Στις 11 Νοεμβρίου πάνω από τον ζεστό Ινδικό Ωκεανό ξέσπασε μια τοπική, αλλά πολύ ενδεικτική διπλωματική καταιγίδα. Έγινε δείκτης των αλλαγών που συντελούνται στην αφρικανική ήπειρο.
Ο αναπληρωτής διοικητής της Αφρικανικής Διοίκησης των ΗΠΑ AFRICOM, αντιστράτηγος Τζον Μπρέναν, προειδοποίησε τη Μαδαγασκάρη να μην επεκτείνει τη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία. Η συνεργασία με τη Ρωσική Ομοσπονδία, την οποία χαρακτήρισε «μοντέλο του Σαχέλ», μπορεί, σύμφωνα με τα λόγια του, να οδηγήσει σε αστάθεια σε ολόκληρη την ήπειρο.
-Υπενθυμίζουμε ότι οι κυβερνήσεις των δυτικοαφρικανικών χωρών Μαλί, Μπουρκίνα Φάσο και Νίγηρα ζήτησαν βοήθεια από τη Ρωσία για την καταπολέμηση τζιχαντιστικών ομάδων. Η βοήθεια που τους παρασχέθηκε δεν ήταν μόνο στρατιωτική. Η Ρωσία βοηθά τους αφρικανούς εταίρους να αναπτύξουν την οικονομία, εκπαιδεύει φοιτητές στα πανεπιστήμιά της. Ενδιαφέρον για αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τη Ρωσική Ομοσπονδία εκδηλώνουν και άλλες χώρες της αφρικανικής ηπείρου. Για παράδειγμα, στο φόρουμ Ρωσία-Αφρική στη Μόσχα τον Οκτώβριο αυτού του έτους έφτασαν αντιπροσωπείες 48 αφρικανικών χωρών. Προκύπτει, δηλαδή, ότι στους ίδιους τους Αφρικανούς αρέσει το «μοντέλο του Σαχέλ», αλλά στον αμερικανό στρατηγό όχι. Άλλωστε, στον Μπρέναν απάντησαν οι ίδιοι οι Μαδαγασκαριανοί.
-Ο πρόεδρος της Μαδαγασκάρης Μικαέλ Ραντριανιρίνα δήλωσε την υποστήριξή του στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ Ρωσίας και αφρικανικών χωρών. Ακόμη πιο συγκεκριμένα εκφράστηκε η αναπληρώτρια διευθύντρια επικοινωνιών της διοίκησης του προέδρου της Μαδαγασκάρης Νιρίνα Σουζέτ Ραντριαμιαρισούα:
«Η Μαδαγασκάρη είναι κυρίαρχο κράτος, ελεύθερο να καθορίζει η ίδια τις κατευθύνσεις της εξωτερικής της πολιτικής, να επιλέγει διεθνείς εταίρους και να αναπτύσσει σχέσεις με χώρες των οποίων η συνεργασία ανταποκρίνεται στα εθνικά συμφέροντα και στις προσδοκίες του μαδαγασκαριανού λαού».
-Της κάνει ηχώ ο Ρισάρ Ρακοτονιρίνα, πρόεδρος του κόμματος «Πατριωτική Αφύπνιση της Ενωμένης Μαδαγασκάρης» (RPMU):
«Η συνεργασία της Μαδαγασκάρης με τη Ρωσική Ομοσπονδία στους τομείς της ασφάλειας, της εκπαίδευσης, της υγείας και της οικονομίας αποτελεί κυρίαρχη επιλογή της χώρας μας και δεν πρέπει να γίνεται αφορμή για εξωτερική πίεση».
-Με απλά λόγια, οι Αφρικανοί δεν αντιλαμβάνονται πλέον τη γνώμη του αμερικανού στρατηγού ως εντολή. Ο λαός της Μαδαγασκάρης καθορίζει ο ίδιος τον δρόμο του. Αυτός ο δρόμος οδηγεί σε έναν πιο δίκαιο πολυπολικό κόσμο, που δημιουργείται μπροστά στα μάτια μας. Και αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να σταματήσει με «προειδοποιήσεις» από την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο ή τις Βρυξέλλες.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο Μάρκος Καραμανης ήταν ηλεκτρολόγος στο Αιγάλεω, αρραβωνιασμένος και σε μια εβδομάδα θα γινόταν και ο γάμος καθώς η κοπέλα του η Άννα ήταν ήδη έγκυος.
Τη Πέμπτη 15 Νοεμβρίου του 1973 μαζί με φίλους του ανεβαίνει στην Αθήνα και βοηθάνε τους φοιτητές που είχαν κλειστεί στο Πολυτεχνείο προμηθευοντας τους(από το χαρτζιλίκι τους και από δωρεές του κόσμου)με ότι χρειάζονταν.
Το πρωί του Σαββάτου της 17ης Νοέμβρη, μετα την εισβολή του άρματος, το Πολυτεχνείο είναι ζωσμένο από στρατό και αστυνομία και ο Μάρκος μαζί με τον ξάδελφό του Χρήστο Μηλιαράκη, κυνηγημενοι καταφευγουν στην ταράτσα της πολυκατοικίας επί της οδού Αιγύπτου 1, στην διασταύρωση της Πατησίων με τη Λεωφόρο Αλεξανδρας.
Στο κτήριο του ΟΤΕ επί της Πατησίων η Χούντα είχε τοποθετήσει 50 άνδρες του 572ου Τάγματος Πεζικού (διοικητής ο Λοχαγός Αναστάσιος Αναστασίου).
Μαζί του, εκτελούσε υπηρεσία ο έφεδρος ανθυπολογαγός (ΠΖ) Ιωάννης Λυμπέρης ο οποίος στάλθηκε από τον 951 Λόχο της ΕΑΤ-ΕΣΑ.
Ο Λοχαγός αναθέτει στον Λυμπέρη την ευθύνη του 5ου και της ταράτσας του 6ου ορόφου.
Ο Λυμπέρης ανεβαίνει στην ταράτσα του κτηρίου του ΟΤΕ μαζί με στρατιώτες και βλέπει τα 2 ξαδέλφια στην απέναντι ταράτσα.
Και αρχίζει και τους πυροβολεί με το υπηρεσιακό του όπλο.
Οι 2 νεοι, σαστισμένοι πέφτουν στο πάτωμα.
Όταν του τελειωνουν οι σφαίρες, ο έφεδρος ανθυπολοχαγός παιρνει ένα M1 από εναν στρατιώτη και άρχιζει να ρίχνει ξανά κατά των δύο νέων.
Ο Μαλλιαράκης μέσα στις σφαίρες σηκώνεται όρθιος και προσπαθεί να τρέξει να σωθεί.
