή της υποχώρησης.
Το 5ο Σύνταγμα Πεζικού Τρικάλων κράτησε το ύψωμα 731 αποκρούοντας επάλληλες επιθέσεις των Ιταλών, παρουσία και του ίδιου του Μουσολίνι, κατά τη διάρκεια της μεγάλης εαρινής επίθεσής τους 9-25 Μαρτίου 1941. Λίγες μέρες αργότερα ο Χίτλερ εισέβαλε στην Ελλάδα. Στο ύψωμα 731 γράφτηκαν οι νέες Θερμοπύλες• σήμα «ἐς ἀεί» η μνεία του στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου στην Αθήνα• ως «Γολγοθάς» έμεινε στην μνήμη των επιζησάντων, αφού το δενδροσκέπαστο ύψωμα αποψιλώθηκε και απογυμνώθηκε από τις ακατάπαυστες ριπές των Ιταλών, που μετέβαλαν παράλληλα και το ύψος του, μειώνοντας το κατά 5 μέτρα. Τόσα πυρομαχικά που έριξαν οι Ιταλοί δεν έπεσαν πουθενά αλλού στον κόσμο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!




-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ εσπευσμένα η δημοσιογράφος απεργός πείνας Αφροδίτη Υψηλάντη // (Τα κυρίαρχα ΜΜΕ, και τ' αφεντικά τους έχουν υποβαθμίσει, σχεδόν αγνοήσει αυτή τηναπεργία πείνας τεσσάρων δημοσιογράφων, τους λόγους και τα αιτήματα της. Το γιατί συμβαίνει αυτό, εύκολα γίνεται αντιληπτό... -Δ.Τζ.)
>| Στο νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν» μεταφέρθηκε εσπευσμένα η δημοσιογράφος απεργός πείνας Αφροδίτη Υψηλάντη. Τη δημοσιογράφο επισκέφτηκε στον χώρο της απεργίας πείνας, έξω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ, γιατρός της ομάδας «SOS Ιατροί» και διαπίστωσε οξεία βρογχίτιδα με ενδεχόμενο τη μετατροπή σε πνευμονία. Για τον σκοπό αυτό, ζήτησε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, όπου η Αφρ. Υψηλάντη συνδέθηκε με μηχάνημα οξυγόνου.
>| Δημοσιογράφοι σε απεργία πείνας | Για το δικαίωμά τους στην ιατρική περίθαλψη, τη σύνταξη και τη διάσωση της κοινωνικής τους ασφάλισης.
Σε απεργία πείνας για τη σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ βρίσκονται τώρα και έντεκα μέρες οι δημοσιογράφοι Αφροδίτη Υψηλάντη, Τζώρτζια Κοντράρου, Ελένη Ανδριανού και Μαρίνα Βήχου, έξω από τα κτήρια της ΕΣΗΕΑ και του ΕΦΚΑ (επί της οδού Ακαδημίας). Προηγουμένως έκανε εξαντλητική απεργία πείνας για μία εβδομάδα ο βετεράνος δημοσιογράφος Θόδωρος Βαρίκος, που τη διέκοψε για σοβαρούς λόγους υγείας.
Τα τελευταία 49 χρόνια το ελληνικό κράτος, καθώς επίσης και οι ιδιοκτήτες Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δεν συνέβαλαν ποτέ ούτε με μία δραχμή/ευρώ για την ιατρική περίθαλψη και τις συντάξεις των Ελλήνων δημοσιογράφων.
Δεν πλήρωσαν ποτέ καμία ασφαλιστική συμμετοχή στον Ενιαίο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης (Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π.) των Ελλήνων δημοσιογράφων και γενικότερα των εργαζομένων στα media. Παράδοξο σε σύγκριση με οποιονδήποτε άλλο εργαζόμενο στην Ελλάδα. Αντ’ αυτού είχε προστεθεί στις εισφορές των εργαζομένων, ένας πόρος από τις διαφημίσεις στα media. Πέρυσι η ελληνική κυβέρνηση κατήργησε αυτή την εισφορά δίχως να την αντικαταστήσει.
Από τον Σεπτέμβριο του 2016, παραμένουν ανασφάλιστοι 16.754 Έλληνες πολίτες, δημοσιογράφοι και οι οικογένειές τους. Παράλληλα ο ΕΔΟΕΑΠ -ο μη κερδοσκοπικός Οργανισμός Κοινωνικής Ασφάλισης και Περίθαλψης- σταμάτησε ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2017 την καταβολή επικουρικών συντάξεων σε 2.235 δικαιούχους.
Αυτός ο κοινός οργανισμός, που έμεινε χωρίς πόρους για 13 μήνες, καταρρέει εν μέσω της ένοχης στάσης όλων των ιδιοκτητών ελληνικών Μέσων Ενημέρωσης. Τηλεοπτικοί σταθμοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί, εφημερίδες, περιοδικά και ψηφιακά μέσα, παραμένουν όλα εκκωφαντικά σιωπηλά.



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



To ΕΠΑΜ είναι ο κάθε άνθρωπος, ο κάθε Πολίτης που θέλει μια Ελεύθερη Πατρίδα και Πανανθρώπινη την Λευτεριά.



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Κράτος – ΕΡΤ «ξεπλένουν» Ναζί ανήμερα 28ης Οκτωβρίου! – του Νίκου Μπογιόπουλου
28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
  Σήμερα, το κράτος του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, το κράτος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, το κράτος του Ποταμιού και των Κεντρώων, το κράτος των πλουτοκρατών που αποτελεί συνέχεια εκείνου του κράτους που ποτέ δεν καταδίκασε δοσίλογους και μαυραγορίτες και έχτιζε τους «νέους Παρθενώνες» του με τα βόλια των χιτών και των ταγματασφαλι(η)τών, διέπραξε και τούτη την ύβρη:
    Έδωσε βήμα για να «τιμήσουν» στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης την 28ηΟκτωβρίου στους ναζί της Χρυσής Αυγής! Έδωσε μικρόφωνα (η ΕΡΤ) για να βγάλει λόγο ο ναζί Κασιδιάρης υπέρ φασίστα Μεταξά και κατά… μεταναστών (σ.σ: ο μοναδικός λόγος που μεταφέρουμε σε βίντεο την δήλωση του ναζί – ζητώντας συγγνώμη για αυτό – είναι για να μπορέσει άμεσα ο αναγνώστης μας να την συγκρίνει με τις φωτογραφίες και τα βίντεο που ακολουθούν).
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Πoλύ περισσότερο που εδώ ισχύει στον απόλυτο βαθμό η ρήση: «Μια φωτογραφία – χίλιες λέξεις».
    Ιδού, λοιπόν, ποιοι ποζάρουν σαν «ιδιοκτήτες» της 28ης Οκτωβρίου – και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα.
    Ιδού ποιοι παριστάνουν τους «επιγόνους» (!) των ηρώων που πολέμησαν στην Πίνδο, στο Αλβανικό Μέτωπο και ενάντια στη γερμανική εισβολή -και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα.
    Ιδού ποια είναι η (πραγματική) σχέση τους με την 28η Οκτωβρίου – και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα.
    Ιδού η (πραγματική) σχέση τους με εκείνους, τους Ιταλούς φασίστες και τους Γερμανούς ναζί, που επιτέθηκαν και ρήμαξαν τότε την Ελλάδα – και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα:
Σε αυτόν τύπο, με τον αγκυλωτό του ναζισμού στο χέρι, έδωσε μικρόφωνα η ΕΡΤ για να παραστήσει τον «ιδιοκτήτη» της 28ης Οκτωβρίου. Στον ίδιο τύπο, που ένα χρόνο πριν μπουν στη Βουλή, έγραφε: «Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου, αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (…) δεν σταματούσε την ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού;(…). Ο ρομαντισμός ως πνευματικό κίνημα και ο κλασικισμός θα υπερίσχυαν (…)» (Ηλ.Κασιδιάρης, εφημερίδα «Χρυσή Αυγή», 20/4/2011).
    Σε αυτούς έδωσε βήμα ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου το κράτος του «δημοκρατικού συνταγματικού τόξου» και μικρόφωνα η κρατική ΕΡΤ.
    Έτσι παίζεται το παιχνίδι όσων αποπατούν πάνω στην Ιστορία και έτσι βρίσκει πλάτες μια ναζιστική δολοφονική συμμορία να παριστάνει το «νόμιμο πολιτικό κόμμα».
    Αιδώς Αργείοι!
https://www.imerodromos.gr/kratos-ert-xeplenoun-nazi-animera-28is-oktovriou-tou-nikou-mpogiopoulou/



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Το Ξυπόλητο Τάγμα
Την περίοδο της κατοχής μια ομάδα ορφανών παιδιών από τη Θεσσαλονίκη συγκροτούν μια ηρωική συμμορία, γνωστή ως Ξυπόλητο Τάγμα, που κλέβει τρόφιμα και φάρμακα από τους Γερμανούς και τους μαυραγορίτες και τα μοιράζει στα ορφανά, αλλά και σε άλλους κατοίκους της Θεσσαλονίκης που είχαν ανάγκες.
Το «Ξυπόλητο Τάγμα» είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν διώχτηκαν από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί κατακτητές στα χρόνια της κατοχής του Bʼ Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι Γερμανοί αδειάζουν τα δημόσια κτίρια και τα επιτάσσουν. Ανάμεσα σε αυτά τα κτίρια είναι και αρκετά ορφανοτροφεία. Τα ορφανά πετάγονται στο δρόμο.
Μια ομάδα, απ' αυτά τα ορφανά, για να επιβιώσουν, παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
Οργανώνονται σαν μυστικός «στρατός», με ιεραρχία και πειθαρχία.
Μόνα τους συγκροτούν ομάδες κρούσης και βοήθειας.
Πηγή για την τροφοδοσία τους είναι τα γερμανικά καμιόνια που κουβαλάνε ψωμί και τρόφιμα και οι μαυραγορίτες.
Τα κλεμμένα μοιράζονται στα ορφανά, αλλά και σε άλλους κατοίκους της Θεσσαλονίκης που είχαν ανάγκες.
Τα παιδιά του «Ξυπόλυτου Τάγματος» έμειναν στην ιστορία σαν «σαλταδόροι».
Ο θρύλος λέει, πως πέρα από την αρωγή που παρείχαν στο κόσμο, κατάφερναν με την εξυπνάδα και το κουράγιο τους να βοηθούν την Αντίσταση, βρίσκοντας τρόπους να φυγαδεύουν στη Μέση Ανατολή Έλληνες, Αμερικάνους και Εγγλέζους αξιωματικούς, με σκοπό να ενωθούν με τους εκεί συμμαχικούς στρατούς.
στον σκηνοθέτη του «Ξυπόλυτου Τάγματος», Γκρεγκ Τάλλας.
Θα πρέπει να κάνουμε μνεία στη θαυμάσια ασπρόμαυρη φωτογραφία του Μιχαήλ Γαζιάδη, του ανθρώπου που είναι ένα από θεμέλια του εγχώριου κινηματογράφου και στη θαυμάσια συμφωνική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη (με τη Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών). Ολοι οι ηθοποιοί, εκτός από τον Νίκο Φέρμα και την Μαρία Κωστή, είναι ερασιτέχνες
Το «Ξυπόλυτο Τάγμα» ήταν η πρώτη ελληνική ταινία που κατόρθωσε να βραβευτεί σε διεθνές φεστιβάλ. Πήρε το 1955 το πρώτο βραβείο («Χρυσή Δάφνη»), στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου.
Το Ξυπόλυτο Τάγμα - Μια αληθινή ιστορία της Κατοχής που έγινε ταινία
http://www.greek-movies.com/movies.php?m=1886



