Αφιερώστε 30 δευτερόλεπτα για να διαδώσετε το μήνυμα Δώστε πίσω στη Βενεζουέλα τον χρυσό της!
Εκστρατεία Αλληλεγγύης στη Βενεζουέλα
Venezuela - Keir Starmer, Give Venezuela Back Its Gold
Είμαστε πλέον απίστευτοι 13.198 - ευχαριστούμε που υπογράψατε και συνεχίστε την δυναμική κοινοποιώντας το τώρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Καταδικάζουμε την απόφαση της Τράπεζας της Αγγλίας να συνεχίσει να αρνείται να επιστρέψει στη Βενεζουέλα δισεκατομμύρια δολάρια χρυσού που έχει καταθέσει εκεί, αξίας τουλάχιστον 3,5 δισεκατομμυρίων λιρών (ή 4,74 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ).
Αυτό αποτελεί μέρος των σκληρών διεθνών οικονομικών κυρώσεων κατά της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες, οι οποίες έχουν προκαλέσει ανυπολόγιστα βάσανα στον λαό αυτής της χώρας.
Ο χρυσός της Βενεζουέλας που είναι κατατεθειμένος στην Τράπεζα της Αγγλίας είναι ιδιοκτησία του λαού της Βενεζουέλας, όχι των βρετανικών τραπεζών. Η παρεμπόδιση της επιστροφής του βλάπτει μόνο τους φτωχότερους στην κοινωνία της Βενεζουέλας.
Καλούμε τη βρετανική κυβέρνηση να ενεργήσει έντιμα και να καταστήσει σαφές στην Τράπεζα της Αγγλίας ότι αυτός ο χρυσός πρέπει να επιστραφεί στους νόμιμους κατόχους του - τον λαό της Βενεζουέλας.
https://www.change.org/p/keir-starmer-give-venezuela-back-its-gold/u/34666338?cs_tk=Ay8JYCjrZWylANedGWoAAXicyyvNyQEABF8BvDc3NjQ0OGVlOWY0NjNlNDUzMzM3MTM3Yzc0YTljNTFjODczNWJmMDlmMzc4NzY0M2ZjMmIxNDVlYWIxZGRiZjY%3D&utm_campaign=f67f815d0b484cdc85bcf84045f3a2a2&utm_content=sunrise_v1_0_4&utm_medium=email&utm_source=petition_update&utm_term=cs
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-Νομίζω πως το έχετε εμπεδώσει πλέον πως δεξιά, αριστερά και λοιποί συγγενείς διαφέρουν μόνο στα λόγια. Στις πράξεις, μια φορά στην εξουσία, εφαρμόζουν πιστά το ίδιο εγχειρίδιο διακυβέρνησης, υπαγορευμένο από ξένα κέντρα εξουσίας, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη όσους τους ψήφισαν.
-Μaria Denaxa
-Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο παρουσιάστηκε το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, που επιχειρεί να κάνει τη δική της προσπάθεια στην πολιτική με αφορμή την απώλεια της μονάκριβης κόρης της και με απώτερο σκοπό να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη και την ισονομία που η αισθητή έλλειψη τους -μαζί με όλα τα κακώς κείμενα της χώρας- αφαίρεσαν τη ζωή του παιδιού της.
-Η Καρυστιανού δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός και είναι αλήθεια πως δεν τηρεί όλες εκείνες τις προδιαγραφές της ηγετικής φυσιογνωμίας. Θα έλεγα πως είναι ένας θηλυκός Δον Κιχώτης της πολιτικής, που έχει άγνοια κινδύνου και μόλις τώρα καταλαβαίνει τη σαπίλα με την οποία πάει να τα βάλει.