Ο Καραμανης προσπαθεί να τον σώσει και τρώει μια σφαίρα στη καρωτίδα που επιφέρει ακαριαίο θάνατο.
Ο Μαλιαράκης επέζησε, τραυματισμένος, με μια σφαίρα στο κεφάλι του.
Ο αλλόφρων ανθυπολοχαγός ψάχνει για άλλο θύμα να ξεσπάσει.
Βλέπει κάτω στον στο δρόμο ένα 16χρονο παιδί, στρέφει το όπλο του και πυροβολει ξανά.
Ο 16χρονος Αλέξανδρος Σπαρτίδης (φωτό 2), μαθητής στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων που είχε κατέβει με συμμαθητές του στη Πατησιων , πέφτει νεκρός στην οδό Κοτσικα με διαμπερές τραύμα στη κοιλιά, βληθείς από τη ταράτσα από τον μανιασμένο Λυμπέρη.
Στο ΚΑΤ ο πατέρας του τον ανταμωνει νεκρό.
Στη δίκη της χούντας το 1975 (αυτή που ο Καραμανλής ήθελε να δικαστούν οι χουντικοί με τη κατηγορία του στιγμιαίου εγκλήματος), το Εφετείο καταδικαζει(από τις μαρτυρίες αυτοπτών εργαζομένων του ΟΤΕ)τον δολοφόνο χουντικό ανθυπολοχαγό σε κάθειρξη συνολικά 25 ετών και αποστέρηση
των πολιτικών δικαιωμάτων για 10 χρόνια.
Στη φυλακή αποτέλεσε τον υπασπιστή του Παπαδόπουλου (ήταν αυτός που πριν πεθάνει ο Παπαδόπουλος , έβγαλε και έδωσε το ρολόι του στον Λυμπέρη και ο οποίος βοήθησε οσο κανεις τη χήρα Δέσποινα Παπαδοπούλου)και στη τρίτη φωτογραφία τον βλέπετε στο 20χρονο μνημόσυνο του Παπαδόπουλου το 2019 να ανταλλάσσει χειραψία με τον υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής,Παππά .
-Η γυναίκα του Μάρκου,η Άννα, γεννησε μετά από καιρό και στο μωρό έδωσε το όνομα του πατέρα του Μάρκου.
-Στη κηδεία του Αλέξανδρου Σπαρτίδη του Ευστρατίου, 16 ετών, κατοικου Αγίας Λαύρας 80 στα Άνω Πατήσια, μαθητή της Λεόντειου Σχολής παραβρέθηκαν κάποιοι συμμαθητές του,παρ'ολο την απαγόρευση.
Την επόμενη της κηδείας η Ασφάλεια πήγε στο σχολείο και ζήτησε τα απουσιολόγια από τον διευθυντή , ώστε να εντοπίσει τους παραβατες.
Ο Λυκειάρχης Γ. Καλαματιανός, αρνήθηκε να τα δώσει και ανέλαβε την ευθύνη λέγοντας ότι όλοι οι μαθητές ήταν παρόντες.
Για αρκετό καιρό μετά ,ένα τεθωρακισμένο με οπλισμένους μαυροσκούφηδες είχε εγκατασταθεί έξω από το σχολείο...
Γιατί στο "Πολυτεχνείο δεν υπήρξαν
νεκροί"...το ξανάείπε σήμερα ο Αδωνης-Σπυριδων...
Ε, αφού το είπε η κινούμενη ντροπή...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Λοιπόν Πάμε να θυμηθούμε πως στήσανε το παιχνίδι όλοι μαζί και αμόλησαν τα κοράκια να τρώνε τις σάρκες μας...
Το θεσμικό πλαίσιο διαμορφώθηκε σταδιακά από διαφορετικές κυβερνήσεις μέσα από δύο βασικούς νόμους-σταθμούς:
1. Η πρώτη νομική βάση (κυβέρνηση Κ. Σημίτη - 2003)
Η πρώτη νομοθετική πρόβλεψη που επέτρεψε την τιτλοποίηση απαιτήσεων και τη μεταβίβαση δανείων σε εταιρείες ειδικού σκοπού (funds) έγινε με τον Νόμο 3156/2003 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος αυτός χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την αναχρηματοδότηση των τραπεζών πριν από την οικονομική κρίση, αλλά δεν αφορούσε τη μαζική διαχείριση «κόκκινων» δανείων ιδιωτών με τη μορφή που τη γνωρίζουμε σήμερα.
2. Η θεσμοθέτηση για τα «Κόκκινα Δάνεια» (κυβέρνηση Α. Τσίπρα - 2015)
Η ουσιαστική είσοδος των funds (servicers) με σκοπό τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (NPLs) έγινε στο πλαίσιο των προαπαιτούμενων του 3ου Μνημονίου με τον Νόμο 4354/2015 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Με αυτόν τον νόμο αδειοδοτήθηκαν οι εταιρείες διαχείρισης (Servicers) υπό την εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Στην πορεία (2017-2018), η ίδια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θεσμοθέτησε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για να διευκολυνθεί η διαδικασία ρευστοποίησης. Για να μην εμποδίζουν στα δικαστήρια τα Λαϊκά Κινήματα εναντίον των Πλειστηριασμών την εκποίηση των σπιτιών των Ελλήνων από τα κοράκια των πλειστηριασμών.
3. Η μαζική μεταβίβαση και το σχέδιο «Ηρακλής» (κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη - 2019)
Η μαζική μεταφορά των «κόκκινων» δανείων από τους ισολογισμούς των τραπεζών προς τα funds υλοποιήθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μέσω του προγράμματος «Ηρακλής» (Νόμος 4649/2019). Με το σχήμα αυτό, το ελληνικό δημόσιο παρείχε εγγυήσεις δισεκατομμυρίων ευρώ για να τιτλοποιηθούν τα δάνεια και να περάσουν σε ξένα επενδυτικά κεφάλαια, ενώ το 2020 καταργήθηκε πλήρως η υποτιθέμενη προστασία της πρώτης κατοικίας που είχε καταργηθεί παρατύπως από τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί όπως είχε πει ο Τσίπρας, "το κράτος έχει συνέχεια".
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Λίγα από τα καθάρματα της χούντας των συνταγματαρχών, δικάσθηκαν και καταδικάσθηκαν.
Τους την χάρισε ο κωφός Καραμανλής. Όπως του την χάρισαν η Σία κ οι Εβραίοι, που ήξεραν την δράση του επί Κατοχής και μετά, με την αθώωση του σφαγέα των Ελλήνων της Θεσσαλονίκης, του Μάρτενς των SS.
Αν όλοι οι βασανιστές, οι ρουφιάνοι, οι καταδότες, οι συνεργάτες τους των Γερμανών ναζί είχαν κάτσει στο σκαμνί, δεν θα ήταν στην εξουσία σήμερα.