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



''New Dream'' ελλας ελληνων φασιστων & νταβαντζηδων

οδός Λιοσίων, Αθήνα 28 Οκτώβρη 2017: "πατρίς-θρησκεία-οικογένεια" στο σωματοπωλείο New Dream (του ηγετικού χιτλεροκυπατζίδικου ζεύγους Ζαρούλια-Μιχαλολιάκου).
Πατριδογνωσια
Η γαλανολευκη κυματιζει περηφανη στα μπαλκονια του ξενοδοχειου ημιδιαμονης New Dream, ιδιοκτησιας Ελενης Ζαρουλια, βουλευτη της Χρυσης Αυγης και συζυγου του φυρερ Νικου Μιχαλολιακου. Τα σωματα που νοικιαζονται για λιγη ωρα μπορει να ναι ουκρανικα, ρουμανικα, ρωσικα , οι αθορυβες καθαριστριες Γεωργιανες η Αλβανες, η λαντζα πακιστανικη η μπαγκλαντεσιανη. Η ιδιοκτησια του ξενοδοχειου οπως και η ψυχη του ειναι ομως αδιαπραγματευτα ελληνικη και εθνικοφρων!



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




Ενώπιον της τουρκικής δικαιοσύνης εμφανίστηκε χθες η διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας στην Τουρκία, İdil Eser, η οποία μαζί με τον πρόεδρο του παραρτήματος της Διεθνούς Αμνηστίας στη γειτονική χώρα, Taner Kılıç, και άλλους 9 υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατηγορούνται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.
Οι 11 συνελήφθησαν τον περασμένο Ιούλιο στη διάρκεια σεμιναρίου για τη διαδικτυακή ασφάλεια στο νησί Μπουγιούκαντα της Κωνσταντινούπολης και το 17σέλιδο κατηγορητήριο τους προσάπτει ότι βοήθησαν κουρδικές και αριστερές «ένοπλες τρομοκρατικές οργανώσεις» και ότι είχαν επαφές με μέλη της οργάνωσης του Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατηγορείται ότι οργάνωσε την απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου 2016.
Κατηγορούνται, επίσης, ότι προσπαθούσαν να προκαλέσουν «χάος» υποκινώντας αντικυβερνητικές διαδηλώσεις παρόμοιες με εκείνες της άνοιξης του 2013, οι οποίες είχαν προκαλέσει κλυδωνισμούς στην κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού Ερντογάν.
Η Eser απέρριψε τις κατηγορίες περί τρομοκρατίας λέγοντας ότι δεν μετανιώνει για τίποτα.
«Δεν καταλαβαίνω πώς συνδέομαι με τρεις διαφορετικές τρομοκρατικές οργανώσεις έχοντας παρακολουθήσει ένα σεμινάριο. Δεν έχω να μετανιώσω για τίποτα. Απλώς έκανα το έργο μου ως υπερασπίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων», είπε.
«Φαινομενικά είναι μια δίκη για υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων που παραβρέθηκαν σε σεμινάριο σε ένα νησί της Κωνσταντινούπολης. Στην πραγματικότητα είναι το δικαστικό σύστημα της Τουρκίας και οι τουρκικές αρχές που βρίσκονται σε δίκη», δήλωσε στο δικαστήριο ο John Dalhuisen, διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη.
Άλλη μία κατηγορούμενη, η Ozlem Dalkiran, μέλος της Συνέλευσης Πολιτών (ευρωπαϊκής οργάνωσης υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων), υποστήριξε: «Δεν έχω ιδέα γιατί είμαστε εδώ».
Ο εισαγγελέας ανέφερε τους συνδέσμους της Αμνηστίας με φυλακισμένους απεργούς πείνας και ισχυρίστηκε ότι ορισμένοι από τους κατηγορούμενους είχαν επαφή με ανθρώπους που είχαν κατεβάσει την κρυπτογραφημένη εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων.
Η Διεθνής Αμνηστία χαρακτηρίζει εντελώς αβάσιμες τις κατηγορίες, που μπορεί να επισύρουν έως και 15 χρόνια φυλάκισης, και χαρακτηρίζει τη δίκη «παρωδία».
Πολιτικά κατευθυνόμενες διώξεις, με ουσιαστικό στόχο να φιμωθούν οι φωνές που ασκούν κριτική μέσα στην Τουρκία
John Dalhuisen, διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη
Αργά χθες βράδυ το δικαστήριο έδωσε εντολή να αποφυλακιστούν προσωρινά υπό όρους και καταβάλλοντας χρηματική εγγύηση οκτώ κατηγορούμενοι (ανάμεσά τους η İdil Eser), ενώ η επόμενη δικάσιμος ορίστηκε για τις 22 Νοεμβρίου.
Αντίθετα, το δικαστήριο διέταξε να παραμείνει υπό κράτηση ο Taner Kılıç, ο πρόεδρος του τουρκικού παραρτήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, ο οποίος αντιμετωπίζει άλλη μια δίωξη για «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση», η οποία θα αρχίσει να εκδικάζεται σήμερα στη Σμύρνη.
Ο Kılıç παρακολούθησε τη χθεσινή διαδικασία μέσω βιντεοδιάσκεψης από τη φυλακή της Σμύρνης όπου κρατείται.



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Εθνοκάθαρση, γενοκτονία, λήθη: Ο Ισραηλινός ιστορικός Ilan Pappe για το Σιωνισμό, το Ισραήλ, τη Γάζα
28/4/2015
του Ιlan Pappe
Η Γάζα ισοπεδώνεται από τον στρατό του Ισραήλ, με τους νεκρούς να ανέρχονται σε πάνω από 1000. Το Barikat, δημοσιεύει σήμερα δύο δημόσιες τοποθετήσεις μιας από τις πιο ριζοσπαστικές φωνές της παγκόσμιας διανόησης, του Ισραηλινού ιστορικού Ιλάν Πάπε. Στο πρώτο σκέλος, δημοσιεύεται η συνέντευξη που έδωσε ο Πάπε στην The White Review και στο δεύτερο, ένα κείμενο του στον ιστότοπο The Electronic Intifada[1].
Ο Ισραηλινός ιστορικός και ακτιβιστής υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων, Ιλάν Πάπε, ήρθε στο προσκήνιο στις αρχές της δεκαετίας του ’90, λίγα χρόνια αφότου το Ισραήλ έκανε άρση απορρήτου σε αρχεία που έριξαν εκ νέου φως στον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948 και στα γεγονότα που προηγήθηκαν της σύστασης του κράτους του Ισραήλ. Με μια ομάδα λόγιων που κατέληξαν να γίνουν γνωστοί ως οι νέοι ιστορικοί, μεγάλο μέρος της δουλειάς του Πάπε επεδίωξε την αναγνώριση και την επανεξέταση αυτής της ιστορικής στιγμής – αυτής που είναι γνωστή ως Παλαιστινιακή καταστροφή ή Νάκμπα[2] – και την οικοδόμηση μιας ιστορικής αφήγησης σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη.
Ένα από τα πιο σημαντικά και αμφιλεγόμενα βιβλία του Πάπε, ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ (2006)[3], ιχνηλατεί το ξεκίνημα της Σιωνιστικής ιδεολογίας στις αρχές του 20ου αιώνα και προσφέρει μια λεπτομερή καταγραφή της συστηματικής απέλασης περισσότερων από 700.000 Παλαιστίνιων το 1948. Σύμφωνα με τον Πάπε, το γεγονός αυτό δεν μπορεί να εκληφθεί ως μια αυθόρμητη πολεμική ενέργεια. Μάλλον, ήταν αποτέλεσμα μιας προμελετημένης στρατηγικής που συνιστά στον αφανισμό ενός έθνους, δηλαδή μια στρατηγική που, όπως υποστηρίζει ο Πάπε, συνεχίζει να καθοδηγεί την πολιτική του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστίνιους. Τα πολλά ακόμη βιβλία και άρθρα του αποτελούν προσπάθειες να αναπτυχθεί αυτό το επιχείρημα από την γέννηση του Σιωνισμού ως το σήμερα.