-Μια καλοοργανωμένη σαπίλα που χρηματοδοτεί από ΜΜΕ μέχρι τρολ στο διαδίκτυο, για να κάνουν την τρίχα - τριχιά, να της κολλήσουν ετικέτες όπως αυτήν της αντισυστημικής, της ακροδεξιάς για το ατόπημα με τις αμβλώσεις και για όσους από αυτόν τον χώρο την προσέγγισαν είτε για μια φωτογραφία είτε για μια συνεργασία· της «ρωσοψέκ», επειδή στο πλευρό της βρέθηκε ο συνάδελφος Θανάσης Αυγερινός και ο επιχειρηματίας από την Αγία Πετρούπολη, ή της «θεούσας», επειδή η δικηγόρος της αλλά και η ίδια, μετά την τραγωδία που βίωσε, έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τη θρησκεία. Και αναρωτιέμαι πού είναι το κακό για έναν εκκολαπτόμενο πολιτικό, είτε είναι χριστιανός, μουσουλμάνος ή βουδιστής, να εξασκεί την πίστη του, από τη στιγμή που ξεκάθαρα ο σκοπός του δεν είναι ο προσηλυτισμός…
-Αλλά το σύστημα χτυπάει όποιον τολμά να του σηκώσει ανάστημα, ακόμη κι αν αυτό γίνεται με αδέξιο ή ερασιτεχνικό τρόπο, παρόλο που αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Κι έτσι τα ανθρωπάκια του συστήματος που έχουν ψάξει μέχρι και πόσα ευρώ κάνει η κιλότα που φοράει η Καρυστιανού, αναρωτιούνται πονηρά πού βρίσκει τα λεφτά, παραλείποντας να πουν πως πρόκειται για μια εργαζόμενη γιατρό, ενώ πετάνε πυροτεχνήματα για μάγισσες, χαρτορίχτρες και offshore.
-Κάπου όπα, όμως!
-Γιατί δεν αναρωτιούνται με την ίδια εμμονή για τα πόμολα της χώρας που έφαγαν οι επαγγελματίες πολιτικοί…Οι κατ’ επανάληψη σωτήρες της Ελλάδας, που μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής;
-Γιατί δεν αναρωτιούνται πώς από τη μια ημέρα στην άλλη κόπροι που δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο στη ζωή τους απέκτησαν πλούτο και ακίνητα που θα ζήλευε και ο Ωνάσης;
-Γιατί δεν επικρίνουν άριστους και δήθεν σωτήρες για τις θηλιές των μνημονίων, για την εξαΰλωση της χώρας από τα μεγαλοσυμφέροντα, για τις σκανδαλάρες τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ;
-Γιατί δεν σχολιάζουν πως κατάντησε η χώρα αποικία των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Ισραήλ…
-Ξαφνικά όλοι αυτοί που βγήκαν να πουν το επικριτικό "κοντό και μακρύ" τους είναι σαν να μας λένε πως όλοι οι πολιτικοί που πήραν μέχρι σήμερα το δαχτυλίδι της εξουσίας τα έκαναν όλα καλά, δεν ήταν λαοπλάνοι, καθόλου λαμόγια και τους δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης! Τι πιο σιχαμένο, τι πιο γλοιώδες!
-Όπως κι αυτή η επιχείρηση επηρεασμού και προκατάληψης της κοινής γνώμης (όχι μόνο για την Καρυστιάνου αλλά και για ό,τι δεν είναι αρεστό στους χρηματοδότες) από την ξεπουλημένη πιστοποιημένα πια τέταρτη εξουσία.
-Δεν δίνω λευκή επιταγή στη Μαρία Καρυστιανού και σε καμία Καρυστιανού. Βασικά δεν δίνω σε κανέναν, γιατί έχω επιλέξει να είμαι απέναντι σε κάθε είδους εξουσία, ώστε να μπορώ να εκφράζω ελεύθερα τη γνώμη μου χωρίς εξαρτήσεις ή δεσμεύσεις.
-Όλοι μας γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως η χώρα μας δεν έχει ανάγκη από άλλους τσαρλατάνους της πολιτικής, αλλά δεν έχει ανάγκη και από άλλους διάττοντες αστέρες που χτυπάνε τα νταούλια του λαικισμού και της κάλπικης ελπίδας.
-Όμως, από τη στιγμή που η Καρυστιανού αποφάσισε να μπει σε αυτή τη μάχη, πρέπει να αφεθεί να κάνει την προσπάθειά της και να κριθεί αυστηρά από τα έργα και τις πράξεις της, όπως κρίθηκαν ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης και ποσοι άλλοι...κι όχι να καταδικαστεί προκαταβολικά από το ίδιο το διεφθαρμένο σύστημα της καταστροφής επειδή νιώθει πως απειλείται.