Τα ξερονήσια για εξορία, οι φυλακές με πολιτικούς κρατούμενους, οι εξορισμένοι στα ξένα: μέχρι το 1960, άδειασε η μισή Ελλάδα.
Οι αδήλωτοι νεκροί π.χ. στην Μακρόνησο, μέχρι το 1955, έχουν αναλυτικά περιγραφεί σε βιβλίο.
Μα κι άλλα μικρά νησάκια, που τελειωμό δεν έχουν.
Τα Γιούρα, έγινε το ίδιο επί χούντας το 1967 - 1974.
Ποιός θα γράψει αυτών την ιστορία και πότε;;;
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΙΣΤΟΡΙΑ...
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΕΚΡΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 1973
Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, με διευθυντή τον Λεωνίδα Καλλιβρετάκη διεξήγαγε έρευνα με τίτλο «Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973» και κατέληξε στα στοιχεία των νεκρών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τα οποία, μέχρι τώρα, έχουν τεκμηριωθεί πλήρως. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι δεν έχουν τεκμηριωθεί οριστικά στοιχεία και άλλων νεκρών. Πολλές οικογένειες, λόγω φόβου διώξεων, δεν δήλωσαν ότι οι νεκροί τους ήταν στην εξέγερση. Και βέβαια, οι νεκροί κατά την διάρκεια όλης της επταετίας ήταν πολλαπλάσιοι.
Ο κατάλογος με τα τεκμηριωμένα, βάσει της επιστημονικής έρευνας, αδιαμφισβήτητα στοιχεία, έχει ως εξής :
1)ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
2)ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΟΝΤΟΜΑΡΗΣ του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
3)ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
4)TORIL MARGRETHE ENGELAND του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
5)ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣ του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
6)ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΑΜΟΥΡΗΣ του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
7)ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
8)ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
9)ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΡΚΟΥΛΗΣ του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
10)ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
11)ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗΣ του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.
12)ΜΑΡΚΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΗΣ του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
13)ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΠΑΡΤΙΔΗΣ του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
14)ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
15)ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΡΙΤΣΙΔΗΣ του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
16)ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΕΚΙΑΡΗ του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
17)ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ του Θεοφάνους, 5 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
18)ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
19)ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
20)ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΜΠΟΣ του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
21)ΜΙΧΑΗΛ ΜΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
22)ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΑΚΗΣ του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
23)ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΚΟΛΥΝΙΑΤΗΣ, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
24)ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΚΡΩΝΗΣ του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα. Σε ορισμένους καταλόγους νεκρών αναφέρεται ανακριβώς ως «Κώστας Μικρώνης».
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Μπεκρής, βαψομαλλιάς υπουργός που βαράει γυναίκες & που τσέπωσε 830 000€". Ποιόν να εννοεί άραγε ο Γιαννακόπουλος?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η Μαρία Δεναξά, δημοσιογράφος της «δημοκρατία», σχολιάζει τις πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη, εστιάζοντας στην ευρωπαϊκή ηγεσία, τις οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις, καθώς και την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών. Παράλληλα, αναφέρεται στις αντιδράσεις των νέων απέναντι στην προοπτική του πολέμου, στην οικονομική ανασφάλεια και στην αυξανόμενη αμφισβήτηση των ευρωπαϊκών πολιτικών, με φόντο τις κοινωνικές κινητοποιήσεις σε διάφορες χώρες.
https://www.facebook.com/reel/2320320822035742?locale=el_GR
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΕΑΑΚ
μύθοι & αλήθειες για το Πολυτεχνείο!
Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να παραχαράξει την ιστορία των αγώνων του λαού και της νεολαίας, της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που άνοιξε τον δρόμο για την Μεταπολίτευση!
Το Πολυτεχνείο αποτελεί φάρο για τους αγώνες του σήμερα - όλοι & όλες στον φετινό τριήμερο εορτασμό 15-16-17 Νοέμβρη!
https://www.facebook.com/reel/1340613824758470?locale=el_GR
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΜΑΘΑΤΕ.........ΠΑΝΤΩΣ Ο ΣΚΑΙΣ ΚΑΙ Η ΕΡΤ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΑΝ.
Οι ιμπεριαλιστές νομίζουν ότι όλοι είναι πουλημένα τομάρια σαν τα μούτρα τους!
"ΟΙ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΦΡΟΥΡΟ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΙΜΠΡΑΗΜ ΤΡΑΟΡΕ.....5.000.000 ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΗΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΗ.
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΣΤΗΝ ΖΟΥΓΚΛΑ ΜΕ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ.......ΠΑΡΑ ΣΚΥΛΑΚΙ ΣΕ ΕΝΑ ΓΑΛΛΙΚΟ ΚΑΝΑΠΕ ΝΑ ΓΛΥΦΩ ΑΝΩΜΑΛΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ.......ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΦΤΥΝΟΥΝ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ.".
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
264 πολίτες καταγγέλλουν τον πρύτανη του Ε.Μ.Πολυτεχνείου https://neasintaxiouxon.gr/2026/11/14/2511/
https://neasintaxiouxon.gr/2026/11/14/2511/?fbclid=IwY2xjawVoNg5leHRuA2FlbQIxMABwZG9mAWJyaWQRME5QWXliTzlJcEJVckZSQWRzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEfnlDIsu3OIWYBVFE73gGj97SUpKYq-e6p76eLni3DtgwZELpNYyLP0764-lo_aem_4tN2WcSLl9jlyOWk7jZOVw
για την άρνηση παραχώρησης αίθουσας στο ιστορικό συγκρότημα του Πολυτεχνείου, προκειμένου να πραγματοποιηθεί στις 14 Νοεμβρίου η παρουσίαση του βιβλίου «Τότε και τώρα. Από τη λάμψη του Πολυτεχνείου στο ημίφως του σήμερα. 34 φωνές», με μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τη δικτατορία.
Σύμφωνα με τους υπογράφοντες, παρά το γραπτό αίτημα των διοργανωτών, δεν υπήρξε επίσημη απάντηση και, έπειτα από 15 ημέρες, ενημερώθηκαν προφορικά ότι δεν θα παραχωρηθεί αίθουσα, με επίκληση λόγων ασφαλείας και των προετοιμασιών για τον εορτασμό της επετείου.
Οι 264 υπογράφοντες χαρακτηρίζουν την αιτιολογία αυτή «πρόσχημα» και συνδέουν την άρνηση με την απόφαση του πρύτανη Ιωάννη Χατζηγεωργίου να παραμείνουν κλειστά τα κτήρια του ιστορικού συγκροτήματος από τις 13 έως τις 17 Νοεμβρίου, επιβάλλοντας, όπως υποστηρίζουν, πρωτοφανείς περιορισμούς στις επετειακές εκδηλώσεις.