------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




ΛΟΧΙΑΣ ΙΤΣΙΟΣ! Aυτός είναι ο ήρωας του Ρούπελ που εξολόθρευσε 232 Γερμανούς!
Οκτώβριος 28, 2017
Ο ήρωας του Ρούπελ που εξολόθρευσε 232 Γερμανούς!
Ο Λοχίας Ίτσιος αντιμετώπισε μόνος του σαν παλικάρι την πολεμική μηχανή των Ναζί και θυσιάστηκε για την πατρίδα και το καθήκον ως άλλος Λεωνίδας.
Ο Δημήτριος Ίτσιος γεννήθηκε το 1906 στην ακόμα σκλαβωμένη τότε Μακεδονία από Βλάχους γονείς. Με την κήρυξη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου επιστρατεύθηκε ως έφεδρος λοχίας και υπηρετούσε στο Μπέλες, πάνω από το χωριό του, τα Άνω Πορόια Σερρών.
Στην κορυφογραμμή του Μπέλες ήταν στημένα τα πρώτα πρόχειρα φυλάκια προκάλυψης της «γραμμής Μεταξά». Λίγο πιο κάτω, σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων από την οροθετική γραμμή, βρίσκονταν τα εννέα σκυρόδετα ελληνικά πυροβολεία, στημένα κατά μήκος της δεύτερης αμυντικής γραμμής. Οι υπερασπιστές των πυροβολείων είχαν εντολή να αμυνθούν ώσπου ο στρατός του υποτομέα Ροδοπόλεως να συμπτυχθεί χωρίς απώλειες προς τα Κρούσια κι αμέσως μετά, να εγκαταλείψουν κι αυτοί τις θέσεις τους με κανονική υποχώρηση, έχοντας ως πλεονέκτημα την άριστη γνώση της περιοχής.
Κατά την εισβολή των Γερμανών στο Μπέλες, στις 6 Απριλίου 1941, ο έφεδρος λοχίας Ίτσιος βρέθηκε να είναι επικεφαλής του Πολυβολείου Π8.
Είναι 5:15΄ το ξημέρωμα, όταν ψηλά στην «Ομορφοπλαγιά» του Μπέλες η πιο τέλεια πολεμική μηχανή της εποχής αρχίζει το καταστροφικό της έργο. Το πρώιμο γλυκοχάραμα έρχεται συντροφευμένο από ομοβροντίες Γερμανικών πυροβόλων, όλμων και πολυβόλων. Αρχίζει η επίθεση. Οι υπερασπιστές της προκάλυψης ανταπαντούν.
Τα μάτια του Ίτσιου και των συντρόφων του κατακόκκινα απ’ την ολονύχτια αγρυπνία ερευνούν πόντο – πόντο το έδαφος μπροστά τους. Με το δάχτυλο στην σκανδάλη είναι έτοιμοι να αντιτάξουν σκληρή αντίσταση στην ιταμή επίθεση. Η προκάλυψη αντιστέκεται ηρωικά.
Ο ήλιος, στις πλαγιές του Μπέλες, αρχίζει σιγά – σιγά το καθημερινό του ανηφόρισμα. Κάποια στιγμή ακούγεται βόμβος αεροπλάνων. Τρία ή τέσσερα «στούκας» πλησιάζουν την περιοχή και ξερνούν σίδηρο και φωτιά. Στη σφοδρότητα των επίγειων και ουράνιων επιθέσεων δεν αντέχει άλλο η προκάλυψη. Αναδιπλώνονται οι υπερασπιστές της πρώτης γραμμής.
Έρχεται η σειρά των πολυβολείων. Θερίζουν τα πολυβόλα τους. Ατσάλινοι οι υπερασπιστές τους καθηλώνουν τους Γερμανούς. Τα αεροπλάνα βουτούν και ξαναβουτούν με λύσσα σκορπώντας φωτιά και όλεθρο. Τα οχυρά αντιστέκονται. Οι υπερασπιστές των πολυβολείων ποτίζουν με το αίμα τους τα ιερά χώματα της γενέθλιας γης.
Σταδιακά τα ελληνικά πυροβολεία Π3, Π4, Π5 και Π9, σιγούν. Ακολουθεί το Π6 που, περικυκλωμένο από τον εχθρό, έπειτα από σθεναρή αντίσταση, καταλαμβάνεται το μεσημέρι…
Τα πυροβολεία Π7 και Π8, όμως, συνεχίζουν να μάχονται. Μέσα βρίσκονται Έλληνες με ψυχή, θρεμμένοι με τα ιδεώδη της ελευθερίας, με τα ιδανικά της αυτοθυσίας. Έλληνες, που δε διαπραγματεύονται ούτε μια σπιθαμή ελληνικής γης… Γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ελπίδα γι’ αυτούς. Αλλά, δεν τους νοιάζει.
Το πυροβολείο Π8, έχει στη διάθεσή του 38.000 φυσίγγια, που οι υπερασπιστές του είναι διατεθειμένοι να τα «ξοδέψουν» με τη «δέουσα τσιγκουνιά».
Κάποια στιγμή ο λοχίας Ίτσιος βλέποντας το μάταιο της θυσίας, διατάζει τους στρατιώτες της μονάδας του να εγκαταλείψουν το Π8. Ο ίδιος θα μείνει και θα προσπαθήσει να εξοντώσει μόνος του τους Γερμανούς εισβολείς. Μερικοί υπακούουν. Οι Ανωπορογιώτες όμως μένουν. Φίλοι και σύντροφοι στις δουλειές και στα γλέντια στο χωριό. Πιστοί συμμαχητές του τώρα στο Π8, στην απόφασή του για αντίσταση μέχρις εσχάτων, στη θυσία.
Μεθυσμένος ο Ίτσιος από τους καπνούς και τη βαριά μυρωδιά της μπαρούτης, αλλά και σε κατάσταση έκστασης, αποκρούει με το πολυβόλο του τις λυσσασμένες απόπειρες των Γερμανών για κατάληψη του οχυρού του.
Γυαλίζουν τα κράνη των σκοτωμένων Γερμανών στρατιωτών της Βέρμαχτ στον απριλιάτικο ήλιο. Οι επιθέσεις συνεχίζονται, πληθαίνουν, σκληραίνουν. Μα ο Ίτσιος δεν σταματά με το πολυβόλο του να σκορπά τον όλεθρο και το θάνατο στο Γερμανό εισβολέα. Όσο πιο πολύ κρατήσει στο μετερίζι του, τόσο πιο ασφαλής θα γίνει η υποχώρηση των άλλων προς τα Κρούσια. Ούτε σκέψη για τη δική του σωτηρία με φυγή.
Γιατί αυτός δεν κιότεψε λεπτό… Η καρδιά του χτυπούσε για τα «αδέρφια» του! Πολεμούσε για όλους τους Έλληνες. Ένας για όλους!
Η χαρά της θυσίας για την πατρίδα δίνει φτερά στην ψυχή, στα χέρια, στο πολυβόλο του λοχία. Οι άδειοι κάλυκες γεμίζουν τον ελεύθερο χώρο του πολυβολείου. Το τηλέφωνο με τη Διοίκηση από ώρα έχει σιγήσει. Κάποια στιγμή τελειώνουν τα πυρομαχικά.
Αμέσως μετά ακολουθεί μια αλλόκοτη σιωπή. Οι Γερμανοί λουφάρουν. Αυτό φαίνεται, περίμεναν. Το τελείωμα των φυσιγγιών. Ο λοχίας με τους συντρόφους του γνωρίζουν πως έπραξαν το καθήκον τους. Πολέμησαν για την πατρίδα, για τις οικογένειές τους, τους φίλους τους. Ξέρουν πως μάλλον δεν θα ξαναδούν ποτέ τους δικούς τους ανθρώπους, για τους οποίους υπεραμύνθηκαν.
Με δυσκολία ανοίγουν τη βαριά σιδερόπορτα του φρουρίου τους. Τα άδεια φυσίγγια την έχουν φρακάρει. Σε λίγο βρίσκονται έξω. Στο γεμάτο από καπνούς, μυρωδιά μπαρούτης και θάνατο αέρα του βουνού.
Είναι προχωρημένο απόγευμα. Κράτησαν για τα καλά. Στην κατάσταση αυτή -μισοζαλισμένοι και ιδρωμένοι από την περίεργη σιωπή – ούτε που κατάλαβαν την περικύκλωσή τους, άοπλοι αυτοί, από ομάδα Γερμανών.
Στη διάρκεια της μάχης της Ομορφοπλαγιάς σκοτώθηκε και ο αντισυνταγματάρχης Ebeling, διοικητής του 138ου Συντάγματος Ορεινών Καταδρομών, ο πιο υψηλόβαθμος γερμανός αξιωματικός που έχασε τη ζωή του στη διάρκεια της Μάχης των Οχυρών. Η αντίσταση του Π.8 εξόργισε τον στρατηγό Shorner, καθώς εκτός από τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στους άνδρες του, ανέτρεψε τον σχεδιασμό του για την πρώτη ημέρα του πολέμου.
Όταν ο στρατηγός Shorner πληροφορήθηκε το γεγονός ότι ο διοικητής του πολυβολείου ήταν ένας απλός έφεδρος λοχίας, θίχτηκε ο εγωισμός του και αφού συναντήθηκε με τον αιχμάλωτο Ίτσιο τον ρώτησε:
– Ποιος είναι ο Διοικητής σου στο πυροβολείο?
– Εγώ είμαι, απάντησε ο Ιτσιος
– Δεν υπάρχει αξιωματικός?
– Οχι!
– Ξέρεις ότι για χάρη σου έχασα έναν αντισυνταγματάρχη και 232 στρατιώτες?
– Λυπάμαι στρατηγέ αλλά υπερασπίζομαι την πατρίδα μου.
Μετά από αυτό ο Shorner έδωσε εντολή παρουσίασης όπλων σε μια διμοιρία Γερμανών στρατιωτών προς τιμήν του Ίτσιου, και ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ έδωσε διαταγή να εκτελεσθεί ο Ίτσιος, κατά παράβαση της συνθήκης της Γενεύης, αλλά να μην πειραχτούν οι δύο στρατιώτες που ήταν μαζί του, τους οποίους απελευθέρωσε στα Ανω Πορρόϊα!!!.
Επρόκειτο για το πρώτο έγκλημα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα. Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί. Ο σημερινός επισκέπτης του Π.8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε.
Επρόκειτο για το πρώτο έγκλημα πολέμου των Γερμανών στην Ελλάδα. Οι φωτογραφίες της Βέρμαχτ επιβεβαιώνουν τις μαρτυρίες των στρατιωτών του λοχία Ίτσιου που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του, ότι πυροβολήθηκε εξ επαφής στο κεφάλι με περίστροφο, ενώ είχε ήδη παραδοθεί. Ο σημερινός επισκέπτης του Π.8 μπορεί να εντοπίσει ακόμη και τον βράχο όπου ο λοχίας έπεσε και ξεψύχησε όταν πυροβολήθηκε.
Το πτώμα του, μαζί με αυτά των άλλων συμπολεμιστών του, ετάφη στην Ομορφοπλαγιά.
Το 1946, η σύζυγός του, Άννα, μαζί με άλλους συγχωριανούς, ξέθαψαν και μετέφεραν τα οστά του και των άλλων πεσόντων στο Ηρώο του χωριού Άνω Πορόια. Είναι η χρονιά που απονέμεται μεταθανάτια στο λοχία ο βαθμός του Επιλοχία και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας για τη γενναιότητα και το θάρρος του.
Πολλά χρόνια μετά στήνεται στην «Ομορφοπλαγιά» και κοντά στο θρυλικό πλέον Π8 αναμνηστική στήλη, το δε στρατόπεδο που υπάρχει στο χώρο της θυσίας του ονομάζεται «Στρατόπεδο Ίτσιου».
Στις 10 Αυγούστου 1980, σε επίσημη τελετή γίνονται τα αποκαλυπτήρια της γλυπτικής σύνθεσης της κεντρικής πλατείας του χωριού Άνω Πορόια.
Αιωνία μνήμη και δόξα στον ήρωα Δημήτρη Ίτσιο.



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9560240
"Ο Τσίπρας είναι προδότης"!!..
Μου είπε με φωνή γεμάτη οργή φίλος Δημοκράτης Αριστερός που χτες το βράδυ είδαμε την ταινία. Παρατήρησα όταν βγήκαμε ότι είχε βουρκώσει, τα μάτια του κατακόκκινα.. όπου για μιά στιγμή γύρισε και με κοίταξε δακρυσμένος... αλλά με μιά περίεργη για αυτόν αποφασιστικότητα!.
.." δεν μπορείς να καταθέτεις στεφάνια στο χώμα που πάνω του χύθηκε το αίμα αυτών των ανθρώπων - μου είπε - και μετά να υπογράφεις την υποδούλωση του λαού μας ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΚΑΤΑΧΤΗΤΕΣ"!.
"Ναι φίλε - μου είπε - μου έδωσε μεγάλη δύναμη αυτό το έργο"..
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ.