-Αν στην τελική αυτό το σύστημα αποτελειώνει κάθε νέα προσπάθεια πριν καν σταθεί στα πόδια της, τότε είναι εγγυημένο πως ποτέ πια δεν θα μπορούμε να ελπίζουμε στην πολυπόθητη αλλαγή.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η ΑΥΤΟΨΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΝΙΚΟΥ
Από την Αλαζονεία της «Ελίτ» στην Πράξη των Πολιτών
Η χθεσινή πρώτη επίσημη εμφάνιση του Κινήματος Πολιτών «Ελπίδα για την Δημοκρατία» προκάλεσε την αναμενόμενη θύελλα αντιδράσεων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν, φυσικά, οι κάθε λογής «απολογητές του Παλαιού», οι οποίοι έσπευσαν αλαζονικά να δηλώσουν ότι «δικαιώθηκαν», ισχυριζόμενοι ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δεν έχει καμία προοπτική.
Ας κάνουμε μια ανατομία, λοιπόν, σε μερικά από τα «αντεπιχειρήματά» τους, ένα προς ένα, για να δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτά:
1. Το Παραμύθι περί «Ρωσικού Δακτύλου» και Πρακτόρων
Αποτελεί την απόλυτη ομολογία αδυναμίας του συστήματος να αντιμετωπίσει το ηθικό ανάστημα του αντιπάλου. Όταν δεν μπορείς να κατηγορήσεις μια μητέρα –που μετατράπηκε σε σύμβολο του αγώνα για την Δικαιοσύνη– για ιδιοτέλεια, συναλλαγή ή διαφθορά, το μόνο που μένει είναι να επιστρατεύσεις τον πιο φτηνό, χρεοκοπημένο μπαμπούλα: την διεθνή κατασκοπεία.
Αυτή η γελοία λάσπη είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι το παλαιοκομματικό καθεστώς δεν διαθέτει κανέναν πραγματικό αντίλογο απέναντι στην ουσία του προβλήματος. Αν η μόνη τους άμυνα απέναντι στο πάνδημο αίτημα για την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας είναι να εφευρίσκουν φαντάσματα του Κρεμλίνου, τότε η Μαρία Καρυστιανού έχει ήδη κερδίσει την ηθική μάχη.
Η ανάγκη για κάθαρση είναι ελληνική, είναι κοινωνική και δεν έχει ανάγκην από κανέναν ξένον χορηγό.
2. Η Πλάνη του «Έμπειρου Διαχειριστή»
Το μόνιμο επικοινωνιακό μοτίβο τους: «Δεν έχουν εμπειρία διοίκησης». Εδώ πρόκειται για την απόλυτη επίδειξη ελιτισμού και αλαζονείας. Οι απολογητές της εξουσίας φαίνεται να αντιλαμβάνονται το κράτος σαν μιαν ανώνυμη εταιρεία και τους πολίτες σαν απλούς υπαλλήλους. Θεωρούν, δηλαδή, ότι η διακυβέρνηση είναι αποκλειστικό προνόμιο μιας κλειστής κάστας «ειδικών» και «αρίστων».
Αυτό που πραγματικά συμβαίνει, όμως, είναι ότι αρνούνται πεισματικά να δεχθούν την πραγματικότητα: η Ελλάδα σήμερα δεν υποφέρει από έλλειψη «μάνατζερ», αλλά από βαθύτατη έλλειψη Ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, Ισονομίας και Κράτους Δικαίου.
Οι δήθεν «έμπειροι» τεχνοκράτες είναι αυτοί που οδήγησαν τους θεσμούς στην πλήρη απαξίωση και την χώρα στο έγκλημα των Τεμπών. Το γεγονός ότι το νέο κίνημα αποτελείται από απλούς πολίτες, επαγγελματίες της πραγματικής ζωής και όχι από τον κομματικό σωλήνα, είναι ο πρωταρχικός λόγος για να στηριχθεί. Η Ελλάδα δεν ψάχνει άλλους ικανούς διαχειριστές της διαφθοράς. Χρειάζεται ανθρώπους που σέβονται επί της ουσίας το Σύνταγμα. Στόχος είναι η θωράκιση της Δημοκρατίας, έτσι ώστε κανένας μελλοντικός «διαχειριστής» να μην έχει την δυνατότητα να εργαλειοποιεί τους θεσμούς για να απολαμβάνει «νόμιμα» την λεία του.