Παράλληλα, καταγγέλλουν την παράκαμψη του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών και των φοιτητικών συλλόγων, ενώ κάνουν λόγο για προσπάθεια συρρίκνωσης του τριήμερου εορτασμού και αποδυνάμωσης της ιστορικής μνήμης της εξέγερσης του Νοέμβρη του 1973.
Στην ανακοίνωσή τους, με τίτλο «34 φωνές που δεν τις άφησαν να ακουστούν», χαρακτηρίζουν τις αποφάσεις της πρυτανικής αρχής «μια μαύρη σελίδα που φέρει πρυτανική υπογραφή», υπογραμμίζοντας ότι «Το Πολυτεχνείο δεν είναι ιδιοκτησία κανενός πρύτανη».
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ 264 ΠΡΩΤΕΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Όταν τον Οκτώβριο του 2026 τυπώθηκε το βιβλίο «Τότε και τώρα». Από τη λάμψη του Πολυτεχνείου στο ημίφως του σήμερα. 34 φωνές, όλοι όσοι στήριξαν αυτό το εγχείρημα θεωρούσαμε αυτονόητο ότι ο φυσικός χώρος για την πρώτη δημόσια παρουσίασή του θα ήταν το Πολυτεχνείο. Έτσι, ζητήσαμε γραπτώς την παραχώρηση της αίθουσας «Λύσανδρος Καυταντζόγλου» του κτιρίου Αβέρωφ για τη σημερινή εκδήλωση. Η αίτησή μας δεν κρίθηκε άξια γραπτής απάντησης. Μόνο προφορικά πληροφορηθήκαμε, μετά από 15 μέρες, ότι καμία αίθουσα του ιστορικού συγκροτήματος δεν μας παραχωρείται και, εναλλακτικά, μας προτάθηκε να γίνει η παρουσίαση ΜΕΤΑ τον τριήμερο εορτασμό. Η αιτιολογία – πρόσχημα ήταν οι λόγοι ασφάλειας, δεδομένου ότι στις 13-14/11 το συγκρότημα θα παρέμενε «κλειστό για τις προετοιμασίες της επετείου».
Διόλου άσχετη με αυτή την απόρριψη είναι η πρυτανική απόφαση με την οποία επιβάλλονται πρωτοφανείς χρονικοί, χωρικοί και τεχνικοί περιορισμοί στις εκδηλώσεις του τριημέρου.
Παράλληλα, με προκλητική περιφρόνηση και αγένεια, παρακάμπτονται φορείς όπως ο ΣΦΕΑ και οι φοιτητικοί σύλλογοι που ήταν οι παραδοσιακοί συνδιοργανωτές του εορτασμού.
Εδώ και δεκαετίες, με πολλές μορφές και μέσα, επιχειρείται η διαγραφή της εξέγερσης του Νοέμβρη του ’73 από τη συλλογική ιστορική μνήμη: με τη διαστρέβλωση του νοήματός της, με τη χυδαία συκοφάντηση, με την αποσιώπηση, με την καταφυγή στον ιστορικό αναθεωρητισμό, με την ωμή καταστολή.
Φέτος δοκιμάζεται ένας νέος τρόπος: η χρονική και χωρική συρρίκνωσή του τριήμερου εορτασμού, ο ασφυκτικός έλεγχος της παρουσίας των νέων και του λαού, η υποχρεωτική αλαλία, η επαναφορά του γύψου της επταετίας. Μια μαύρη σελίδα που φέρει πρυτανική υπογραφή και της μέλλεται να παραδοθεί στην καταισχύνη της ιστορίας.
Η άρνηση παραχώρησης αίθουσας του ΕΜΠ για την παρουσίαση ενός βιβλίου δεν αποτελεί μόνο προσβολή για τους 34 συγγραφείς του που έζησαν από πρώτο χέρι την τυραννία της χούντας, αλλά και για όλες και όλους που επιλέγουν να μην ξεχνούν, να αντλούν από τους αγώνες του χθες έμπνευση, δύναμη και γνώση για τους αγώνες του σήμερα.”
Ακολουθούν οι υπογραφές
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο Σύνδεσμος Φίλων της Δυτικής Ασίας, οι Εκδόσεις Avantgarde/Κόκκινη Ορχήστρα και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Χοσέ Μαρτί ~ Αλληλεγγύη με την Κούβα, σας καλούμε να παραβρεθείτε στην ημέρα αντιιμπεριαλιστικου βιβλίου, που συνδιοργανώνουμε τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου στις 18.30, στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών (Γ. Γενναδίου 8 και Ακαδημίας, 7ος όροφος).
Η εκδήλωση θα αποτελείται από δύο θεματικές, μία αφιερωμένη στην Λατινική Αμερική και μία στην Δυτική Ασία.
https://prensa-rebelde.blogspot.com/2026/11/to.html?fbclid=IwY2xjawVoOv5leHRuA2FlbQIxMABwZG9mAWJyaWQRME5QWXliTzlJcEJVckZSQWRzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEfN8hI3b70d9J2rUS10qjhitt3wOScFoCqyydFANbrso5ro9O1jk7LD6ENt6g_aem_rjkSaItee8hjPRItN8E1Lw
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Βιβλιοπαρουσιασεις για τη Λατινική Αμερική:
Διαθήκη του Φιντέλ - Επιλογή από τα τελευταία του κείμενα
& Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική - Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ
Θα μιλήσουν
Ηλίας Σκυλλάκος Σκυλλάκος, συγγραφέας και δημοσιογράφος
Βαγγέλης Γονατάς, Πολιτιστικός Σύλλογος Χοσέ Μαρτί
Βιβλιοπαρουσιασεις για Δυτική Ασία:
Η Σχολή Σκέψης του Χασάν Νασράλα - Η αντιιμπεριαλιστικη αντίσταση της Χεζμπολάχ
& Κασεμ Σολεϊμανί: Φρουρός του Άξονα, προστάτης των καταπιεσμένων
Θα μιλήσουν
Παναγιώτης Παπαμανωλάκης, δημοσιογράφος, Σύνδεσμος Φίλων της Δυτικής Ασίας
Εκπρόσωπος των εκδόσεων Κόκκινη Ορχήστρα/Avantgarde
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Τι λέει ο μετανιωμένος οδηγός του τανκ στο Πολυτεχνείο: «Τους έβλεπα σαν παράσιτα»
Μιλάει ο Α. Σκευοφύλαξ ο έφεδρος στρατιώτης, οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, μετά τη 17 Νοέμβρη του 1973, στο συνάδελφο Κώστα Χατζίδη.
"Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι “μαυροσκούφηδες” ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. “Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα” μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. “Παλιοκουμμούνια” θα καλοπεράσετε!” λέγαμε».