Σχολιο.- Δεν την έχω δει ακόμα αλλά ελπίζω να μην έχει την ατμόσφαιρα που είχε η ψυχή βαθιά,ότι δηλαδή μόνοι κακοί ήταν οι Αμερικάνοι και οι αριστεροί με τους αντιπάλους τους ήταν σαν αδέρφια που αναγκάστηκαν να πολεμήσουν. Είναι λάθος η θεωρία της "εθνικής ενότητας". Η ιστορία μας δίδαξε ότι δεν υπήρξε ποτέ εθνική ενότητα στην πατρίδα μας. Και δεν θα μπορούσε να υπάρξει ούτε θα θέλαμε. Από τη μία υπήρχε το ΕΑΜ ΕΛΑΣ και ο απλός λαός που πολέμησε τον κατακτητή στις γραμμές του , και από την άλλη τα κόμματα της αστικής τάξης που συνεργαζονταν μαζί του , το παρακράτος της δεξιάς η χωροφυλακή κλπ... Και στην περίπτωση των 200 της Καισαριανής ήταν πολλοί οι "Έλληνες" κάτω στη Λακωνία που πίεσαν τους Γερμανούς να προβούν σε μαζική εκτέλεση ως πράξη παραδειγματισμου. Θα ήθελα να το δω αυτο στην ταινία γιατί είναι η ιστορική αλήθεια



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Σαν σήμερα, 29 Οκτωβρίου 1944,έγινε η ομιλία του Άρη Βελουχιώτη στην απελευθερωμένη Λαμία.

https://www.imerodromos.gr/aris-velouchiotis-i-lefteria-den-kerdizete-me-xorkia/



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Γινονται στις μερες μας και αυτές οι παρελασεις, που όμως δεν αναφερονται.
Στο χωριο Μόντε της Ουγκάντα, ο πατηρ Αντώνιος Μουτιάμπα και τα παιδια κρατούν ελληνικες σημαιες.
Τα παιδια δεν εχουν ερθει η δει ποτε την Ελλαδα, ωστοσο ακουσαν, διαβασαν για αυτή και την αγαπησαν. Ισως περισσοτερο κι από μας.
http://fanpage.gr/%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%B1/ginonte-ke-aftes-i-parelasis-ta-pedia-tis-ougkanta-sikosan-psila-tis-ellinikes-simees-timontas-to-ochi/



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Στις 27 Φεβρουαριου  το 1953 η Ελλαδα διεγραψε το χρεος της Γερμανιας
27/2/2017
http://fanpage.gr/plus/enimerosi/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CF%84%CE%BF-1953-%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%AD/



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Αυστραλία: Η υπ. Εξωτερικών θα εκτελεί χρέη πρωθυπουργού μετά την απομάκρυνση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης
 Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017, 03:08
Η υπουργός Εξωτερικών Τζούλι Μπίσοπ θα εκτελεί χρέη πρωθυπουργού κατά τη διάρκεια της απουσίας του πρωθυπουργού Μάλκομ Τέρνμπουλ μετά από απόφαση του ιδίου, σε μία προσπάθεια να ρίξει τους τόνους, μετά την κρίση που έχει προκαλέσει στην κυβέρνηση της Αυστραλίας το ζήτημα των διπλών υπηκοοτήτων.
Λόγω της κρίσης ο πρωθυπουργός αποφάσισε να αναβάλλει για λίγες ημέρες το προγραμματισμένο του ταξίδι στο Ισραήλ και συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπάρναμπι Τζόις και ακόμα τέσσερις βουλευτές δεν μπορούν να έχουν βουλευτική ιδιότητα λόγω της διπλής τους υπηκοότητας.
Η συγκεκριμένη απόφαση που έθεσε εκτός τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης δημιούργησε ντόμινο εξελίξεων με πρώτη την απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Στη συνέχεια το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα δήλωσε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να θέσει υπό αμφισβήτηση επισήμως όλες τις αποφάσεις που ελήφθησαν από τον Τζόις όλο το διάστημα που ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Η θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης θα μείνει κενή μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου, οπότε και θα διεξαχθούν εκλογές για την έδρα του Τζόις. Την θέση συνήθως παίρνει μέλος του Εθνικού Κόμματος, που είναι ένας εκ των εταίρων στον κυβερνητικό συνασπισμό.
Τώρα ο Τέρνμπουλ χρειάζεται την υποστήριξη ενός εκ των τριών ανεξάρτητων βουλευτών για να κρατήσει ζωντανή την κυβέρνηση μειοψηφίας πλέον. Τουλάχιστον δύο από τους ανεξάρτητους βουλευτές δήλωσαν αρχικά ότι θα υποστηρίξουν την κυβέρνηση, αλλά σημείωσαν ότι μπορεί να θέσουν όρους.



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



«Πολιτική χειραγώγηση» καταγγέλλει η Κούβα στην υπόθεση των «επιθέσεων» εναντίον Αμερικανών διπλωματών
 Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017, 02:58
Οι καταγγελίες για μυστηριώδεις «επιθέσεις» που είχαν αποτέλεσμα να αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας μέλη του αμερικανικού διπλωματικού προσωπικού και μέλη των οικογενειών διπλωματών στην Κούβα, συνιστούν μια «πολιτική χειραγώγηση» που στοχεύει στην υπονόμευση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ – Κούβας, δήλωσε χθες από την Ουάσιγκτον ο Κουβανός υπουργός Εξωτερικών Μπρούνο Ροντρίγκεζ.
«Αυτές οι αποκαλούμενες ακουστικές επιθέσεις (…) είναι απολύτως ψευδείς», δήλωσε ο Κουβανός ΥΠΕΞ κατά την διάρκεια μιας επίσκεψης του στην Ουάσιγκτον, χαρακτηρίζοντας τις καταγγελίες μια «πολιτική χειραγώγηση σχεδιασμένη για να υπονομεύσει τις διμερείς σχέσεις». Σημειώσε ότι αυτές οι καταγγελίες οδήγησαν σε «μια σοβαρή επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των δύο κυβερνήσεων και των δύο χωρών».
Οι Κουβανοί υποστηρίζουν ότι έχουν επιδείξει καλή θέληση φιλοξενώντας τρεις φορές φέτος ερευνητές του FBI.
Εντούτοις, οι ΗΠΑ στα τέλη Σεπτεμβρίου ανακάλεσαν τουλάχιστον το 50% του προσωπικού της πρεσβείας τους στην Αβάνα και απέλασαν 15 υπαλλήλους της πρεσβείας της Κούβας στην Ουάσιγκτον, απόφαση που κατήγγειλε η Αβάνα.
Για περίπου ένα μήνα, δεν εκδίδονται αμερικανικές ταξιδιωτικές θεωρήσεις στην Κούβα, γεγονός που η Αβάνα χαρακτηρίζει «αδικαιολόγητο».
«Όποιες και αν είναι οι πολιτικές διαφορές» μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, είναι «απαράδεκτο και ανήθικο» η υπόθεση αυτή να οδηγεί σε λήψη μέτρων που επηρεάζουν τους υπηκόους και των δύο χωρών, δήλωσε ο Ροντρίγκεζ, εκφράζοντας την λύπη του για την λήψη από τις ΗΠΑ «πολιτικών αποφάσεων που επηρεάζουν τον λαό της Κούβας».



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Γερμανία: Το πλεόνασμα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού από τη ληστεια των ευρωπαικων οικονομιων μπορεί να φθάσει τα 14 δισ. ευρώ
 Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017, 02:30
Η Γερμανία μπορεί να καταγράψει πλεόνασμα 14 δισεκ. ευρώ στον προϋπολογισμό του 2017, ανέφερε το Σάββατο το περιοδικό Spiegel.
Η πρόβλεψη για αυξημένο πλεόνασμα στον προϋπολογισμό οφείλεται στη σταθερή οικονομική μεγέθυνση και στα αυξανόμενα φορολογικά έσοδα, σύμφωνα με το περιοδικό.
Η προηγούμενη πρόβλεψη του υπουργείου Οικονομικών έκανε λόγο για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, αν και τα οικονομικά ινστιτούτα είχαν προβλέψει τον περασμένο μήνα ρεκόρ πλεονασμάτων στον κυβερνητικό προϋπολογισμό συνολικά --που περιλαμβάνει επίσης τις κυβερνήσεις των κρατιδίων-- για τα επόμενα χρόνια.



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Γερμανία: Το AfD εγκατέλειψε την προσπάθειά του για συλλογή προσωπικών δεδομένων δημοσιογράφων
 Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017, 01:14
Tο ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) υπαναχώρησε από την απόπειρά του να συλλέξει προσωπικά δεδομένα δημοσιογράφων, όπως εθνοτική προέλευση και πολιτικές απόψεις.
Η αρχική φόρμα εγγραφής που ζήτησε το AfD από τους δημοσιογράφους να συμπληρώσουν προκειμένου να καλύψουν το εθνικό συνέδριο του κόμματος τον Δεκέμβριο, προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις της γερμανικής ένωσης δημοσιογράφων και την έναρξη έρευνας από την αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων του Βερολίνου.
Ο εκπρόσωπός του κόμματος Κρίστιαν Λιτ επιχείρησε να υποβαθμίσει χθες το ζήτημα με ανάρτησή του στο Twitter.
«Η δοκιμαστική έκδοση διαγράφηκε. Από τώρα, οι δημοσιογράφοι μπορούν να χρησιμοποιούν την επίσημη φόρμα εγγραφής που βρίσκεται στον ιστότοπό μας», τόνισε.
Στο έντυπο καταχώρησης των δημοσιογράφων που καλούνταν να συμπληρώσουν για την κάλυψη του συνεδρίου που θα διεξαχθεί στο Ανόβερο, τους ζητείτο να συμφωνήσουν στη συλλογή, την αποθήκευση και τη χρήση προσωπικών δεδομένων που θα χορηγούσαν, όπως όνομα, ανάστημα, αριθμό δημοσιογραφικής κάρτας, καθώς και «ειδικά δεδομένα».
«Αυτό αποτελεί μια απαράδεκτη παρέμβαση στις ιδιωτικές ζωές των δημοσιογράφων», δήλωσε την Παρασκευή στην εφημερίδα Stuttgarter Zeitung, που αποκάλυψε το θέμα, ο Χέντρικ Ζέρνερ, εκπρόσωπος της γερμανικής ένωσης δημοσιογράφων, καλώντας το AfD να αποσύρει άμεσα την εν λόγω φόρμα εγγραφής.
Το AfD αναδείχθηκε τρίτο κόμμα στις εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου της Γερμανίας, κερδίζοντας το 13% των ψήφων, και κατάφερε να εκλέξει βουλευτές για πρώτη φορά στην Μπούντεσταγκ.
Γερμανικές οργανώσεις προάσπισης πολιτικών δικαιωμάτων κινητοποιούνται για να πραγματοποιήσουν μια μεγάλη διαδήλωση στο Ανόβερο στις 2 Δεκεμβρίου, μέρα διεξαγωγής του συνεδρίου του ακροδεξιού κόμματος.