3. Το Πολιτικό «Σύνδρομο της Στοκχόλμης» (Δόγμα TINA)
Το γνωστό αφήγημα: «Δεν υπάρχει εναλλακτική» (There Is No Alternative). Πρόκειται για ένα καθαρό ψυχολογικό φαινόμενο εγκλωβισμού. Οι απολογητές της κυβερνητικής κακοδαιμονίας παραδέχονται την φθορά, ομολογούν την συγκάλυψη, νιώθουν και οι ίδιοι θυμό, αλλά είναι τόσο εθισμένοι στο παραμύθι της «σταθερότητας» που προτιμούν το κακό που γνωρίζουν.
Η απάντηση είναι απλή: η εναλλακτική λύση δεν χαρίζεται από κανέναν, δημιουργείται από εμάς. Το επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει κανείς άλλος» είναι το έσχατο καταφύγιο ενός καθεστώτος που σαπίζει. Η κάθοδος της Καρυστιανού απευθύνεται με ακρίβεια σε εκείνο το τεράστιο, ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας που επέλεγε την αποχή επειδή σιχαινόταν την ανάθεση. Η εναλλακτική είναι η ίδια η ενεργοποίηση των πολιτών, και όσοι τρομάζουν με αυτό, στην πραγματικότητα φοβούνται την ίδια την Δημοκρατία.
4. Η Ύβρις της «Αγέλης»
Το χειρότερο και πιο χυδαίο από όλα τα αντεπιχειρήματα συνοψίζεται στην φράση: «Ο λαός είναι ανόητος και ψηφίζει σαν γίδι». Εδώ αποκαλύπτεται η ατόφια περιφρόνηση της ελίτ προς το εκλογικό σώμα, τη στιγμή που αυτό σταματά να υπακούει. Όσο η κοινωνία ψήφιζε αυτά που ήθελε το σύστημα, ήταν ένας «σοφός λαός», τον οποίον επικαλούνταν για να αποδείξουν την αξία του Έμπειρου Διαχειριστή – αυτού που «ξέρει τι θα απαντήσει στο τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα». Μόλις όμως η κοινωνία στρέφεται προς ένα αυτόνομο κίνημα, τότε, ώ του θαύματος, ο ίδιος λαός μετατρέπεται σε «αγέλη που άγεται και φέρεται».
Αυτή η νοοτροπία αποκαλύπτει πώς πραγματικά αντιμετωπίζουν την κοινωνία: ως ένα κοπάδι που πρέπει να το μαντρώνουν κάθε τέσσερα χρόνια με εκβιαστικά ψευδοδιλήμματα. Αυτή και μόνο η αλαζονεία καθιστά την στήριξη στο κίνημα των πολιτών πράξη προσωπικής αξιοπρέπειας. Στηρίζουμε το Κίνημα Πολιτών για να επιστρέψουμε από τον ρόλο του παθητικού θεατή στη θέση του κυρίαρχου πολίτη.
Εν κατακλείδι, η δική μας απάντηση είναι μία: Η Δημοκρατία στην Πράξη
Το πραγματικό ζητούμενο σήμερα δεν είναι άλλο ένα πολυτελές, πολυσέλιδο κυβερνητικό πρόγραμμα διαχείρισης φόρων, ούτε η υποταγή σε εκβιαστικά διλήμματα του περασμένου αιώνα τύπου «σταθερότητα ή χάος». Αυτά είναι τα εργαλεία μιας ελίτ που επιδιώκει την τυφλή ανάθεση για να συνεχίσει να εξουσιάζει ανενόχλητη.
Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ένα ακόμη κόμμα-σωτήρα που υπόσχεται έτοιμες λύσεις. Έχει ανάγκη από τους ίδιους τους πολίτες της.
Καλείται κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος να πάρει την Δημοκρατία στα χέρια του. Να βγει από την αποχή και την αδράνεια, να αναλάβει την πολιτική του ευθύνη και να συμμετάσχει ενεργά στην οργάνωση, την λήψη των αποφάσεων και την συνδιαμόρφωση των πρακτικών του Κινήματος των Πολιτών.
Δεν ζητείται καμία λευκή επιταγή· ζητείται η συλλογική ευφυΐα μας, οι πραγματικές γνώσεις μας και οι εμπειρίες μας.