Τα λόγια του μετανιωμένου οδηγού, του καταραμένου τανκ, δεν φωτίζουν μόνο εκείνη την ιστορική στιγμή, αλλά και το τι επικρατούσε μέσα στο στράτευμα, στους επίλεκτους της χούντας και πως οι πρωτεργάτες της επταετίας και τα τσιράκια τους μεταμόρφωναν τα απλά φανταράκια σε τέρατα, βασανιστές, πειθήνια όργανά τους.
Ο ίδιος συνεχίζει να ξεδιπλώνει την ιστορία εκείνης της νύχτας:
«Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός.
Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία.
Με διάφορες μανούβρες αριστερά – δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε “είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια”. Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα».
Επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου»
Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο, για την επιχείρηση “Εκκένωσις του Πολυτεχνείου”. H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!
«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: “Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!”» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».
Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με ειλικρίνεια.
Μετά την εισβολή και το τανκ περίπτερο
Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: “Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;”. Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: “Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω”. Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας».
Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Όπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Όταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Όσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ’ όσα τους κάναμε… Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».
Οι ελεύθεροι σκοπευτές
Όπως σημειώνεται σε επίσημη έκθεση για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, μετά την εισβολή του τανκ και των λοκατζήδων “πιάνουν δουλειά” οι άνδρες της ΚΥΠ, οι ελεύθεροι σκοπευτές, αστυνομικοί με τεράστια σίδερα στα χέρια και χτυπούν μέχρι θανάτου όποιον βρίσκουν. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τούς αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους χτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ’ αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. Εις τας ταράτσας των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!
Τιμώμενο πρόσωπο
Όταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Όταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα “παλιοκουμμούνια”, όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ένιωθα περήφανος. Ήμουν και εγώ φασίστας».
Τα επόμενα χρόνια ο κ. Σκευοφύλαξ θα χαθεί μέσα στο πλήθος της πόλης. Ποτέ δεν μίλαγε για το Πολυτεχνείο. Ήρθε σε δύσκολη θέση, όπως είπε, μόνο μία φορά. Θυμάται: «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον “πορτάκια”, όπως είπε, του Πολυτεχνείου. “Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο” απάντησα. Είμαι ένα άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».
Ήταν παλικάρια
Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια.
«Είχαν μεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη».
Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια – σήμερα – του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω… Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».
* Τα αποσπάσματα της συνέντευξης του Α. Σκευοφύλαξ είναι από τη συνέντευξη που είχε δώσει στον Κώστα Χατζίδη και η οποία δημοσιεύτηκε στις 9/11/2003 στο ΒΗΜΑ.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι, γιατί ούρλιαζαν οι άνθρωποι» έγραψε ο
Μενέλαος Λουντέμης.
Κι ενώ σήμερα οι λύκοι αλυχτούν, εμείς συνεχίζουμε να τιμάμε τους νεκρούς από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας
Διομήδης Κομνηνός, 17 ετών
«Σε κάποιο δελτίο ειδήσεων ανήγγειλαν τα ονόματα των πρώτων νεκρών.
Τα άκουσαν άλλοι, φίλοι, και με πήραν δύο τηλέφωνο.
Ο πρώτος με αναφιλητά μου είπε «κάτσε κάτω να σου πω μια είδηση, φοβερή, φρικτή»…
Από την άλλη κιόλας μέρα, με το ξημέρωμα, άρχισα να τρέχω στις στρατιωτικές αρχές. Έφτασα κάποια στιγμή με μία άδεια στην οδό Μασσαλίας, όπου ήταν το νεκροτομείο και ήταν μέσα ο Καψάσκης, ο ιατροδικαστής και οι βοηθοί του. Έπρεπε να γίνει η αναγνώριση του πτώματος.
Με οδήγησαν στον θάλαμο με τα ψυγεία, άνοιξαν ένα συρτάρι και έβγαλαν κατεψυγμένο τον Διομήδη. Γυμνός, φυσικά. Με ανοιχτά μάτια. Και στο στήθος του, η σφαίρα. Γύρω γύρω πυρίτης. Διατήρησα μία κτηνώδη ψυχραιμία και ζήτησα ένα ψαλίδι.
“Τι το θέλετε;” - "Να κόψω μια τούφα από τα μαλλιά του!"
Έσκυψα, φίλησα τον γιο μου στα μάτια του και στην πληγή του και αποχώρησα. Ένας αστυνομικός μου λέει "Αχ, αυτά τα παιδιά! Δεν ακούνε…"
Ήταν η δική του εκδοχή.».
Γιάννης Κομνηνός, πατέρας του 17χρονου Διομήδη Κομνηνού, ο οποίος έπεσε νεκρός από σφαίρα στην καρδιά στη συμβολή των οδών Αβέρωφ και Μάρνη.
Μιχάλης Μυρογιάννης, 20 ετών
'Πήραμε ένα τηλεφώνημα και μου είπανε “κυρία Μυρογιάννη” – μου μίλησε αυτός, δεν θα ξεχάσω, τόσο ωραία –
“Ο,τι έγινε για το παιδί σας έγινε. Δεν μπορεί να διορθωθεί τίποτα. Μπορείτε τώρα να εξασφαλίσετε το οικονομικό πρόβλημα, να ζήσετε βασίλισσα! Όσα χρήματα θελήσετε θα σας δώσουμε, αρκεί να μην μιλήσετε όταν γίνει το δικαστήριο”.
Ανθή Μυρογιάννη, μητέρα του 20χρονου σπουδαστή Μιχάλη Μυρογιάννη, ο οποίος εκτελέστηκε εν ψυχρώ με σφαίρα στο κεφάλι από τον ταγματάρχη Νικόλαο Ντερτιλή στη συμβολή των οδών Στουρνάρη και Πατησίων.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Δε χρειάστηκε να φωνάξει ποτέ ξανά για να ακουστεί. Η σιωπή του έγινε η πιο δυνατή μαρτυρία για τη βαρβαρότητα της χούντας".
Σπύρος Μουστακλής. Ο άνθρωπος που η χούντα του στέρησε τη φωνή, αλλά όχι την αξιοπρέπεια.
Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, αντιστασιακός, συνελήφθη στις 22 Μαΐου 1973 για τη συμμετοχή του στο Κίνημα του Ναυτικού που επεδίωκε την ανατροπή της χούντας.
Στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ βασανίστηκε ανελέητα επί 47 μέρες.
Οι βασανιστές απαιτούσαν να αποκαλύψει τους συναγωνιστές του. Δεν έβγαλε μιλιά!!!!
Ένα βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα του προκάλεσε εγκεφαλικό επεισόδιο, δεξιά ημιπληγία και μόνιμη απώλειας ομιλίας
Με μακροχρόνια φυσικοθεραπεία κατάφερε να περπατήσει αλλά δεν μίλησε ποτέ.