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ.....ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ!!!
"ΔΩΡΑ" ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ... ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΛΕΕΙ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ... ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΕΡΑ...
ΚΑΛΗ ΥΠΟΛΟΙΠΗ 28Η ΛΟΙΠΟΝ... ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ
Όποιος δεν οργίζεται με αυτη την εικόνα, οποιος δεν νοιώθει το αίμα του να βράζει είναι ήδη νεκρός και παριστάνει τον ζωντανό.
O μικρός Οδυσσέας ζει εδώ και πέντε μέρες μαζί με τα μικρά αδελφάκια και τη μητέρα του χωρίς ηλεκτρικό αφού η ''φιλολαική κυβέρνηση Τσίπρα φρόντισε να τους κόψει το ρεύμα από την κολόνα''.
Από εσένα δεν ζητάει να τον...
λυπηθείς, άλλωστε αυτός και ο κάθε Οδυσσέας, είναι το μέλλον του τόπου και μόνο Περηφάνεια μπορεί να μας εμπνέει.
Απαιτεί όμως να υπερασπιστείς το παρών και να διεκδικήσεις ένα καλύτερο μέλλον και για τον ''δικό σου Οδυσσέα''.



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Πως τίμησαν οι αντάρτες του ΕΛΑΣ και ο Άρης τη δεύτερη επέτειο του ΛΑΪΚΟΥ ΟΧΙ στο Κρίκελλο της Ανταρτομάνας Ευρυτανίας
Κρίκελλο 1942: Φλάμπουρο Αντίστασης σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη!
ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ
1942: Στη δεύτερη επέτειο του «Όχι» του Ελληνικού λαού ενάντια στο φασίστα ειβολέα και ενώ η διορισμένη κατοχική ηγεσία των ντόπιων δωσίλογων Τσολάκογλου και σία απολαμβάνει τα προνόμια της προδοσίας της κατά της χώρας και του λαού δίπλα στους ομόσταβλους  Γερμανοϊταλούς φασίστες - στα βουνά της Ρούμελης και συγκεκριμένα στο Κρίκελλο της ανταρτομάνας Ευρυτανίας αντιλαλεί το τουφέκι της αντίστασης και της λευτεριάς! Ας γυρίσουμε πίσω το... ρολόι του χρόνου και ας ταξιδέψουμε από το σήμερα στο χθες, αναζητώντας τις ηρωικές μνήμες αυτού του τόπου…
http://eyrytixn.blogspot.gr/2012/10/1942.html




-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




 «Το Τελευταίο Σημείωμα»
«Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά δεν πεθαίνει ποτέ...», έγραφε ένα απ' τα δεκάδες σημειώματα τα σκορπισμένα κοντά στα άψυχα κορμιά των 200 κομμουνιστών - κρατούμενων στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου - που εκτελέστηκαν από τους ναζί κατακτητές την 1η Μάη του 1944 στην Καισαριανή. Και πραγματικά, το απαράμιλλο μεγαλείο που απέπνεε αυτός ο ανθός του Κομμουνιστικού Κόμματος με την περήφανη, την όρθια στάση του εμπνέοντας ένα πλήθος καλλιτεχνικών έργων εκείνη την περίοδο, εξακολουθεί, 73 χρόνια μετά, να συγκινεί την τέχνη, όπως έδειξε η νέα ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το Τελευταίο Σημείωμα» σε σενάριο της Ιωάννας Καρυστιάνη και του ίδιου του σκηνοθέτη.
Το εγχείρημα ήταν τολμηρό, ειδικά γιατί το θέμα της ταινίας προϋποθέτει, εκτός από την καλή γνώση της ιστορίας και των μέσων της κινηματογραφικής τέχνης - που ο Παντελής Βούλγαρης αναμφισβήτητα διαθέτει - σοβαρή εξοικείωση με την κομμουνιστική ιδεολογία και δράση. Παρά τις δυσκολίες της, η ταινία δικαίωσε τη φιλοδοξία των δημιουργών της: Να ξυπνήσει τη διάθεση για να ψάξουμε περισσότερο την πρόσφατη ιστορία της ταξικής πάλης στη χώρα μας, ν' αναζητήσουμε στην αγωνιστική κληρονομιά των γονιών και των παππούδων μας, στις πιο πολύτιμες παρακαταθήκες του χτες, απαντήσεις και αναλογίες για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε το σήμερα.
Και μόνο γιατί - σε καιρούς που ο κινηματογράφος βρίθει από ανώφελες έως βλαβερές χολιγουντιανές υπερπαραγωγές - οι εμπνευστές της ταινίας αναγνωρίζουν και αποδίδουν στην τέχνη την κοινωνικά χρήσιμη λειτουργία της, τους αξίζει έπαινος. Πολύ περισσότερο που το έργο παίρνει θέση και σ' ένα ακόμη πιο κρίσιμο ζήτημα της πολιτικής και ιδεολογικής διαπάλης, τη διεθνή εκστρατεία του κεφαλαίου για ταύτιση του φασισμού με τον κομμουνισμό.

Απέναντι στον κόσμο του κυνισμού, της βαρβαρότητας, της κτηνωδίας που αντιπροσωπεύουν οι δυνάμεις του χιτλεροφασισμού, η ταινία ορθώνει έναν κόσμο αλληλεγγύης, ήθους, εντιμότητας, αξιοπρέπειας και βαθιάς ανθρωπιάς που φτάνει έως την ύστατη θυσία, χωρίς να κρύβει ότι βασικοί φορείς των ανώτερων αυτών ψυχικών δυνάμεων του ανθρώπου είναι οι κομμουνιστές, (αν και η λεξη κομμουνιστες αναφερεται ολο κι ολο δυο φορες στην ταινια), με επικεφαλής το στέλεχός τους Ναπολέοντα Σουκατζίδη, με κομματική αποστολή διερμηνέα του στρατοπέδου, ατσαλωμένο - όπως οι περισσότεροι από τους 200 - στα μεταξικά στρατόπεδα εξορίας και προπαντός στο μεγάλο ταξικό σχολειό της Ακροναυπλίας.
Αυτό, άλλωστε, είναι το περιεχόμενο και το βαθύτερο μήνυμα της ταινίας, που προεκτείνεται στο σήμερα: Η θεμελιωμένη στα πιο προωθημένα ανθρώπινα ιδανικά ηθική υπεροχή των λαϊκών αγωνιστών είχε τη δύναμη να σμπαραλιάσει, να συντρίψει, να εκμηδενίσει το μύθο του αήττητου, σιδερόφρακτου χιτλερικού οικοδομήματος, τη σάπια τενεκεδένια «υπεροχή» της «ανώτερης άριας φυλής», μια υπεροχή για την οποία καυχιέται άλλωστε στην αρχή της ταινίας ο Γερμανός διοικητής του στρατοπέδου, ο Φίσερ.
Με άλλα λόγια, «Το Τελευταίο Σημείωμα», χωρίς να έχει την πρόθεση να διδάξει ιστορία, σέβεται την ιστορικά χρήσιμη αλήθεια της. Οι δεσμώτες του Χαϊδαρίου δεν αποτελούν ένα παραδομένο στο έλεος της ταπείνωσης, του άγριου βασανισμού και της αγωνίας από το καθημερινό προσκλητήριο του θανάτου, μπουλούκι, αλλά μια συγκροτημένη κοινότητα, όπου καθένας δεν νιώθει μόνος, καθώς βρίσκει στα σπλάχνα της ανθρώπινη ζεστασιά και αμέριστη φροντίδα, παρηγοριά και συμπαράσταση για να νικά τον πόνο, το φόβο, την απελπισία, την παραίτηση και να ωριμάζει, να γίνεται ολοένα πιο άξιος αγωνιστής. Οι κρατούμενοι ετοίμασαν και χάρισαν ένα μακρύ παντελόνι στο δεκατριάχρονο σύντροφό τους με τα κοντά παντελονάκια, που ανδρώθηκε δίπλα τους και θα πάρει τη θέση τους, όταν αυτοί θα λείψουν.
Οργανωτής όλης αυτής της δουλειάς είναι το Κόμμα, που ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του ηλικιωμένου και έμπειρου ανώνυμου καθοδηγητή. Η κομματική ηλικία του - καθόλου τυχαία - ταυτίζεται με τα χρόνια της μέχρι τότε ζωής του Κομμουνιστικού Κόμματος (1918 - 1944): «Εικοσιπέντε χρόνια αγώνα και θυσίας δεν πήγαν χαμένα. Πεθαίνω σαν άνθρωπος... Για μια δίκαιη κοινωνία...» λέει, όταν μαθαίνει για την επικείμενη εκτέλεση των 200 κομμουνιστών. Αυτός, δηλαδή το Κόμμα, είναι που - έχοντας στήσει έναν παράνομο μηχανισμό άμεσης πληροφόρησης για τα επίκαιρα πολιτικά γεγονότα - εμψυχώνει τους κρατούμενους με τις ειδήσεις για την προέλαση του Κόκκινου Στρατού και τις επιτυχίες των ΕΑΜικών και ΕΛΑΣίτικων δυνάμεων ενάντια στα κατοχικά στρατεύματα. Αυτός πάλι, με τις εύστοχες παρεμβάσεις του και τις νηφάλιες συμβουλές του, στηρίζει κάθε βήμα τους, εμποδίζοντάς τους να λυγίσουν, αποτρέποντας ακόμη και τον ίδιο τον Σουκατζίδη να παραιτηθεί από διερμηνέας, κάτω από την αφόρητη συνειδησιακή πίεση του σκληρού και άχαρου, μα καίριου αυτού ρόλου.
Ολοι οι ήρωες του Χαϊδαρίου, άλλωστε, αποδίδονται ρεαλιστικά στην ταινία. Δεν δείχνονται σαν υπερφυσικά, υπεράνθρωπα όντα, αλλά σαν κανονικοί, όπως κι εμείς άνθρωποι, υποφέρουν, λαχταρούν τις μικροχαρές, ερωτεύονται, παλεύουν με τις αντιφάσεις τους, αγαπούν με πάθος τη ζωή και γι' αυτό πεθαίνουν γι' αυτήν. Για να την ημερέψουν, να την ομορφύνουν.
Η ταινία, λιτή και αφαιρετική, δείχνει απλή και ευκολοδιάβαστη, μα δεν καταναλώνεται εύκολα στο σύνολό της. Μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση και απόλαυσή της έχει απαιτήσεις για οξυμένη παρατηρητικότητα, ιστορική γνώση και κινητοποίηση της σκέψης. Για παράδειγμα, χρειάζεται ένταση της προσοχής για να αντιληφθεί κανείς την αντίθεση ανάμεσα στους ανοργάνωτους κρατούμενους - που με σκοπό τον τέλειο εξευτελισμό τους οδηγούνται με τα εσώρουχα στην εκτέλεση, ένας τους μάλιστα εκλιπαρεί κλαίγοντας να τον λυπηθούν - και στους διακόσιους κομμουνιστές, που την παραμονή της εκτέλεσής τους πλένονται, χτενίζονται, φορούν τα «καλά» τους και ρίχνονται σε ένα τρικούβερτο, ολονύχτιο χορό, περιφρονώντας κι εξευτελίζοντας όχι μόνο τους κατακτητές, αλλά τον ίδιο το θάνατο. Με τα πρόσωπα σκοτεινά μέσα στην τρομερή τους προσπάθεια, αδέκαστα όμως και αποφασισμένα, και τα κορμιά συντονισμένα στο ρυθμό λεβέντικων παραδοσιακών τραγουδιών, σαν άξιοι κληρονόμοι της προγονικής φωτιάς για ανυποταγή, φεύγουν πάνοπλοι για την εκστρατεία της ζωής ενάντια στο θάνατο, σ' αυτήν τη συγκλονιστική σκηνή της ταινίας.
«Πρωτομαγιά. Γειά σας όλοι. Πάμε στη μάχη», όπως έγραφε στο τελευταίο του σημείωμα ένας ακόμη εκτελεσμένος ήρωας της Καισαριανής. Και πραγματικά, στη σκηνή της εκτέλεσης, θα ταίριαζε μια πιο επική κινηματογραφική έκφραση αυτού του ηρωισμού, γιατί τέτοιος και μόνο τέτοιος ήταν στην πραγματικότητα, μεγαλειώδης και επικός. Οι κομμουνιστές του Χαϊδαρίου, διαλεχτά στελέχη του πιο συνειδητού τμήματος της εργατικής τάξης, ήξεραν πως δεν ήταν τυχαία η επιλογή τους για εκτέλεση, ούτε η μέρα που αυτή πραγματοποιήθηκε. Ηξεραν όλοι τους ότι αυτήν την κρίσιμη ώρα δεν είχαν κανένα δικαίωμα να εκφράσουν την ατομικότητά τους. Με την υποδειγματική στάση τους όφειλαν να στείλουν μήνυμα όχι μονάχα στην οικογένειά τους, ούτε καν μόνο στον ελληνικό λαό, που μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ μάχονταν ολοένα και πιο αποφασιστικά το φασίστα κατακτητή, αλλά στην παγκόσμια εργατική τάξη. Είναι το μήνυμα της αναπότρεπτης νίκης της στον τιτάνιο κι ασυμφιλίωτο αγώνα της, που θα καταργήσει τη βαρβαρότητα της ταξικής αδικίας και εκμετάλλευσης, όποια έκφραση κι αν αυτή παίρνει. Το μήνυμα της ακλόνητης βεβαιότητάς τους ότι το ιδανικό της κοινωνικής απελευθέρωσης δεν αποτελεί ουτοπία, αλλά επιστημονικά θεμελιωμένη και πρακτικά επιβεβαιωμένη αναγκαιότητα της ιστορίας. Αυτή η βεβαιότητα έθρεψε τέτοιους γενναίους επαναστάτες και θα εξακολουθεί πάντα ν' αναθρέφει, ώσπου η ανθρωπότητα να εξανθρωπιστεί. Η εικόνα της τελευταίας ομάδας των εκτελεσμένων, που πέφτουν στη γη με αλύγιστη την υψωμένη σιδερένια τους γροθιά, αυτό είναι το τελευταίο σημείωμα των διακοσίων, η διαθήκη που μας εμπιστεύτηκαν.
Στα πλούσια συναισθήματα που διεγείρει η ταινία, σπουδαία είναι η συμβολή των ηθοποιών και ειδικά του πρωταγωνιστικού δίδυμου, του Ανδρέα Κωνσταντίνου στο ρόλο του Ναπολέοντα Σουκατζίδη και του Αντρέ Χένικε στο ρόλο του Καρλ Φίσερ, ενώ καθόλου δεν υπολείπεται και η ερμηνεία του Τάσου Δήμα στο ρόλο του «καθοδηγητή».