Αν το θέλουμε πραγματικά, ήρθε η ώρα να κάνουμε την Δημοκρατία πράξη και όχι το περιτύλιγμα ενός κενού περιεχομένου κομματικού αφηγήματος.
Η Ελλάδα θα αλλάξει όταν αποφασίσουμε να την αλλάξουμε όλοι μαζί.
Σχολιο.- 47,2%η αποχή στις τελευταίες εθνικές εκλογές,δηλαδή ο ένας στους δύο Έλληνες περίπου λέει, έλα ρε, όλοι τους ίδιοι είναι!!Αυτό είναι που τρέμουν οι "όλοι τους ίδιοι είναι". Μη σηκωθούν όλοι αυτοί και πάνε να ψηφίσουν.
Σχολιο.- διαφωνώ βαθιά με τον πόλεμο που δέχεται η Μαρία Καρυστιανού ως πρόσωπο, και την υπερασπίζομαι σταθερά τρία χρόνια τώρα. Αλλά ας μην μπλέκουμε τα πράγματα. Η άσκηση πολιτικής απαιτεί κάποιες ικανότητες - πόσω μάλλον η διακυβέρνησή της - και όπως δεν τις έχει κληρονομώ δικαιώματι ο κάθε απόγονος τζακιού, αλλά τόσο δεν τις έχει ο κάθε απλός, τίμιος άνθρωπος. Αν αρκούσε η ιδιότητα της μάνας γιατί να μην κυβερνήσει η Μάγδα Φύσσα που και τον γιο της έχασε σε μία ξεκάθαρη πολιτική δολοφονία απ' ό, τι απεχθέστερο περπατάει στη γη, και έδωσε έναν εξόχως πολιτικό αγώνα για τη δικαίωσή του;
Σχολιο.- Γιατί η Μάγδα Φύσσα δεν μάζεψε 1.350.000 υπογραφές. Γιατί η Μάγδα Φύσσα δεν έκανε δυο συγκεντρώσεις, στις οποίες γέμισε όλη η Αθήνα. Φτάνουν αυτά?
Σχολιο.- Η Μάγδα Φύσσα δικαιώθηκε, από τα δικαστήρια. Δεν έκρυψαν το έγκλημα, κάτω απ΄το χαλί, ούτε μπάζωσαν τα κόκκαλα του γιού της. Και κανείς δεν λέει ότι αρκεί ο ρόλος μιας μάνας, για να κυβερνήσει, γι΄αυτό ακριβώς επιλέγει ανθρώπους, που δεν τρώνε από την εξουσία, για να προωθήσει το πολιτικό της αφήγημα. Αλλωστε, ποιος από τα πολιτικά πρόσωπα, που ψηφίζουν στην Βουλή, ή ηγούνται κόμματος, για να απαλλάξει την χώρα, από την διαφθορά και το ξεπούλημα; ΚΑΝΕΙΣ! Ολοι τρωκτικά της εξουσίας είναι, ή συμβιβασμένοι με το αφήγημα, "Ελα, μωρέ, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μπροστά στα θηρία της αντίδρασης". Τα "κλειδιά του μαγαζιού" είναι που φέρνουν το χρήμα του λαού στα ταμεία τους και όχι η δράση τους. Οπως οι περισσότεροι ΚΑΙ εγώ περιμένω να δω θέσεις για να κρίνω και δεν θα προκαταβάλω την συμφωνία μου, ή την διαφωνία μου. Αλλά πάντα θα τάσσομαι με οποιαδήποτε λαϊκή πρωτοβουλία, που θα επιχειρήσει να διώξει αυτήν την μεταπολιτευτική πανούκλα, από τον σβέρκο μας. Εύχομαι να το κάνουμε όλοι μαζί και αυτό το κόμμα, αυτό ζητάει, από εμάς.
Σχολιο.- Στο μεταξύ με ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων (για να μην πω την πλειοψηφία) να τρέφουν αισθήματα συμπάθειας προς το ρωσικό λαό και τα πολιτικά πράγματα στη Ρωσία, το να λες ότι υπάρχει ρωσικός δάκτυλος πίσω από το εγχείρημα, μπορεί να αυξήσει τα ποσοστά του αντί να τα μειώσει
Σχολιο.- Και μιλανε για κατασκοπεία, αυτοί που αποδεδειγμενα κατασκοπευαν τους πάντες...
Μιλάμε για κωμωδία,πια....