Πέθανε στις 28 Απριλίου 1986 σε ηλικία 60 ετών, έχοντας υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες από τα φριχτά βασανιστήρια της χούντας.
Μετά τον θάνατο του δόθηκε τιμητικά ο βαθμός του αντιστράτηγου και το όνομά του στο Κέντρο Νεοσυλλέκτων του Μεσολογγίου (2/39 Σύνταγμα Ευζώνων) όπου υπάρχει και η προτομή του.
Προτομή επίσης έχει αναγερθεί στα πρώην κρατητήρια ΕΑΤ-ΕΣΑ (Πάρκο Ελευθερίας σήμερα). Προτομή του υπάρχει επίσης στο Πάρκο στην Ερμούπολη της Σύρου και στην Πλατεία στη Ν. Φιλαδέλφεια Αττικής.
Με το όνομά του υπάρχουν οδοί σε πολλές πόλεις της χώρας.
https://www.facebook.com/reel/1178652114759921?locale=el_GR
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Όταν οι φασίστες φοβούνται το λαό...
Λοκ άουτ ο πρύτανης στον Βόλο!
Δεν επιτρέπει τους φοιτητές να μπουν μέσα για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου!
Οι φοιτητές με αποφάσεις από τους φοιτητικούς συλλόγους πήγαν σήμερα το πρωί στο κτήριο του Βόλου για τον εορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Παρ' όλα αυτά αντίκρισαν το κτήριο σε καθεστώς λοκ άουτ από τον πρύτανη του Πανεπιστημίου κ. Μπιλίνη.
Οφείλει να λογοδοτήσει.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πολιτιστικός Σύλλογος "Χοσέ Μαρτί"
Παράρτημα Θεσσαλονίκης:
Συμμετέχουμε, όπως κάθε χρόνο, στην 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Την Τρίτη 17 Νοεμβρίου θα βρισκόμαστε στην Κοδριγκτώνος (στο στενό του ΑΧΕΠΑ) στις 18:00
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-Σε μια επιζήσασα του Ολοκαυτώματος δόθηκε ένα σπίτι κλεμμένο από μια παλαιστινιακή οικογένεια. Όταν είδε τα πιάτα τους ακόμη πάνω στο τραπέζι, αρνήθηκε να ζήσει εκεί.
-Ολόκληρη η οικογένειά της είχε εξοντωθεί στο Ολοκαύτωμα. Εκείνη είχε επιζήσει, αλλά έφτασε στο Ισραήλ χωρίς σχεδόν τίποτα. Για πολύ καιρό, ζούσε σε μια σκηνή, σε απελπιστικές συνθήκες.
-Τότε η Εβραϊκή Υπηρεσία (Jewish Agency) τής πρόσφερε ένα όμορφο σπίτι δίπλα στη θάλασσα στο Ατζαμί (Ajami), στη Γιάφα (Jaffa).
-Όταν μπήκε μέσα, είδε κάτι που δεν θα μπορούσε ποτέ να ξεχάσει.
-Τα πιάτα και τα σκεύη της παλαιστινιακής οικογένειας που ζούσε εκεί βρίσκονταν ακόμη πάνω στο τραπέζι.
-Η οικογένεια είχε εκδιωχθεί από το σπίτι της. Τα υπάρχοντά τους παρέμεναν εκεί, σαν οι συνηθισμένες ζωές τους να είχαν διακοπεί χωρίς προειδοποίηση.
-Κατάλαβε αμέσως τι είχε συμβεί.
-Επέστρεψε στην Εβραϊκή Υπηρεσία και απαίτησε να την πάνε πίσω στη σκηνή της.
-Προτιμούσε να ζήσει στη φτώχεια παρά να πάρει το σπίτι μιας άλλης οικογένειας.
-Η εγγονή της, η Ισραηλινή σκηνοθέτρια Χαντάρ Μοράγκ (Hadar Morag), αφηγήθηκε την ιστορία σε μια συνέντευξη τον Οκτώβριο του 2023 στην ιταλική εφημερίδα il manifesto.
-Έλαβε χώρα με φόντο τη Νάκμπα (Nakba) του 1948, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν από τα σπίτια τους. Στη Γιάφα, οι παλαιστινιακές περιουσίες παραχωρήθηκαν στη συνέχεια σε Εβραίους μετανάστες.
-Η γιαγιά της Μοράγκ είχε χάσει τη δική της οικογένεια σε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ιστορίας. Αλλά σύμφωνα με την εγγονή της, αρνήθηκε να αφήσει αυτόν τον πόνο να γίνει δικαιολογία για να επωφεληθεί από την αποστέρηση κάποιου άλλου.
-Η Μοράγκ ολοκλήρωσε την αφήγησή της με μια ερώτηση:
- «Πώς μπορέσαμε να γίνουμε αυτό στο οποίο εναντιωνόμασταν;»
Πηγή: Hadar Morag, il manifesto, 29 Οκτωβρίου 2023.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η Ελλάδα από το 2010, με την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ τελεί υπό Κατοχή με την παραχώρηση της Εθνικής μας κυριαρχίας στους "δανειστές" με το πρώτο μνημόνιο!
Παρ'όλα αυτά, κάποιοι εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι έχετε μνήμη χρυσόψαρου ή άγνοια και σας μιλάνε για "εθνικό συμφέρον" όταν μιλάνε για την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η χώρα!
Δεν υπάρχει Ελλάδα, υπάρχει ένα προτεκτοράτο! Ένα κράτος που υπάρχει για να εξυπηρετεί την ολοκλήρωση της ενεργειακής κυριαρχίας της ΕυρωΕνωσης του 4ου Ράιχ!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πριν κάποια χρόνια, όταν ο εκβιασμός για την επιβολή των εμβολιασμών ήταν στην κορύφωση του, αυτός εδώ ο τύπος ο Μήτσος Κουτσούμπας που παριστάνει τον Γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, έκανε στημένη φωγραφιση που έδειχνε το μπράτσο του λίγο πριν τον εμβολιασμό του.
Αυτή η στημένη φωτογράφιση συνέβαλε στο απόλυτο στην καθεστωτική προπαγάνδα που εκβιαστικά εξανάγκασε χιλιάδες ανθρώπους να πάνε να κάνουν αυτά τα πειραματικά εμβόλια, από τα οποία οι περισσότεροι αποκόμισαν σοβαρά προβλήματα υγείας ενώ κάποιοι άλλοι φαίνεται πως έφυγαν από την ζωή.
Ο κόσμος όμως αντί να του ζητήσει εξηγήσεις για αυτές τις πράξεις, συνεχίζει να χαμογελάει και να βγάζει με περηφάνια φωτογραφίες μαζί του.