Σχολιο.- Στην ταινια αναφερεται οτι πηραν κομμουνιστές. Στο τελος ενας απο τους εκτελεσθεντες. Φωναζει για τον Κουμμουνισμο  μεχρι τον θανατο. Ειναι ορατο οτι ειναι κουμμουνιστες και αντιφασιστες .Εκλαιγε ο κοσμος μεσα στην αιθουσα. Νεα παιδια βγαιναν με κατακκοκινα ματια
Σχολιο.- Στην προκειμένη περίπτωση, δεν ισχύουν οι επικρίσεις ότι ο Βούλγαρης αποκρύπτει την κομμουνιστική ιδεολογική ταυτότητα των εκτελεσμένων της Πρωτομαγιάς του 1944. Ούτε θα μπορούσε να επικριθεί γιατί δεν αναφέρει -όπως θα έπρεπε να κάνει ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ, αλλά όχι οπωσδήποτε και ένα καλλιτεχνικό έργο- ότι οι 187 απ' αυτούς ήταν μέλη του ΚΚΕ, οι 8 τροτσκιστές και οι 5 αρχειομαρξιστές.
Η κριτική που μπορεί να ασκηθεί αφορά αποκλειστικά και μόνο στην αντικατάσταση της λέξης "κομμουνιστές" με τη λέξη 'Έλληνες" στη γερμανική ανακοίνωση για την απόφαση της εκτέλεσης των 200. Επειδή η ανακοίνωση αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο, θεωρείται πλαστογράφηση της ιστορίας ο συγκεκριμένος χειρισμός.
Όταν η αναφορά γίνεται σε κάποιο πολύ συγκεκριμένο ιστορικό ντοκουμέντο, δεν υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος να παραλλάξει κάποιος το περιεχόμενό του. Φαντάζεσαι, π.χ., να γυριζόταν ταινία για τον ΕΛΑΣ και στον όρκο του ελασίτη, αντί για την αναφορά στην εθνική απελευθέρωση, να γινόταν λόγος για τον σοσιαλισμό; Με τον ισχυρισμό του σκηνοθέτη πως ούτως ή άλλως για τον σοσιαλισμό αγωνίζονταν αυτοί οι άνθρωποι;



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Τραγκας. «Οι αριστεροι εκαναν θηριωδιες και μετα και οι δεξιοι εκαναν θηριωδιες».
Όχι Γιωργη, θηριωδιες εκανε γνωστος καταδοτης και μαυραγορητης στην Κουμουνδουρου, που δηλωνε γυναικολογος, αλλα εκανε πολυκατοικια στην κατοχη. Ο Γιαννης. Ο πατερας σου. Ενταξει?



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



Δεν ξεχνάμε... Δεν συγχωρούμε! 61 χρόνια από τη σφαγή στην Kafr Kassem...

Στις 29 Οκτώβρη 1956, στρατιώτες του σιωνιστικού ισραηλινού ναζιστικού καθεστώτος εισβάλουν στο Παλαιστινιακό χωριό Kafr Kassem (12 μόλις χιλιόμετρα από το σημερινό Τελ Αβιβ) και σφάζουν48 μικρά παιδιά και γυναίκες...
Μια γενοκτονία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τη συμπαράσταση της "πολιτισμένης" δύσης...



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΟΥΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗΣ
''Παιδιά άνω των τριών ετών εισάγονται σε ιδρύματα παιδικής μέριμνας που λειτουργούν υπό την εποπτεία των Υπουργείων Υγείας και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, εφόσον στερούνται του κατάλληλου συγγενικού περιβάλλοντος".
Τρίτο Ράιχ; Ελλάδα του Εμφυλίου;
Όχι! Νέος σωφρονιστικός νόμος Κοντονή!
Αυτού, που διέταξε το ξεγύμνωμα γυναικών και τον βασανισμό τους όταν διαμαρτυρήθηκαν για τον θάνατο συγκρατούμενής τους, στην οποία αρνήθηκε τη νοσηλεία. Αυτού που, επαναφέροντας τον κολπικό έλεγχο των φυλακισμένων γυναικών, θεσμοποιεί και την πρακτική που ακολουθήθηκε στην περίπτωση του 6χρονου παιδιού της Ρούπα, και δεν πέρασε λόγω των αντιδράσεών μας.
Υποθέτω πως αυτό το κάθαρμα θα στιγματιστεί ως φασίστας από το κίνημα δικαιωμάτων και ως μισογύνης από το γυναικείο κίνημα.
Υποθέτω πως η Αριστερά θα απαιτήσει την άμεση παραίτηση του φασίστα μισογύνη.



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ΚΟΛΠΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ. ΤΟΝ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΜΙΣΟΓΥΝΗΣ ΚΟΝΤΟΝΗΣ. ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΤΡΙΓΥΡΩ ΣΙΩΠΗ!
Από τη Σαββατούλα Καλπακίδου, που ξέρει από φυλακές. Το αναδημοσιεύω, μπας και κάτι νιώσουν εκείνοι που με εγκαλούν γιατί "έχω ξεφύγει". Εκείνοι που ο "ρεαλισμός" τους δεν τους αφήνει να βγάλουν λέξη κατά του Κοντονή.
Αλλά το αναδημοσιεύω και για όλους τους άλλους, που σιωπούν.  Που δυσφορούν με την επιμονή μου να υπενθυμίζω πως διέταξε το ξεγύμνωμα γυναικών και τον βασανισμό τους, όταν διαμαρτυρήθηκαν για τον θάνατο καρκινοπαθούς συγκρατούμενής τους, της οποίας τη νοσηλεία είχε αρνηθεί.
Ο λόγος στη Σαββατούλα:
"Ο κολπικός έλεγχος στην φυλακή είχε καταργηθεί πριν λίγα χρόνια. Η Κατερίνα Γκουλιώνη είχε κάνει τεράστιο αγώνα για αυτό και πέθανε μυστηριωδώς κατά τη μεταγωγή της στην Κρήτη.
Παρ' όλο τον εξευτελισμό που δέχονται οι κρατούμενες όταν μπαίνουν στη φυλακή... αφού σε ξεντύνουν τελείως μπροστά στην κάθε υπάλληλο και σε βάζουν να σκύβεις, να βήχεις, να γυρίζεις και να ανοίγεις τον πισινό σου (δεν τους φτάνει η τόση ταπείνωση), τώρα μέσω του καινούργιου σωφρονιστικού επανέρχεται ο κολπικός έλεγχος, ο οποίος γίνεται από την κάθε υπάλληλο που τυχαίνει να έχει βάρδια εκείνη τη στιγμή. Είναι βιασμός και σωματικός και ψυχικός.
Αλλά γιατί σας απασχολώ με αυτά; Υπάρχουν σοβαρότερα, όπως το φόρεμα της δασκάλας στην παρέλαση. Μήνες φωνάζουμε για τις συνθήκες, για τους νόμους. Ουδείς δίνει σημασία".




-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




Ύψωμα 731, εκεί που τσακίστηκε η Ιταλική επίθεση στην Πίνδο – Ο ήρωας ταγματάρχης που οι εθνικόφρονες έστειλαν εξορία
Τις πρώτες δυόμισι ώρες της επίθεσης ρίχτηκαν 100.000 βόμβες στο μικρό ύψωμα. Κάθε δευτερόλεπτο, έπεφταν 11 βλήματα. Στο τέλος της επίθεσης το «Ύψωμα 731» είχε φαγωθεί κατά πέντε μέτρα. Είχε γίνει «Ύψωμα 726».