Λοιπόν, η διαφορά ενός Κομμουνιστή με έναν αούγκαλο οπαδό που ακολουθεί τυφλά ένα Κόμμα, μία ομάδα ή οτιδήποτε άλλο, είναι χαοτική.
Γιατί οι Κομμουνιστές έχουμε κριτική σκέψη, γνώση και επαναστατική συνείδηση και με αυτά πορευόμαστε.
Σχολιο.- Πάνω από όλα όμως, το μεγαλύτερο έγκλημα του ΚΚΕ εις βάρος του ελληνικού λαού είναι ότι είναι το κόμμα που τρέχει να αναγνωρίσει τα αποτελέσματα των στημένων εκλογών. Τις εκλογές της Singular Logic και των Ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών που τις διαμορφώνουν.
Σχολιο.- Τα φαντάσματα του παρελθόντος σαν τον Βασιλακόπουλο κυκλοφορούν ακόμα ελεύθερα
Σχολιο.- Έχει την μέγιστη ευθύνη για τον θάνατο (δολοφονία κατ εμέ) της αδελφής μου . Που μόλις τον είδε, πείστηκε , και πήγε και τρυπήθηκε
Σχολιο.- Mου αρέσει που θέλεις και κριτική σκέψη από τον ακατοίκητο όχλο του Κουτσουμπα
Σχολιο.- Εγώ πάντως όταν είχα δει αυτή τη φωτογραφία ευλογούσα το θεό που το συγκεκριμένο εμφόλιο γίνεται στο μπράτσο. Σκέφτεσαι τι θα είχαμε δει αλλιώς;
Σχολιο.- Ο κοβιντ ήταν μια πρώτη ευκαιρία να δούμε την παράνοια της παγκόσμιας πλουτοκρατίας καθως και το ποσό δικτατορικά μπορεί να επιβληθεί στις κοινωνίες ......φυσικά και θα επιστρέψουν....αυτά τα πειράματα έχουν κ συνέχεια....
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η αστυνομία στο Βερολίνο τώρα μπαίνει και μέσα στα βαγόνια του μετρό για να δέρνει διαδηλωτές.
https://www.facebook.com/reel/2785069595389852?locale=el_GR
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Το καλύτερο πράγμα που έκαναν οι Δυτικοί για την Ρωσία είναι οι κυρώσεις! Κατά τα άλλα η οικονομία καταρρέει και οι Ρώσοι υποφέρουν...την ανάπτυξη!
Mία τρίλεπτη ανάλυση -κεντρική ιδέα- από τόν Αλεξάντερ Μερκούρις για τήν οικονομική κατάσταση τής Ρωσίας σήμερα.
Σε αντίθεση με τα παραμύθια πού ξερνάνε οι πορνοπαπαγάλοι στά ντόπια και δυτικά ΜΜΕ με τίς κουτοΟύρσουλες να μάς λένε οτι οι Ρώσοι βγάζουν τα μικροτσίπ από τα πλυντήρια τους επειδή εχουν ξεμείνει λόγω τών κυρώσεων!
Ενα μικρό βιντέακι πού αξίζει να τό δείτε.
Με ελληνικούς υπότιτλους.
https://www.facebook.com/reel/1166507835806920?locale=el_GR
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και του Τραμπ, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν παρακάλεσε τον Τραμπ να μην ξεκινήσει νέο πόλεμο εναντίον του Ιράν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, επισημαίνοντας ότι οι οικονομικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν στο Ιράν έχουν αρχίσει να αποδίδουν καρπούς και ότι η συνεχιζόμενη οικονομική πίεση μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική από την στρατιωτική κλιμάκωση.
Αντίθετα, Σιωνιστές αξιωματούχοι συνεχίζουν να πιέζουν την κυβέρνηση του Λευκού Οίκου να πιέσει για μια νέα επιθετικότητα εναντίον του Ιράν, ιδίως σε συνδυασμό με την επίσκεψη του επικεφαλής της Μοσάντ στην έδρα της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) στο Λάνγκλεϊ.
Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν αντιλαμβάνεται ότι μια νέα στρατιωτική αντιπαράθεση με το Ιράν θα εξέθετε τις σαουδαραβικές υποδομές σε θανατηφόρες ζημιές και θα άφηνε μακροπρόθεσμες οικονομικές επιπτώσεις, εκτός από το ότι ενδεχομένως θα έθετε τη Σαουδική Αραβία αντιμέτωπη με προκλήσεις ασφαλείας και στρατιωτικού χαρακτήρα σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα, όπου η Σαουδική Αραβία θα δεχόταν επιθέσεις από την Υεμένη και επιθέσεις από το Ιράν.
Ο πρίγκιπας δεν κατάλαβε ότι η αποδυνάμωση της ΣΑ είναι στόχος του Ισραήλ που θέλει να καταλάβει ένα μεγάλο μέρος του. Το πετροδολάριο θα λειτουργήσει με νέα διεύθυνση, σιωνιστική-αν δεν βάλουν τα σέκελς.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Οι υποστηριζόμενες από τη Σαουδική Αραβία κατοχικές σουνιτοφασιστικές δυνάμεις στην Υεμένη αποχωρούν από το Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, καθώς οι Υεμενίτες Πατριώτες Χούθι ενισχύουν τον έλεγχό τους στο στενό
Οι Κατοχικές ένοπλες δυνάμεις στη Νότια Υεμένη ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από το αεροδρόμιο Ντουμπάμπ και την περιοχή Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, δυτικά της επαρχίας Ταΐζ, και την αναδιάταξή τους προς το Άντεν, καθώς οι δυνάμεις των Υεμειτών Πατριωτών Χούθι προελαύνουν νότια κατά μήκος των ακτών της Ερυθράς Θάλασσας.
Η κατοχική δύναμη χαρακτήρισε την κίνηση αυτή ως στρατιωτική αναπροσαρμογή, με στόχο την ενίσχυση της άμυνας του Άντεν και την αναδιοργάνωση των γραμμών του μετώπου· ωστόσο, στην πράξη, παραδίδει το στρατηγικής σημασίας πέρασμα που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Κόλπο του Άντεν.
Η αποχώρηση έπεται εβδομάδων συγκρούσεων, μετά την έναρξη επίθεσης από το Πατριωτικό Υεμενίτικο κίνημα «Ανσάρ Αλλάχ» κατά μήκος των δυτικών ακτών της Υεμένης τον Σεπτέμβριο. Οι κατοχικές δυνάμεις είχαν επιχειρήσει αντεπίθεση τον Οκτώβριο για την ανακατάληψη παράκτιων εδαφών, αλλά η προέλαση των Πατριωτών της Υεμένης στην περιοχή της Ταΐζ ματαίωσε αυτή την προσπάθεια.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Για μια ακόμα φορά ακούγεται η ανιστόρητη άποψη ότι τάχα το ΚΚΕ και το ΚΚΕ εσωτερικού δεν συμμετείχαν στην εξέγερση του Νοέμβρη. Κι αυτό, με αφορμή την αρχική τους τοποθέτηση κατά της κατάληψης του Πολυτεχνείου.
Έτσι, υπάρχει κόσμος που φαίνεται να αγνοεί ότι παρά την αρχική αυτή τοποθέτηση, οι δυνάμεις και των δύο αυτών κομμάτων συμμετείχαν ενεργά στην κατάληψη και την εξέγερση.
Όπως προκύπτει άλλωστε και από τη σύνθεση της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης, από τα 32 μέλη της οποίας τα 9 εντάσσονταν στην ΚΝΕ και την Αντι-ΕΦΕΕ (του ΚΚΕ), και τα 8 στον Ρήγα Φεραίο (του ΚΚΕ εσ.), και τα υπόλοιπα ήταν από διάφορες αριστερίστικες οργανώσεις, κυρίως μαοϊκές. Αναρχικοί δεν υπήρχαν τότε.
Χαρακτηριστικά είναι τα ντοκουμέντα που παραθέτω. Η Ανακοίνωση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ και το Μήνυμα του Ρήγα Φεραίου. Και τα δύο εκδόθηκαν στις 16 Νοεμβρίου 1973 και καλούσαν σε παλλαϊκή κινητοποίηση.
Σχολιο.- Είναι άλλο αν μπήκαν πρώτοι στο Πολυτεχνείο και άλλο αν μπήκαν μετά λόγω της κινητοποίησης του κόσμου. Πρώτοι είναι γνωστό σε όλους ότι μπήκαν οι αριστεριστές.
Σχολιο.- Αυτό που σχολιάζω είναι το ότι παρά την αρχική τους αντίθεση συμμετείχαν στην κατάληψη και την εξέγερση.
Σχολιο.- Το ΚΚΕ δε στήριξε τη φιλελευθεροποίηση της χούντας. Το ΚΚΕ εσωτερικού τη στήριξε. Εξαρχής τη χαρακτήρισε "τέχνασμα" και "φενάκη". Αυτά για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας.
Σχολιο.- 1. Το Καραμανλής ή τανκς το 1974 μετά την πτώση της χούντας δεν ήταν θέση του ΚΚΕ, αλλά του Μίκη Θεοδωράκη. Ο Μίκης εξελέγη βουλευτής του ΚΚΕ 8 χρόνια μετά.
2. Το ΚΚΕ το 74 μιλούσε ξεκάθαρα για συνέχιση της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και του καθεστώτος της υποτέλειας.
3. Οι κυβερνήσεις του 89-90 είναι άλλη συζήτηση, ενδιαφέρουσα αλλά εκτός πλαισίου. Πάντως σου λέω ότι προσωπικά διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως με τη συμμετοχή του Συνασπισμού (τότε) στις δύο κυβερνήσεις.
Σχολιο.- η λαϊκή συμπαράσταση ήταν βασικά από το ΚΚΕ που είχε και οργανωμένες δυνάμεις και ερείσματα στους χώρους δουλειάς.
Σχολιο.- Χαρακτηριστικό του ότι η εξέγερση είχε λαϊκό χαρακτήρα ήταν το ότι από τους 866 συλληφθέντες οι 475 (το 55%) ήταν εργάτες, στη μεγάλη τους πλειονότητα νέοι.
Σχολιο.- Δεν πρέπει να ταυτίζεις την θέση του Ρήγα, με την γενικότερη θέση του ''εσ'', που είχε ξεκάθαρα αποδεχθει την ''λύση Μαρκεζίνη''.
Σχολιο.- Ούτε όλα τα στελέχη του Ρήγα διαφωνούσαν ούτε όλα τα στελέχη του ΚΚΕ εσ. ήταν σύμφωνα με την κομματική κατεύθυνση. Ήδη είχε προηγηθεί η επικράτηση της γραμμής Κύρκου και η ήττα της ομάδας Καρρά - Μπριλλάκη. Πάντως, όλοι όσοι είχαν βγει από φυλακές και εξορίες, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, δρούσαν σχεδόν νόμιμα εκείνο το φθινόπωρο στο πλαίσιο της χουντικής "φιλελευθεροποίησης". Είναι χαρακτηριστικό ότι βγήκαν και δυο φύλλα της "Φωνής των εργαζομένων", που εκδιδόταν από την ΕΣΑΚ του ΚΚΕ, χωρίς βέβαια να αναφέρεται αυτό δημοσίως. Αυτοί που αντιμετώπιζαν πρόβλημα και δεν έρχονταν στην Ελλάδα ήταν όσοι βρίσκονταν στο εξωτερικό.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού, μας είπαν στην Ανατολική Ευρώπη ότι η βιομηχανία μας ήταν άχρηστη και ότι δεν ήμασταν αυτάρκεις. Στη συνέχεια, η Δύση αγόρασε ό,τι ήταν προς πώληση και άσκησε πιέσεις για να αγοράσει ό,τι δεν ήταν. Αν ήταν άχρηστο, γιατί να το αγοράσουμε; Μερικά εργοστάσια αγοράστηκαν μόνο και μόνο για να τα χρεοκοπήσουν, να σκοτώσουν τον ανταγωνισμό και να μας πλημμυρίσουν με τα προϊόντα τους. Η Δύση πνιγόταν ήδη στα χρέη και στις χάρτινες υποσχέσεις. Χρειαζόταν πραγματικά εργοστάσια, πραγματικά περιουσιακά στοιχεία και πραγματική ταμειακή ροή για να επεκταθεί. Μας λήστεψαν. Οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ζούμε καλύτερα «λόγω της Δύσης». Εμείς δεν πιστεύουμε. Είμαστε πιο χρεωμένοι, με πιο αραιή πραγματική βιομηχανία και ζωές που θα μπορούσαν να ήταν πιο δυνατές. Η αγοραστική δύναμη που έχουμε τώρα δεν προήλθε από τη Δύση. Προήλθε από το κατασκευαστικό θαύμα της Κίνας και τη ρωσική φθηνή ενέργεια! Η Δύση πήρε από εμάς και από τα παιδιά μας. Η ΕΕ κάνει το ίδιο πράγμα με διαφορετική γραφειοκρατία.
https://x.com/ConciousLabRat/status/2122384704833990788
Σχολιο.- Τίποτα δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Οι θετικές αναμνήσεις είναι συχνά χρωματισμένες από νοσταλγία, ενώ οι αρνητικές διαμορφώνονται από την προπαγάνδα του Χόλιγουντ. Οι άνθρωποι είναι υπερβολικά συναισθηματικοί για να παραδεχτούν ότι, παλιά, δεν ήταν όλα κακά, και ότι, σήμερα, δεν είναι όλα καλά.