Γραφείο Μπενίτο Μουσολίνι, Ρώμη, αρχές Μαρτίου 1941
Ο «Ντούτσε» έκλεισε με δύναμη το μαύρο βαρύ ακουστικό τού τηλεφώνου του. Τα χέρια του έτρεμαν από την ένταση. Σηκώθηκε από το τεράστιο δρύινο γραφείο του και πήγε προς το παράθυρο. Προέταξε με τον γνωστό του τρόπο το πηγούνι του, πήρε βαθιά αναπνοή και φούσκωσε, όπως έκανε στις ομιλίες του στο πλήθος. Ύστερα, εντελώς ξαφνικά, σαν να είχε δεχτεί γροθιά στο στομάχι, ξεφούσκωσε, οι ώμοι του βάρυναν και περπάτησε άλλη μια φορά γύρω από το γραφείο του. Κάθισε βαριά στην καρέκλα. Χαμήλωσε το κεφάλι του και πέρασε τις παλάμες του επάνω από το φαλακρό κρανίο του, που είχε αρχίσει να ιδρώνει. Μόλις είχε δώσει μια βαριά υπόσχεση στον σύμμαχό του, Αδόλφο Χίτλερ: «Μέχρι το τέλος της άνοιξης θα κάνω παρέλαση στην Αθήνα».
Όταν κόπασε λίγο η οργή του, πάτησε το κουμπί ενδοσυνεννόησης με τη γραμματεία του και σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μελανοχίτωνας φρουρός χτύπησε την πόρτα και μπήκε μέσα. «Φραντσέσκο, πες να μου φέρουν έναν εσπρέσο. Ααα και πού είσαι; Πες να ετοιμάσουν το αεροπλάνο μου». Σε λίγες ώρες ο Μπενίτο Μουσολίνι, ο φασίστας, ο νέος Καίσαρας, ο άνθρωπος που οραματιζόταν τη Μεσόγειο σαν «Mare Nostrum», πετούσε με προορισμό τις ιταλικές θέσεις στα σύνορα της Αλβανίας με την Ελλάδα.

Ύψωμα 731, αμπρί διοικήσεως
Ο ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς, με περγαμηνές από τον μικρασιατικό πόλεμο, καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα. Κάτι δεν του άρεσε. Η ξαφνική σιγή των Ιταλών τον είχε βάλει σε σκέψεις. Χωρίς να φορέσει το πανωφόρι του, βγήκε έξω από το αμπρί του και άρχισε να επιθεωρεί τις θέσεις άμυνας στο ύψωμα.
Το βουνό βρισκόταν 20 χιλιόμετρα βόρεια της Κλεισούρας και είχε καταληφθεί από τον Ελληνικό Στρατό τον χειμώνα του 1941. Το συγκεκριμένο ύψωμα ήταν ένα καρφί στο «μάτι» της ιταλικής πολεμικής μηχανής. Όσο παρέμενε σε ελληνικά χέρια κάθε προσπάθεια των Ιταλών ήταν καταδικασμένη. Εάν έπεφτε, τότε άνοιγε ο δρόμος για την υπόλοιπη Ελλάδα. Είχε υψόμετρο 731 μέτρα και όπως είθισται η γεωγραφική υπηρεσία το είχε ονομάσει «Ύψωμα 731».
Ο ταγματάρχης φώναξε δυο λοχαγούς του και άρχισε να δείχνει με το δάχτυλό του διάφορα σημεία και να δίνει οδηγίες. Εκείνοι, που δεν είχαν καταλάβει για τι πράγμα μιλούσε, απλά σημείωναν και κουνούσαν καταφατικά το κεφάλι τους. «Θέλω να ενισχυθεί η άμυνα σε αυτό το αντέρεισμα. Σε αυτή τη ραχούλα να στηθεί ένα πολυβόλο που θα διασταυρώνει πυρά με εκείνο το πολυβόλο μας. Εδώ και εδώ να βάλλουν οι όλμοι μας. Και όλοι, μα όλοι να σκάψουν ορύγματα βάθους 80 εκατοστών και να μπουν μέσα για να είναι προφυλαγμένοι…».
Ο ταγματάρχης Κασλάς είχε δημιουργήσει στο μυαλό του ένα περίφημο σχέδιο άμυνας και τώρα το έστηνε όχι επί χάρτου, αλλά στην πραγματικότητα. Γνώριζε ότι οι φαντάροι και οι αξιωματικοί του ήταν διαλυμένοι και καταβεβλημένοι, όπως και εκείνος, αλλά πολύ περισσότερο γνώριζε ότι το ύψωμα δεν έπρεπε να πέσει ακόμη και εάν όλοι οι υπερασπιστές του σκοτώνονταν.
Ο ταγματάρχης Κασλάς εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκε. Έφαγε μαζί με τους υπόλοιπους στρατιώτες σαν απλός φαντάρος και στη συνέχεια κλείστηκε στο αμπρί του και μελέτησε τους χάρτες. Σχεδίασε κάθε πιθανό σενάριο, καλό ή κακό, προκειμένου να μην πέσει το ύψωμα. Έφτιαξε στο μυαλό του κάθε εναλλακτική λύση για να αποτρέψει την ιταλική επίθεση. Πριν ακόμη χαράξει, βγήκε έξω σαν να ήθελε να αποτυπώσει στο μυαλό του όλη εκείνη την απίστευτη ομορφιά της πλάσης.
Λίγα λεπτά αργότερα, ξεκινούσε η περίφημη ιταλική «Εαρινή Επίθεση» με τον ίδιο τον Μουσολίνι να επιβλέπει. Τα ιταλικά κανόνια άρχισαν να ξερνούν φωτιά. Οι ελληνικές θέσεις δέχονταν ένα πρωτόγνωρο σφυροκόπημα. Θύμιζε τα «μπαράζ» του πυροβολικού στα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Κάθε ένα δευτερόλεπτο που περνούσε επάνω στο βουνό έσκαγαν 11 βλήματα. Καπνός, σκόνη, ουρλιαχτά, διαμελισμένα κορμιά, μυρωδιά από καμένη σάρκα, μπαρούτι, συνέθεταν ένα σκηνικό κολάσεως.
Ο Κασλάς δίπλα στον ασυρματιστή του ούρλιαζε για να ακουστεί: «Στείλε: Δεχόμαστε σφοδράν επίθεσιν. Αντέχουμε». Ο ταγματάρχης ήταν αποφασισμένος να μην αφήσει τους Ιταλούς να πατήσουν στο «731». Κατάμαυρος από την κάπνα και τις λάσπες φώναξε τους αξιωματικούς του και στα γρήγορα, μέσα στο αμπρί του, έδωσε τη διαταγή του προς τους διοικητές των λόχων του 5ου τάγματος Πεζικού Τρικάλων: «Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων. Ουδείς θα κινηθή προς τα οπίσω. Εμψυχώσατε άνδρας σας και τονώσατε το ηθικόν των. Προμηνύεται λυσσώδης επίθεσις του εχθρού, η οποία οπωσδήποτε θα αποκρουσθή και θα συντριβή. Τηρήσατέ με ενήμερον τακτικής καταστάσεως. Επαναλαμβάνω, τότε μόνον θα διέλθη ο εχθρός εκ της τοποθεσίας μας, όταν αποθάνωμεν άπαντες επί των θέσεών μας».
Οι στιγμές, τα λεπτά, οι ώρες του σφοδρού βομβαρδισμού περνούσαν βασανιστικά αργά. Μέσα στα ορύγματα οι φαντάροι σιωπηλοί, δεν μπορούσαν να αντιδράσουν στις βόμβες που έσκαγαν δίπλα τους. Τα βλήματα σκορπούσαν τον θάνατο και τη θλίψη. Οι στρατιώτες έβλεπαν τους συναδέλφους και φίλους τους να κομματιάζονται, ένιωθαν το αίμα τους καυτό να τους πιτσιλάει. Και όσο συνέβαινε αυτό, τόσο η οργή τους ξεχείλιζε και έσφιγγαν περισσότερο το όπλο τους.
Ο Ιταλός διοικητής Πυροβολικού, Καβαλέρο, από την Τρεμπεσίνα, όπου ήταν τα κανόνια, σίγουρος πλέον ότι δεν είχε μείνει άνθρωπος ζωντανός έπειτα από τέτοιο βομβαρδισμό, έγνεψε στον Ντούτσε, που παρακολουθούσε από κοντά, ότι πλέον το Πεζικό μπορεί να καταλάβει το ύψωμα. Οι Ιταλοί στρατιώτες καθώς πλησίαζαν αντίκρισαν ένα θέαμα που τους έκανε να μείνουν με το στόμα ανοιχτό. Το γεμάτο δέντρα βουνό είχε μείνει φαλακρό. Τα συρματοπλέγματα είχαν καταστραφεί, τα χαρακώματα δεν υπήρχαν. Ήταν πλέον και εκείνοι σίγουροι ότι θα καταλάμβαναν εύκολα το ύψωμα.
Την ίδια στιγμή μέσα στο αμπρί του ταγματάρχη, ο ασυρματιστής, του έδωσε να διαβάσει το τηλεγράφημα από τον συνταγματάρχη Κετσέα: «Επί των θέσεών σας θ’ αμυνθήτε μέχρις εσχάτων. Η Πατρίς, η Ανωτάτη Διοίκησις απαιτεί να κρατήσητε ψηλά την τιμήν των όπλων».
Ο Δημήτρης Κασλάς, που δεν σταμάτησε να δίνει διαταγές, έγνεψε στον ασυρματιστή του: «Στείλε: οτιδήποτε και αν συμβή δεν θα εγκαταλείψωμεν το 731 και έχω πεποίθησιν ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί».
Η πεποίθησή του έγινε πραγματικότητα. Αν και είχαν καταστραφεί τα ελληνικά κανόνια επάνω στο ύψωμα, αν και είχαν καταστραφεί τα πυροβόλα, οι όλμοι και τα βαριά όπλα, ο Κασλάς έδωσε διαταγή προς τους φαντάρους να μην κουνηθούν από τις θέσεις τους και να μην πυροβολήσουν τους σχεδόν ακάλυπτους Ιταλούς μέχρι το σύνθημά του. Και όταν οι Ιταλοί έφτασαν κοντά, ο ταγματάρχης φώναξε «πυρ» και μια δεύτερη πύλη της κολάσεως άνοιξε, αυτή τη φορά για εκείνους.
Με χειροβομβίδες, πολυβόλα, αυτόματα, οι Έλληνες φαντάροι θέριζαν τους Ιταλούς που ακάλυπτοι δεν είχαν πού να κρυφτούν. Ήταν μια πραγματική σφαγή για τους άνδρες του Μουσολίνι. Τα νεύρα είχαν τεντωθεί τόσο, που κάποιες ομάδες Ιταλών που σήκωναν τα χέρια για να παραδοθούν εκτελέστηκαν την ίδια στιγμή.
Ο ταγματάρχης Κασλάς υπερασπίστηκε με τους στρατιώτες του το «Ύψωμα 731» με αυταπάρνηση. Η «Εαρινή Επίθεση» του Μουσολίνι έσπασε στους βράχους ενός βουνού που είχε ύψος 731 μέτρα. Τα βράδια ιταλικά αεροπλάνα πετούσαν επάνω από το καραφλό βουνό και έριχναν προκηρύξεις. Ο Κασλάς έγραψε στο ημερολόγιό του: «Προς το εσπέρας νομίζουν ότι θα κλονίσουν το ηθικόν των στρατιωτών μας, ρίπτουν δι’ αεροπλάνων χιλιάδας προκηρύξεις, καλούν τους στρατιώτας μας να ρίψουν τα όπλα και να σπεύσουν να παραδοθούν. Αι προκηρύξεις αυταί μόνον γέλωτα προσέφερον εις τους ηρωικούς οπλίτας». Ο Μουσολίνι έφευγε ταπεινωμένος. Σε λίγες εβδομάδες θα χρειαζόταν ο σύμμαχός του, ο Χίτλερ, να επέμβει για να τον σώσει από την καταστροφή.
Στον ταγματάρχη Κασλά, που κράτησε το «Ύψωμα 731» και απέκρουσε μέσα σε τρεις μέρες 18 μεγάλες επιθέσεις από Πυροβολικό, Αεροπορία, άρματα μάχης και επίλεκτες ιταλικές μονάδες πεζικού, απονεμήθηκαν τα εξής: Χρυσούν Αριστείο Ανδρείας, Πολεμικός Σταυρός Γ’ Τάξεως, Αργυρούς Σταυρός του Β’ Τάγματος, Μετάλλειον στρατιωτικής αξίας Δ’ Τάξεως. Οι Ιταλοί άφησαν στους πρόποδες του υψώματος 12.000 νεκρούς.


Καλοκαίρι 1943, Βόλος, χωριό Πουρί
Ο ήρωας ταγματάρχης του «731» είχε επιστρέψει στην ησυχία τού χωριού του. Καθημερινά ασχολούνταν με τις αγροτικές δουλειές, αλλά κάτι μέσα του δεν τον άφηνε να κοιμηθεί και να ησυχάσει. «Πρέπει να βγω στο βουνό. Πρέπει να πολεμήσω τους κατακτητές», σκεφτόταν και μια μέρα παρουσιάστηκε στον ΕΛΑΣ. Εντάχθηκε στη XVI Μεραρχία. Οι οργανωτικές του ικανότητες, η οξύνοιά του, το θάρρος του και η τακτική του στις μάχες δεν άργησαν να τον φέρουν ως στρατιωτικό διοικητή του 52ου Συντάγματος.
Οι μάχες που έδωσε φορώντας το… δίκοχο του ΕΛΑΣ ήταν πολλές. Έδρασε κυρίως στην περιοχή της κοιλάδας του Σπερχειού και σε κάθε σύγκρουση που είχε με τα γερμανικά στρατεύματα άφηνε πίσω του μόνο νεκρούς στρατιώτες που φορούσαν τις στολές με τη νεκροκεφαλή και τους δυο κεραυνούς στο πέτο.
Μερικές από αυτές εναντίον του κατακτητή αλλά και των ντόπιων συνεργατών του: στο Βλάσδο (Μοσχάτο) Καρδίτσης στις 7 Μαρτίου 1944, στον Μεσενικόλα Καρδίτσης στις 18 Μαρτίου 1944, στο Παλιούρι Φθιώτιδος στις 12 Απριλίου 1944, στην περιοχή Μακρακώμης - Σπερχειάδος από τις 11-14 Ιουνίου και στις 18 Ιουνίου 1944. Απέκρουσε με πείσμα και έκανε να πληρώσουν ακριβά οι Γερμανοί τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τους εναντίον των ανταρτών, στην κοιλάδα του Σπερχειού στις 7-20 Αυγούστου 1944. Έλαβε μέρος στη μάχη στο Λιανοκλάδι την 1η Σεπτεμβρίου 1944 και στις μάχες στην περιοχή Δομοκού στις 18-20 Οκτωβρίου 1944.
Επίσης οργάνωσε διάφορα σαμποτάζ κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε την Αθήνα με τη Βόρεια Ελλάδα, σε συνεργασία με Άγγλους κομάντος υπό τον Άγγλο ταγματάρχη Τζον Μόλγκαν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο του 1944.


19 Δεκεμβρίου 1944, Πάρνηθα, Χασιά Αττικής
Το κρύο περνούσε τα πανωφόρια και τα αμπέχονα, και έφτανε μέχρι το κόκαλο. Οι άνδρες του 52ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ βρίσκονταν κρυμμένοι με πλήρη εξάρτυση και πολεμοφόδια στο δάσος της Πάρνηθας. Ήταν όλοι τους μπαρουτοκαπνισμένοι και ετοιμοπόλεμοι. Περίμεναν απλά τη διαταγή από το αρχηγείο και θα κατέβαιναν από το Περιστέρι και τις άλλες δυτικές συνοικίες. Η κατάληψη της Αθήνας και η εξολόθρευση όλων των συνεργατών των Γερμανών που απολάμβαναν την κάλυψη της κυβέρνησης και κοιμόντουσαν σε ξενοδοχεία, δίχως να τους ενοχλεί κανείς, θα ήταν ζήτημα ωρών.
Ο στρατιωτικός διοικητής του 52ου Δημήτρης Κασλάς κοίταζε από ψηλά τα φώτα της πόλης που άναβαν και τους καπνούς από τις διάφορες συνοικίες όπου μαίνονταν οι μάχες. «Μα είναι δυνατόν. Μας έχουν εδώ από τις 30 Νοεμβρίου και αντί να μας αμολήσουν, αφήνουν τον εφεδρικό ΕΛΑΣ και την ΕΠΟΝ της Αθήνας να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Μα τι κάνουν; Κοιμούνται τέλος πάντων; Δεν βλέπουν ότι μας πετσοκόβουν εκεί κάτω; Τι κάνουμε εδώ;». Ο λοχαγός του ΕΛΑΣ που κάπνιζε το τσιγάρο του δίπλα από τον Κασλά δεν περίμενε απάντηση. Την ήξερε. Έσβησε την καύτρα με το σαλιωμένο δάχτυλό του και γύρισε πίσω.
Μια απλή διαταγή και η ροή της ιστορίας θα είχε αλλάξει. Μια διαταγή που δεν δόθηκε στην ώρα της. Όταν έφτασε στον Κασλά και σε άλλους μπαρουτοκαπνισμένους διοικητές του ΕΛΑΣ, οι Άγγλοι είχαν γίνει ήδη κύριοι των κομβικών σημείων της πόλης, αποβίβαζαν συνέχεια στρατό από τον Πειραιά και την Ελευσίνα, και η ρομαντική περιπέτεια του βασανισμένου λαού για δημοκρατία είχε λάβει τέλος. Εκείνος ο πόλεμος ήταν προδιαγεγραμμένο από την αρχή να χαθεί.


Επίλογος
Ο ήρωας ταγματάρχης του «731», ο άνθρωπος που απέκρουσε τα στρατεύματα της Ιταλίας στο ύψωμα που δεν έπρεπε να πέσει, δεν ήταν ήρωας. Η «εθνικόφρων κυβέρνηση» τον θεώρησε προδότη, Βούλγαρο, συμμορίτη, κατσαπλιά. Οι συνεργάτες των Γερμανών, αλλά και οι άκαπνοι στρατιωτικοί που περνούσαν τον χρόνο τους στα μπορντέλα και τα καφενεία της Μέσης Ανατολής, όταν ο Κασλάς πολεμούσε τους κατακτητές, επέστρεψαν με τη βοήθεια των συμμάχων στα πράγματα και τον έκριναν ως «ανεπαρκή». Το υπουργείο Στρατιωτικών ζήτησε από τον Κασλά να απολογηθεί και να αποκηρύξει τη δράση του στον ΕΛΑΣ. Δεν το έκανε. Δεν πρόδωσε τους νεκρούς στρατιώτες του. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας ο ταγματάρχης Δημήτρης Κασλάς υπάχθηκε στον β’ πίνακα των αξιωματικών, χαρακτηρισμένος ως «επικίνδυνος με υποψία ότι θα στελέχωνε τον ΔΣΕ». Ο δρόμος που έπρεπε να πάρει ήταν ένας: Εξορία.
Τον αποστράτευσαν «αυτεπαγγέλτως». Του ξήλωσαν τα γαλόνια. Ο Κασλάς ουδέποτε υπέγραψε δήλωση μετάνοιας. Έμεινε στην εξορία επί τρία χρόνια. Το 1948 αφέθηκε υπό περιοριστικούς όρους ελεύθερος.


Τρίκαλα, 1950
Στην πλατεία Ρήγα Φεραίου της πόλης κυκλοφορούσε άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Δυο καλοντυμένοι θαμώνες του ιστορικού καφενείου «Πανελλήνιον», που απολάμβαναν τον καφέ τους, τον είδαν να περνά και δεν του έδωσαν σημασία. Μια παρέα νεαρών, όμως, σηκώθηκε από το τραπέζι της και λίγο έλειψε να πετάξει κάτω τους καφέδες και τα νερά. Έτρεξε προς τον άγνωστο άνδρα και του έκλεισε τον δρόμο.
«Κύριε ταγματάρχα, εσείς;» του είπε ο ψηλότερος της παρέας. «Κύριε ταγματάρχα μας, κύριε Κασλά, πολεμήσαμε μαζί στο ‘‘731’’» του είπαν οι τρεις φίλοι με μια φωνή και στάθηκαν προσοχή μπροστά του. «Μας σώσατε τη ζωή. Σας ευγνωμονούμε για όσα κάνατε για εμάς. Πάντα θα σας ευγνωμονούμε. Και εμείς και τα παιδιά μας».
Ένας αραμπάς πέρασε από δίπλα τους και έκαναν στην άκρη. Ο άγνωστος άνδρας, τους κοίταξε βαθιά και τους τρεις. Ήθελε να τους χαιρετίσει, να τους αγκαλιάσει. Δεν το έκανε. Σήκωσε τον γιακά από το παλτό του, και τους είπε ευγενικά: «Συγγνώμη, κύριοι, δεν καταλαβαίνω τι λέτε. Μάλλον με μπερδεύετε με κάποιον άλλον. Κάνετε κάποιο λάθος. Καλή σας ημέρα» και απομακρύνθηκε.
Ο άγνωστος με τον υψωμένο γιακά και το καπέλο, όταν έστριψε στην πρώτη γωνία που βρήκε μπροστά του, κοντοστάθηκε να πάρει ανάσα. Έκλαψε βουβά, με αναφιλητά. Ύστερα σκούπισε τα δάκρυά του και συνέχισε τον δρόμο του. Ο άγνωστος άνδρας πέθανε το 1966. Τον πρόδωσε η καρδιά του στα 65 του χρόνια, όπως τον πρόδωσε η πατρίδα του…
Το 1985 ο Δημήτριος Κασλάς, μετά θάνατον, προήχθη σε ταξίαρχο.